Στη Σεντάνκα, ένα μικρό ψαροχώρι στη ρωσική Άπω Ανατολή, η ζωή ήταν πάντα δύσκολη. Σήμερα, όμως, είναι και σιωπηλή.
Το χωριό, στη βορειοδυτική άκρη της Χερσονήσου της Καμτσάτκα, κοντά στη Θάλασσα του Οχότσκ, απέχει πάνω από 7.000 χιλιόμετρα από τα μέτωπα της Ουκρανίας. Κι όμως, ο πόλεμος έχει απογυμνώσει την κοινότητα από τους περισσότερους άνδρες της, όπως αναφέρει το BBC.
Σύμφωνα με κατοίκους, σχεδόν όλοι οι άνδρες ηλικίας 18 έως 55 ετών έχουν φύγει για να πολεμήσουν.
Ένα χωριό στο όριο
Η Σεντάνκα περιβάλλεται από τούνδρα και βαλτώδεις εκτάσεις. Το διοικητικό της κέντρο είναι προσβάσιμο μόνο από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο με ποταμόπλοιο ή ερπυστριοφόρα οχήματα, ενώ τον χειμώνα η μετακίνηση γίνεται μόνο με χιονοκίνητο ή ελικόπτερο.
Οι περισσότερες κατοικίες δεν διαθέτουν τρεχούμενο νερό, εσωτερική τουαλέτα ή κεντρική θέρμανση, παρότι οι θερμοκρασίες τον χειμώνα πέφτουν συχνά στους -10°C. Οι λιγοστές θέσεις εργασίας οδηγούν τους κατοίκους στην αλιεία και στην καλλιέργεια της γης για επιβίωση.
Σήμερα, όμως, ένα ακόμη πιο βασικό πρόβλημα έχει προκύψει: «Δεν υπάρχει κανείς να κόψει ξύλα για τον χειμώνα», είπαν γυναίκες του χωριού στον περιφερειακό κυβερνήτη, σε επίσκεψή του το 2024.
39 άνδρες, 12 νεκροί
Από τους 258 κατοίκους της Σεντάνκα, 39 άνδρες υπέγραψαν συμβόλαια για να πολεμήσουν στην Ουκρανία. Δώδεκα έχουν ήδη σκοτωθεί και επτά αγνοούνται, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το BBC.
«Είναι σπαρακτικό. Σε κάθε οικογένεια κάποιος βρίσκεται στο μέτωπο», λέει μια κάτοικος, η οποία μίλησε υπό καθεστώς ανωνυμίας για λόγους ασφαλείας.
Ένας από αυτούς ήταν ο 45χρονος Βλαντίμιρ Ακέεφ, κυνηγός και ψαράς. Υπέγραψε το καλοκαίρι του 2024. Τέσσερις μήνες αργότερα σκοτώθηκε. Στην κηδεία του, τον Νοέμβριο, οι συγγενείς έφτασαν στο νεκροταφείο με χιονοκίνητα. Το φέρετρο μεταφέρθηκε σε ξύλινα έλκηθρα.
Οι αριθμοί πίσω από τη σιωπή
Η ανάλυση του BBC, σε συνεργασία με το ρωσικό μέσο Meduza και εθελοντές ερευνητές, έχει ταυτοποιήσει μέχρι σήμερα 186.102 Ρώσους στρατιώτες που σκοτώθηκαν στον πόλεμο.
Μόνο για το 2025 έχουν επιβεβαιωθεί 40.201 θάνατοι, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό για τη χρονιά στις 80.000 – πιθανόν το πιο αιματηρό έτος για τη Ρωσία από την έναρξη της πλήρους εισβολής, στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι καταγεγραμμένοι θάνατοι αντιστοιχούν μόλις στο 45–65% του πραγματικού αριθμού, γεγονός που τοποθετεί τις πιθανές ρωσικές απώλειες μεταξύ 286.000 και 413.500.
Και η Ουκρανία έχει υποστεί βαριές απώλειες. Ο πρόεδρος Volodymyr Zelensky ανέφερε πρόσφατα ότι «επισήμως» 55.000 Ουκρανοί έχουν σκοτωθεί στο πεδίο της μάχης, ενώ ανεξάρτητες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό έως και στις 200.000.
Δυσανάλογο τίμημα στις περιφέρειες
Οι περισσότεροι Ρώσοι που έχουν σκοτωθεί προέρχονται από αγροτικές περιοχές και μικρές πόλεις. Το 67% των νεκρών είναι από περιοχές με πληθυσμό κάτω των 100.000 κατοίκων, παρότι εκεί ζει το 48% του πληθυσμού της χώρας.
Στη Μόσχα, ο δείκτης θανάτων είναι μόλις 0,05% των ανδρών – πέντε στους 10.000. Σε φτωχότερες περιοχές της Σιβηρίας, τα ποσοστά είναι έως και 27–33 φορές υψηλότερα.
Η Σεντάνκα κατοικείται κυρίως από Κοριάκους και Ιτελμένους – αυτόχθονες πληθυσμούς που θεωρητικά μπορούν να εξαιρεθούν από την επιστράτευση. Ωστόσο, οι απώλειες μεταξύ μικρών ιθαγενών ομάδων είναι δυσανάλογα υψηλές.
Ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η κρατική ρητορική προβάλλει στερεότυπα περί «γεννημένων πολεμιστών», ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή στον πόλεμο.
Δημογράφοι σημειώνουν ότι πέρα από τη φτώχεια, ρόλο παίζει και η έλλειψη προοπτικής: «Για πολλούς, δεν είναι μόνο τα χρήματα. Είναι η αίσθηση ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν».
Υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα
Το φθινόπωρο του 2024 αποκαλύφθηκε μνημείο για τους «συμμετέχοντες στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Η περιφερειακή κυβέρνηση υποσχέθηκε να απονείμει στη Σεντάνκα τον τιμητικό τίτλο «χωριό στρατιωτικής ανδρείας» και να προσφέρει στήριξη στις οικογένειες των στρατιωτών.
Μέχρι σήμερα, ο τίτλος δεν έχει απονεμηθεί και μεγάλο μέρος της βοήθειας δεν έχει φτάσει.
Μόνο τέσσερα σπίτια στρατιωτών επισκευάστηκαν – και αυτό έπειτα από δημοσιότητα. Ένα στα πέντε σπίτια, χτισμένα τη σοβιετική περίοδο, έχει χαρακτηριστεί επισήμως ακατάλληλο. Το μοναδικό σχολείο βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τοίχους που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.
Ένα χωριό χωρίς άνδρες
Η απουσία των ανδρών παραγωγικής ηλικίας επιβαρύνει περαιτέρω μια ήδη εύθραυστη κοινότητα. Οι γυναίκες και οι ηλικιωμένοι προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό το χωριό, σε έναν τόπο όπου ο χειμώνας είναι βαρύς και οι αποστάσεις ατελείωτες.
Η Σεντάνκα απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από το ουκρανικό μέτωπο. Όμως ο πόλεμος έχει φτάσει εκεί — όχι με βόμβες, αλλά με απουσίες.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου