Η Αθήνα αποκτά τον δικό της θεσμό φωτογραφίας δρόμου. Από τις 14 έως τις 17 Μαΐου 2026, το Athens Street Photography Festival (ASPF) θα συστήσει στο κοινό το πρώτο διεθνές φεστιβάλ αφιερωμένο αποκλειστικά στη φωτογραφία δρόμου, μετατρέποντας την πόλη σε σημείο αναφοράς για δημιουργούς από όλο τον κόσμο, με αρκετούς από τους οποίους είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε.
Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, το φεστιβάλ, με έδρα τον χώρο τέχνης T.A.F. / the art foundation, φιλοδοξεί να καλύψει ένα μεγάλο κενό στον εγχώριο πολιτιστικό χάρτη και να καθιερωθεί ως μια κορυφαία διοργάνωση για τη σύγχρονη αστική φωτογραφία. Χαρακτηριστικά είναι τα ονόματα των φωτογράφων που έχουν συμμετοχή σε αυτό με κορυφαίο αυτό του Έλληνα Νίκου Οικονομόπουλου του πρακτορείου Magnum ως τελικό κριτή του διαγωνισμού αλλά και πολλών άλλων. Tο πάνελ των κριτών συμπληρώνουν ο Gabi Ben Avraham από το Ισραήλ, ο Γιάννης Γιάσαρης από την Μελβούρνη της Αυστραλίας, η Ιταλίδα Francesca Chiacchio και η Τουκρικής καταγωγής Latife Solak Baudet που έχει έδρα την Γαλλία.
Πέρα από την διεθνή έκθεση φωτογραφίας η οποία αποτελείται από 63 φωτογραφίες των 49 finalist που επιλέχθηκαν από τους κριτές του διαγωνισμού το ASPF, το φεστιβάλ έρχεται με έναν πλούσιο και πολυσύνθετο χαρακτήρα: talks, portfolio reviews, photowalks σε σημεία της πόλης και workshops από διεθνείς και Έλληνες καταξιωμένους φωτογράφους συνθέτουν ένα πρόγραμμα που φέρνει τη θεωρία σε άμεση επαφή με την πράξη και την εμπειρία του δρόμου. Οι νικητές του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν την τελευταία ημέρα του φεστιβαλ και συγκεκριμένα με την λήξη του την Κυριακή το βράδυ στις 20:00.
Το ASPF απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε φωτογράφους, λάτρεις της τέχνης και στο ευρύτερο κοινό να γίνουν μέρος της πρώτης αυτής διοργάνωσης στηρίζοντάς την με την συμμετοχή τους. Πληροφορίες, για το πλήρες πρόγραμμα στο aspf.gr
Στην έκθεση συμμετέχουν με 63 φωτογραφίες οι 49 finalists του διαγωνισμού και είναι οι παρακάτω αλφαβητικά:
Adriana Palermo, Alessandro Casanova, Alessandro Cofone, Andreas Ierodiaconou, Anikitos Hadjicharalambous, Antonella Cunsolo, Antonis Zouridakis, Carole Gagliardi, Cyril Laroche, Daniel Ramos, Deb Ranvir, Dessi Marc, Dirk Mevis, Eric Davidove, Eric Green, Esila Ayik, Gerasimos Koilakos, Gülhan Yıldız, Hasan Yıkıcı, Jeremy Mosniagka, Joanna Madloch, Juan Rodríguez Morales, Julio Marchamalo, Kevin Christonar, Kim Keller, Kyle Cheug, Liban Elmi, Ludovic Vievard, Marika Poquet, Mario Mencacci, Maria Nikolaidi, Meera Nerurkar, Michalik Bartosz, Michele Bini, Ora Buerkli, Panagiotis Karageorgos, Paul Kessel, Phil Turnbull, Rattanun Rungpittaryaton, Rodrigo Ferrer, Sakulchai Sikitikul, Simone Mattavelli, Susana Sanchez, Susanne Grether, Towasin Islam, Vanessa Abramowitz, Vasilis Zaverdas, Wendy Connett, Yannis Kaktsis
Τα τυπώματα είναι μια ευγενική χορηγία της Fujifilm Hellas.
Ωράριο Λειτουργίας 11:00 με 22:00
Παρασκευή έως Κυριακή 15-17.05.2026
Παρακάτω, 12 φωτογράφοι από όλο τον πλανήτη απαντούν στο NEWS 24/7 για τη σημασία της φωτογραφίας δρόμου αλλά και για το τι πρέπει να κάνει κάποιος επίδοξος street photographer για να ακολουθήσει το πάθος του.
Τι σας τράβηξε αρχικά στη φωτογραφία δρόμου και τι σας κρατάει παθιασμένο με αυτήν;
Χάρης Νάκος (Βρυξέλλες)
Όταν ξεκίνησα, η φωτογραφία δρόμου δεν ήταν το είδος που με ενδιέφερε. Διαβάζοντας όμως και βλέποντας φωτογραφίες μεγάλων φωτογράφων, διαπίστωσα πως αυτό το είδος είχε τη μαγεία και όλα εκείνα τα στοιχεία που τελικά θα μιλούσαν στην ψυχή μου και θα με έκαναν να θέλω να δημιουργήσω τέτοιου είδους εικόνες.
Αυτό που κρατά το πάθος μου ζωντανό είναι η αποθανάτιση αυθόρμητων στιγμών, οι ανθρώπινες χειρονομίες, η εκμάθηση του πώς να συνδέομαι με αγνώστους, το να σκέφτομαι «με τα πόδια τους» και να νιώθω την ενέργεια των σκηνών της καθημερινής ζωής.
Αλεξάνδρα Αυλωνίτη (Νέα Υόρκη)
Ζώντας στη Νέα Υόρκη, η street photography ήταν κάτι απολύτως φυσικό. Με γοήτευε πάντα ο έντονος εμπορικός παλμός, το μείγμα ανθρώπων και πολιτισμών, το απρόβλεπτο θέατρο του δρόμου.
Agnes Burger (Μόναχο)
Αυτό που με κρατά παθιασμένη είναι και αυτό που με τράβηξε εξαρχής. Η πραγματική ζωή, που αφηγείται τις ιστορίες που αγαπάμε. Η πραγματικότητα, που μας δείχνει το ακατέργαστο πρόσωπό της. Η φευγαλέα στιγμή όπου αποκαλύπτονται τόσα πολλά, αν κοιτάξουμε και δεν αποστρέψουμε το βλέμμα. Γεμάτη εκπλήξεις που εμφανίζονται απροσδόκητα. Το φως, που μπορεί να είναι τόσο ιδιότροπο, αλλά ταυτόχρονα μαγικό και αλλόκοσμο.
Άνθρωποι που δείχνουν τον πραγματικό τους εαυτό, έστω και μόνο για μια στιγμή. Ο δρόμος έχει τους δικούς του κανόνες, που προσπαθούμε να διαβάσουμε και να νιώσουμε. Γίνεσαι ένα με αυτόν, με την κάμερα στο χέρι, αιχμαλωτίζοντας τη ζωή που, με το επόμενο κλικ, είναι ήδη διαφορετική. Λατρεύω το συναίσθημα του να είμαι ένα με τον δρόμο, ένα με τη στιγμή.
Mανώλης Σούλος (Αθήνα)
Αυτό που με τράβηξε αρχικά στη φωτογραφία δρόμου ήταν η απλότητά της. Το μόνο που χρειάζεσαι πραγματικά είναι ένα καλό ζευγάρι παπούτσια, μια κάμερα και τον ενθουσιασμό σου. Και αυτά ακριβώς είναι τα πράγματα που συνεχίζουν να με κρατούν παθιασμένο. Ακριβώς επειδή είναι τόσο προσβάσιμη, επειδή ο καθένας μπορεί να το κάνει, γίνεται απίστευτα προκλητικό να δημιουργήσεις πραγματικά καθηλωτικές εικόνες. Πιστεύω ότι η φωτογραφία δρόμου είναι ένα από τα πιο απαιτητικά είδη, και αυτή ακριβώς η πρόκληση είναι που με κρατά σε εγρήγορση και μου δίνει έμπνευση.
Perry Hall (Τέξας)
Η φωτογραφία δρόμου με προσέλκυσε για την ειλικρίνειά της – χωρίς άδεια, χωρίς σκηνοθεσία, μόνο η πραγματικότητα. Αντικατόπτριζε τη δική μου εμπειρία αστάθειας και συνεχούς μετακίνησης. Το πάθος μου προέρχεται από την απρόβλεπτη φύση των δρόμων: κάθε έξοδος προσφέρει μια νέα εμπειρία και κάθε πόλη, τετράγωνο και ώρα φέρνει ένα μοναδικό συναισθηματικό φορτίο. Έχω μάθει τόσα πολλά για την ανθρωπότητα, τον κόσμο και τον εαυτό μου απλώς κοιτάζοντας μέσα από το σκόπευτρο και πατώντας το κουμπί του κλείστρου.
Σπύρος Λουκόπουλος (Κοπεγχάγη)
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου φωτογράφο δρόμου — ποτέ δεν μου άρεσαν οι τίτλοι ή οι περιορισμοί σε αυτό που κάνω. Αυτό ήταν μέρος του τι με τράβηξε στη φωτογραφία εξαρχής: η ελευθερία να δημιουργώ με τον δικό μου τρόπο, εμπνευσμένος από τον πραγματικό κόσμο γύρω μου, παίζοντας με την πραγματικότητα όπως εγώ κρίνω σωστό. Το πάθος μου δεν πηγάζει από μια μεμονωμένη επιρροή, αλλά μάλλον από ένα μείγμα στοιχείων και μορφών τέχνης. Ο κινηματογράφος και η ζωγραφική έχουν παίξει σημαντικό ρόλο, και το γκράφιτι σίγουρα διαμόρφωσε την πρώιμη προσέγγισή μου.
Η εφήμερη φύση του γκράφιτι και η ανάγκη να διατηρηθεί κάθε «κομμάτι» μέσω μιας φωτογραφίας με οδήγησαν να γίνω πιο σχολαστικός με τον τρόπο που το τεκμηρίωνα — δίνοντας μεγάλη προσοχή στους λόγους πίσω από κάθε λήψη. Το κάδρο, το περιβάλλον, τα χρώματα, το φως, όλα άρχισαν να έχουν σημασία ταυτόχρονα. Ευτυχώς για μένα, εκείνη την περίοδο έγινα μέλος μιας μικρής καλλιτεχνικής λέσχης στη γενέτειρά μου (Π.Ο.Φ.Π.), χάρη σε έναν φίλο, τον Κώστα. Η λέσχη ήταν γεμάτη παθιασμένους ανθρώπους που πειραματίζονταν στο θέατρο, τη ζωγραφική, τον χορό, τον κινηματογράφο και τη φωτογραφία.
Αυτή η εμπειρία ήταν μεταμορφωτική· ήρθα σε επαφή με πολλούς από τους «Μεγάλους» της φωτογραφίας και εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ, που έγινε ξεκάθαρο μέσα μου ότι αυτός ήταν ο δρόμος που ήθελα να εξερευνήσω για όσο περισσότερο μπορούσα. Ένιωσα την ανάγκη να εξερευνήσω αυτό το νέο (για μένα) μέσο. Πιστεύω ότι το πάθος για να συνεχίζω πηγάζει από το γεγονός ότι δεν νιώθω πως το έχω κάνει αρκετά ακόμα, δεν έχω δει όλο του το δυναμικό και παραμένει ενδιαφέρον. Με κάνει ακόμα να νιώθω ελεύθερος και καλά.
Forrest Walker (Μανίλα)
Η κοινωνική δραστηριότητα και το να φωτογραφίζω φίλους ήταν αυτά που πυροδότησαν το αρχικό μου ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, τα ταξίδια με έκαναν να το δω πιο σοβαρά, αλλά η ανακάλυψη ενός βιβλίου στο Τόκιο με τίτλο “Magnum Tokyo” μου άνοιξε τα μάτια για την αυθόρμητη (candid) φωτογραφία και όλο το μοναδικό ενδιαφέρον που μπορεί να περιέχει. Αυτό μετέτρεψε το πάθος μου σε εμμονή και με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι αυτό είναι που ήθελα να κάνω στη ζωή μου.
Η ποικιλία της αυθόρμητης ζωής βρίσκεται παντού, εξελίσσεται και αλλάζει διαρκώς, οπότε υπάρχει πάντα κάτι νέο να δεις και να φωτογραφίσεις. Άλλα κομμάτια αυτής της δουλειάς μπορεί να είναι δύσκολα κατά καιρούς, αλλά η ίδια η πράξη της φωτογραφίας δρόμου δεν έχει χάσει ακόμα καθόλου το ενδιαφέρον, την περιέργεια και το πάθος που μου προκαλεί.
Jens Krauer (Ζυρίχη)
Οι δρόμοι μού είναι οικείοι μέσα από τις δικές μου εμπειρίες ζωής. Έχω ζήσει σε πολλά διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα, από το περιθώριο της κοινωνίας μέχρι άκρως προνομιούχες και αναγνωρισμένες συνθήκες. Έχοντας περάσει τα νιάτα μου στους δρόμους με σπρέι στο σακίδιο – με ένα σύντομο εταιρικό κεφάλαιο ενδιάμεσα – τελικά επέστρεψα σε ένα οικείο περιβάλλον, αλλά με διαφορετικά εργαλεία και διαφορετικό δημιουργικό όραμα. Γνωρίζω πολύ καλά τον δρόμο.
Η αποτύπωση της ζωής και η οπτική μετάφραση της ανθρώπινης κατάστασης είναι, για μένα, μια ατέρμονη αναζήτηση. Βλέπω την αυθόρμητη φωτογραφία δρόμου ως ένα τεκμήριο του ποιοι είμαστε και πώς ζούμε. Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψεις τι θα ακολουθήσει ή ποια θα είναι η επόμενη εικόνα, και αυτή η απροβλεψία συνεχίζει να με γοητεύει.
Αυτό που με κρατά σε εγρήγορση είναι το βαθύ ενδιαφέρον για την κοινωνία και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Θεωρώ προνόμιο το να έχω τον χρόνο και την ευκαιρία να παρατηρώ τη ζωή σε διαφορετικά μέρη του κόσμου και να βυθίζομαι σε ποικίλες κουλτούρες και κοινωνικές πραγματικότητες.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε φωτογράφους που θέλουν να ξεχωρίσουν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον;
Γιάννης Γιάσαρης (Μελβούρνη)
Η συμβουλή μου είναι δύο λέξεις: Περιορισμός και Υπομονή. Μην προσπαθείτε να κάνετε τα πάντα ταυτόχρονα. Επιλέξτε έναν φακό της προτίμησής σας —στη δική μου περίπτωση είναι ο 28mm και το οριζόντιο κάδρο— και μάθετέ τον σε βάθος. Φυσικά, ο πειραματισμός είναι απαραίτητο κομμάτι της εξέλιξης, αλλά θα πρέπει να γίνεται με στόχο να πλησιάσετε τη δική σας προσωπική νοοτροπία για τη φωτογραφία, αντί να αντιγράφετε το στυλ κάποιου άλλου. Η επιμονή σε μια συγκεκριμένη οπτική γωνία και η αυθεντικότητα της δικής σας «φωνής» είναι αυτά που τελικά θα σας κάνουν να ξεχωρίσετε.
Francesca Chiacchio (Νάπολη)
Για μένα το πιο σημαντικό είναι να σκεφτείς τι είναι αυτό που σε ενδιαφέρει και σε παθιάζει στη φωτογραφία. Μόνο έτσι μπορείς να ξεχωρίσεις ως φωτογράφος. Οι διαγωνισμοί είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αναδειχθείς και να σε προσέξουν. Επομένως, σίγουρα θα πρότεινα τη συμμετοχή σε όσο το δυνατόν περισσότερους διαγωνισμούς, ειδικά στο ξεκίνημα μιας καριέρας.
Latife Solak Baudet (Παρίσι)
Νομίζω ότι οι φωτογράφοι θα πρέπει να αναρωτηθούν γιατί αυτή η φωτογραφία θα έπρεπε να τραβήξει την προσοχή ενός κριτή ανάμεσα σε χιλιάδες συμμετοχές. Τι θα κάνει τον κριτή να σταματήσει και να την κοιτάξει δεύτερη φορά; Μια ισχυρή εικόνα δεν είναι μόνο καλοφτιαγμένη, έχει κάτι μοναδικό – μια ιδέα, μια στιγμή ή μια οπτική γωνία που σου μένει στο μυαλό.
Gabi Ben Avraham (Τελ Αβίβ)
Αν θέλεις να ξεχωρίσεις, η εικόνα σου πρέπει να είναι ξεχωριστή και διαφορετική.
Αναλυτικό πρόγραμμα:
Παρασκευή – 15 Μάη
– 10:00 – 12:00 Photowalk με Μανώλης Σούλος
– 12:00 – 14:00 Photowalk με Σπύρος Παπασπυρόπουλος
– 15:00 – 16:00 Ομιλία με τον Ηλία Κοσίντα
– 16:30 – 17:30 Ομιλία με την Agnes Burger
– 18:00 – 19:00 Oμιλία με την Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη
– 19:30 – 20:30 Ομιλία με τον Σπύρο Λουκόπουλο
– 20:30 – 22:00 Άνοιγμα Έκθεσης
Σάββατο – 16 Μάη
– 10:00 – 12:00 Photowalk με την Agnes Burger
– 12:00 – 14:00 Photowalk με τον Jens Krauer
– 15:00 – 16:00 Ομιλία με τον Ανδρέα Καμουτσή
– 16:30 – 17:30 Ομιλία με την Francesca Chiacchio
– 18:00 – 19:00 Oμιλία με τoν Perry Hall
– 19:30 – 20:30 Ομιλία με τον Forrest Walker
– 20:30 – 22:00 Άνοιγμα Έκθεσης
– 20:30 – 23:50 Φαγητό, πάρτυ με τους finalists και τους συνεργάτες του ASPF
Κυριακή – 17 Μάη
– 10:00 – 12:00 Photowalk με την Francesca Chiacchio
– 11:30 – 13:00 Portfolio reviews με την Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη
– 13:00 – 14:30 Portfolio reviews με τον Ηλία Κοσίντα
– 12:00 – 14:00 Photowalk με το με τον Ανδρέα Καμουτσή
– 15:30 – 16:30 Ομιλία με τον Τάσο Μιλλή
– 17:00 – 18:00 Oμιλία με την Αλεξάνδρα Αυλονίτη
– 18:30 – 19:30 Ομιλία με τον Χάρη Νάκο
– 20:30 – 22:00 Ανακοίνωση νικητών διαγωνισμού και κλείσιμο έκθεσης
– 20:30 – 23:50 πάρτυ αυλαίας του ASPF στο Bar του T.A.F.
T.A.F. / the art foundation,
Νορμανού 5 Αθήνα, 105 55
Πλησίον μετρό Μοναστηράκι
Είσοδος Ελεύθερη
Χορηγοί:
- Fujifilm Hellas, Filmora, Epson,
- StreetHunters, Spontaneous Shooters
Χορηγοί επικοινωνίας:
PTTL.GR, Photonet Nexusmedia
Λίγα λόγια για τους συντελεστές:
Σπύρος Παπασπυρόπουλος
Ο Σπύρος Παπασπυρόπουλος είναι Έλληνας φωτογράφος δρόμου και ιδρυτής του Street Hunters, μιας διεθνούς πλατφόρμας αφιερωμένης στη φωτογραφία δρόμου. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, όπου αντλεί έμπνευση από την αστείρευτη ενέργεια της πόλης και αποτυπώνει με το δικό του ιδιαίτερο βλέμμα αυθεντικές, απρόβλεπτες στιγμές της καθημερινότητας. Έχει προσκληθεί ως ομιλητής, δάσκαλος και κριτής σε διεθνή φεστιβάλ όπως τα LSPF (Λονδίνο, 2017), PhosAthens (2017 & 2018), PhoSBucharest (Ρουμανία, 2018), PhoSSofia (Βουλγαρία, 2018), VSLOX (2019) και PSPi (2025).
Το έργο του έχει παρουσιαστεί σε σημαντικές εκδόσεις όπως τα StreetFotografie (Franzis), Flashgun (Eyeshot), Fujilove Quarterly #3, EyeEm Machina #4, APF Magazine και το Korean Monthly Photography #584. Παράλληλα έχει δώσει συνεντεύξεις και παρουσιάσεις σε διεθνή μέσα όπως το ISO400, StreetPhotography.com, Fujilove podcast, APF Magazine και το podcast Hit the Streets της Valerie Jardin. Με το Street Hunters και τη σειρά βίντεο Street Hunts, μοιράζεται γνώσεις και εμπειρίες με τη διεθνή κοινότητα, στηρίζοντας το όραμα ότι ο δημόσιος χώρος πρέπει να παραμένει ελεύθερος για δημιουργική έκφραση.
Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη
Το ενδιαφέρον κυρίως εστιάζεται στη φωτογραφία δρόμου και στα στοιχεία της καθημερινότητας και της επικαιρότητας, καθώς και στα πορτρέτα και αυτό-πορτρέτα. Η δουλειά της έχει εκτεθεί διεθνώς σε σειρά εκθέσεων, επιλεγμένα δε έργα της αποτελούν μέρος των μόνιμων συλλογών του Museum of the City of New York και του Brooklyn Historical Society. Φωτογραφική δουλειά της έχει δημοσιευθεί στη Wall Street Journal και στην Huffington Post, ενώ έργα της έχουν συμπεριληφθεί σε σειρά φωτογραφικών εκδόσεων όπως teNeues, Prestel and Hoxton Mini Press. Η Μ.Μ. έχει λάβει σειρά διακρίσεων, όπως νικήτρια του Pollux Award (2016), του Julia Margaret Cameron Award (2018 και 2020), του χρυσού μεταλλίου του Budapest International Foto Awards. Επίσης, ήταν επιλαχούσα του 2019 Prix Pictet Hope Award και του διακεκριμένου Leica Oscar Barnack Award (2023). Πρόσφατα επελέγη ως finalist του Eyeshot Open Call 2025.
Ανδρέας Καμουτσής
Ο Ανδρέας Καμουτσής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε πληροφορική και εργάστηκε στον τομέα αυτό μέχρι το 2013. Εκ τότε τον κέρδισε η Τέχνη της Φωτογραφίας, την οποία ασκεί ως σήμερα επαγγελματικά, παραδίδοντας εργαστήρια φωτογραφίας δρόμου στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 2016 είναι επίσημος φωτογράφος της Fujifilm hellas. το 2020 ίδρυσε την φωτογραφική ομάδα Spontaneous Shooters, την μεγαλύτερη φωτογραφική κοινότητα με γνώμονα την φωτογραφία δρόμου στην Αθήνα. Πολλές από τις φωτογραφίες του & άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα, εφημερίδες, περιοδικά και στο διαδίκτυο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει παρουσιάσει το φωτογραφικό του έργο μέσω ομιλιών και παρουσιάσεων σε πολλές πόλεις στην Ελλάδα. Το portfolio του περιλαμβάνει τρεις ατομικές εκθέσεις και μία έκδοση φωτογραφικού λευκώματος, το “Μια Θέση Ανάμεσά Τους”. Ο τρόπος που φωτογραφίζει εκφράζει μια προσπάθεια προσωπικής προσαρμογής στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον της σύγχρονης πραγματικότητας.
Ηλίας Κοσίντας
Ο Ηλίας Κοσίντας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε φωτογραφία στη σχολή Focus. Από το 1989 δουλεύει ως επαγγελματίας φωτογράφος. Η καλλιτεχνική του δουλειά έχει εκτεθεί και εκδοθεί σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και βιβλία. Παρακολούθησε σεμινάρια στην Aegean School for the Fine Arts και υπήρξε μέλος του φωτογραφικού κύκλου και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια του Νίκου Οικονομόπουλου και του Larry Towell. Παράλληλα έχει διδάξει στις σχολές Focus, Leica Academy, στην «Παρέμβαση» και ως βοηθός του Κωνσταντίνου Μάνου στα Maine Photographic Workshops. Το έργο του επικεντρώνεται στην καθημερινή ζωή και τις απλές αφηγήσεις της. Η φωτογραφία του πραγματεύεται την καθημερινότητα ως απώτατη έμπνευση και το ασήμαντο ως αισθητική εμπειρία.
news4/7.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου