Η Κούβα δείχνει πιο κοντά από ποτέ σε μια νέα καμπή της ιστορίας της, με την κοινωνική πίεση να αυξάνεται και το καθεστώς να εμφανίζει σημάδια αποδυνάμωσης. Ωστόσο, όπως προειδοποιεί στο κεντρικό άρθρο γνώμης της η Wall Street Journal, το αποτέλεσμα δεν είναι προδιαγεγραμμένο — και η στάση των ΗΠΑ μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
Η κατάσταση στο νησί επιδεινώνεται με ταχείς ρυθμούς. Η κατάρρευση του ηλεκτρικού δικτύου, που προκάλεσε νέο γενικευμένο μπλακ άουτ — το τρίτο μέσα σε τέσσερις μήνες — ήρθε να προστεθεί σε ένα ήδη εκρηκτικό μείγμα ελλείψεων σε τρόφιμα, νερό και βασικά αγαθά.
Όπως επισημαίνει η Wall Street Journal, οι πρόσφατες διακοπές ρεύματος ακολούθησαν κύμα κοινωνικής αναταραχής, με διαδηλώσεις να ξεσπούν σε περιοχές όπως η επαρχία Ciego de Ávila, όπου πολίτες επιτέθηκαν ακόμη και σε γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Η δυσαρέσκεια δεν είναι νέα. Αυτή τη φορά όμως φαίνεται πιο βαθιά. Η οικονομική κατάρρευση, σύμφωνα με τη συντακτική ομάδα (Editorial Board) που υπογράφει το άρθρο, δεν είναι αποτέλεσμα εξωτερικών παραγόντων, αλλά κυρίως των ίδιων των πολιτικών του καθεστώτος, που ευνοούν την κομματική ελίτ, περιορίζουν την ιδιωτική πρωτοβουλία και καταστέλλουν κάθε αντίθετη φωνή.
Η χώρα, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «έχει πλέον ξεμείνει από τα χρήματα των άλλων».
Η πίεση αυξάνεται – και οι «ανάσες» λιγοστεύουν
Σε αντίθεση με το παρελθόν, το καθεστώς δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στις ίδιες πηγές στήριξης. Η Ουάσιγκτον έχει διακόψει τη ροή φθηνού πετρελαίου από τη Βενεζουέλα — μια κρίσιμη οικονομική ανάσα για την Αβάνα.
Την ίδια ώρα, η άφιξη ρωσικού πετρελαίου στο νησί δοκιμάζει τα όρια της αμερικανικής πολιτικής απομόνωσης, ενώ αναδεικνύει τον ρόλο της Κούβας ως συμμάχου της Μόσχας και του Πεκίνου στην ευρύτερη περιοχή.
Μπροστά στην αυξανόμενη πίεση, η ηγεσία της χώρας επιχειρεί κινήσεις που θα ήταν αδιανόητες πριν από λίγα χρόνια. Ο πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνομιλιών με τις ΗΠΑ, ενώ η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επιτραπεί σε Κουβανούς του εξωτερικού να επενδύσουν στη χώρα.
Ωστόσο, όπως σχολιάζει η WSJ, τέτοιες κινήσεις μοιάζουν περισσότερο με απόπειρα διάσωσης του καθεστώτος παρά με ουσιαστική μεταρρύθμιση.
Το «μάθημα» Ομπάμα και το στοίχημα Τραμπ
Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται ο ρόλος των ΗΠΑ. Το καθεστώς επιδιώκει μια νέα προσέγγιση ανάλογη με εκείνη της περιόδου Ομπάμα, όταν η εξομάλυνση των σχέσεων και η επανεκκίνηση των επαφών δεν οδήγησαν σε πολιτική φιλελευθεροποίηση.
Αντιθέτως, το καθεστώς αξιοποίησε τα έσοδα, ενώ η κοινωνική δυσαρέσκεια κατέληξε στις μεγάλες διαδηλώσεις του 2021 και στην επακόλουθη καταστολή, με εκατοντάδες πολιτικούς κρατούμενους να παραμένουν ακόμη στις φυλακές.
Η Wall Street Journal προειδοποιεί ότι μια επανάληψη αυτής της πολιτικής θα μπορούσε να δώσει νέα «παράταση ζωής» στο καθεστώς.
«Μια πραγματική δεύτερη επανάσταση»
Το άρθρο καταλήγει ότι η Κούβα βρίσκεται σε ιστορικό σταυροδρόμι, αλλά η αλλαγή δεν θα έρθει αυτόματα. Αντιθέτως, απαιτείται συντονισμένη πίεση για μια πραγματική μετάβαση εξουσίας.
Όπως επισημαίνεται, ο στόχος θα πρέπει να είναι η απομάκρυνση της σημερινής ηγεσίας και η δημιουργια μίας μεταβατικής κυβέρνησης, που θα ανοίξει τον δρόμο για κράτος δικαίου και δημοκρατικές εκλογές.
Μόνο υπό αυτές τις συνθήκες, τονίζει η Wall Street Journal, μπορούν να ακολουθήσουν επενδύσεις και ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη.
Μέχρι τότε, η πίεση προς το καθεστώς θα πρέπει να συνεχιστεί — καθώς, όπως επισημαίνεται, η απελευθέρωση της Κούβας θα αποτελούσε όχι μόνο μια ιστορική εξέλιξη για τον λαό της, αλλά και μια στρατηγική νίκη για τις ΗΠΑ στην αμερικανική ήπειρο.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου