Η απογοήτευση του Ντόναλντ Τραμπ για το αδιέξοδο των διπλωματικών διαπραγματεύσεων με το Ιράν φαίνεται να βρίσκεται πίσω από τη νέα στρατηγική στα Στενά του Ορμούζ, μεταδίδει το Axios. Το project «Ελευθερία» δεν είναι απλώς μια επιχείρηση ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, αλλά μια κίνηση πίεσης που μπορεί –αν τα πράγματα ξεφύγουν– να οδηγήσει ξανά σε ανοιχτή σύγκρουση.
Η απόφαση για την ενεργοποίηση του “Project Freedom” ελήφθη σε μια στιγμή έντονης δυσαρέσκειας στον Λευκό Οίκο. Όπως αποκαλύπτει το Axios, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε κουραστεί από την κατάσταση «χωρίς συμφωνία και χωρίς πόλεμο» και ζητούσε μια κίνηση που θα άλλαζε τη δυναμική.
«Ο πρόεδρος θέλει δράση. Θέλει πίεση. Θέλει συμφωνία», φέρεται να δήλωσε ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος στο αμερικανικό μέσο, αποτυπώνοντας τη λογική πίσω από την πρωτοβουλία.
Αρχικά, στο τραπέζι βρέθηκε ένα πολύ πιο επιθετικό σχέδιο: η αποστολή πολεμικών πλοίων που θα διέσχιζαν τα Στενά του Ορμούζ με στόχο να τα ανοίξουν διά της ισχύος. Τελικά, την τελευταία στιγμή, επιλέχθηκε μια πιο συγκρατημένη εκδοχή – τουλάχιστον σε πρώτη φάση.
Μια «ήπια» στρατηγική με σκληρό πυρήνα
Το σχέδιο που ξεκινά βασίζεται στην παροχή καθοδήγησης σε εμπορικά πλοία για την αποφυγή ναρκών και άλλων απειλών, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν σε ετοιμότητα για παρέμβαση σε περίπτωση επίθεσης.
Δεν προβλέπεται, τουλάχιστον προς το παρόν, πλήρης συνοδεία πλοίων. Αντίθετα, μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού θα βρίσκονται «στην περιοχή», με την υποστήριξη αεροσκαφών και drones.
Η κεντρική διοίκηση των αμερικανικών δυνάμεων US CENTCOM έχει ήδη ανακοινώσει ότι η επιχείρηση θα υποστηριχθεί από αντιτορπιλικά, περισσότερα από 100 αεροσκάφη και 15.000 στρατιώτες, ενώ –σύμφωνα με αξιωματούχους– οι κανόνες εμπλοκής έχουν αλλάξει, επιτρέποντας προληπτικά πλήγματα κατά άμεσων απειλών, όπως ταχύπλοα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ή πυραυλικές θέσεις.
Στην ουσία, πρόκειται για μια στρατηγική αποτροπής που επιχειρεί να αλλάξει το «κλίμα φόβου» στα Στενά, ώστε τα πλοία να αισθανθούν αρκετά ασφαλή για να επιστρέψουν. Άμεση συνοδεία εμπορικών πλοίων από πολεμικά, ωστόσο, δεν θα υπάρξει.
Το ρίσκο της κλιμάκωσης
Παρά τον πιο «ήπιο» σχεδιασμό, αξιωματούχοι αναγνωρίζουν ότι η επιχείρηση ενέχει σοβαρό ρίσκο. Πηγές κοντά στον πρόεδρο κάνουν λόγο για «την αρχή μιας διαδικασίας που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγκρουση με το Ιράν».
Η λογική της Ουάσιγκτον είναι ότι η αποστολή έχει και πολιτικό στόχο: να εμφανιστεί ως «ανθρωπιστική» προσπάθεια απεγκλωβισμού πλοίων. Με αυτόν τον τρόπο, αν υπάρξει ιρανική αντίδραση, οι ΗΠΑ θα μπορούν να ισχυριστούν ότι έχουν τη νομιμοποίηση να απαντήσουν στρατιωτικά.
Η Τεχεράνη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Ο επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε αμερικανική παρέμβαση στα Στενά θα θεωρηθεί παραβίαση της εκεχειρίας.
Παράλληλα, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις κάλεσαν τα εμπορικά πλοία να αποφεύγουν τη διέλευση χωρίς συντονισμό με τον ιρανικό στρατό, ενώ οι επιθέσεις σε πλοία τις τελευταίες ημέρες παραμένουν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο.
Διπλωματία σε αργή κίνηση
Παρά την ένταση, οι διπλωματικές επαφές δεν έχουν διακοπεί. Απεσταλμένοι των ΗΠΑ συνεχίζουν να ανταλλάσσουν προτάσεις με την ιρανική πλευρά, αν και –όπως παραδέχονται Αμερικανοί αξιωματούχοι– η πρόοδος είναι αργή και γεμάτη εμπόδια.
«Υπάρχουν συνομιλίες, υπάρχουν προτάσεις. Δεν μας αρέσουν οι δικές τους, δεν τους αρέσουν οι δικές μας», σχολιάζει χαρακτηριστικά ένας αξιωματούχος, περιγράφοντας το αδιέξοδο.
Στο παρασκήνιο, το βασικό ερώτημα παραμένει ωμό και ξεκάθαρο: υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα συμφωνίας ή ο δρόμος οδηγεί αναπόφευκτα σε νέα στρατιωτική σύγκρουση; Όπως το θέτει υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος: «Ή βρισκόμαστε κοντά σε μια συμφωνία – ή θα βομβαρδίσουμε».
Σε αυτό το πλαίσιο η «Επιχείρηση Ελευθερία» μοιάζει λιγότερο με τεχνική λύση για τη ναυσιπλοΐα και περισσότερο με έναν μοχλό πίεσης – με την έκβαση να εξαρτάται, τελικά, από την επόμενη κίνηση της Τεχεράνης.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου