Σε μια ανατροπή που λίγοι θα περίμεναν, το Ιράν, μια θεοκρατία χωρίς παράδοση στο χιούμορ φαίνεται να υπερέχει στον ψηφιακό πόλεμο προπαγάνδας απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες – και μάλιστα με όπλο την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Σε παλαιότερες δεκαετίες, η προπαγάνδα αυταρχικών καθεστώτων στη Μέση Ανατολή συχνά αποδεικνυόταν αδέξια και αναποτελεσματική, θυμίζει ο Economist.
Το 2003, καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις εισέρχονταν στη Βαγδάτη, ο τότε υπουργός Πληροφοριών του Σαντάμ Χουσεΐν διαβεβαίωνε ότι «η πόλη είναι ασφαλής», ενώ πίσω του οι εικόνες έδειχναν το αντίθετο.
Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει δραματικά, επισημαίνει το βρετανικό περιοδικό. Στον πόλεμο μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ, το στρατόπεδο της Τεχεράνης φαίνεται να κερδίζει τη μάχη της εικόνας. Ομάδες που στηρίζουν το ιρανικό καθεστώς παράγουν καθημερινά βίντεο με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης, τα οποία σατιρίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ και προβάλλουν ως ηρωική την αντίσταση απέναντί του.
Σύμφωνα με ερευνητές του Institute for Strategic Dialogue, δύο φιλοϊρανικά δίκτυα συγκέντρωσαν πάνω από ένα δισεκατομμύριο προβολές στην πλατφόρμα X μέσα στον πρώτο μήνα του πολέμου.
Χιούμορ, memes και δυτική κουλτούρα
Παρά τη φήμη του καθεστώτος για έλλειψη χιούμορ, πολλά από τα βίντεο είναι ευρηματικά και αξιοποιούν στοιχεία της δυτικής ποπ κουλτούρας. Συχνά συνοδεύονται από ρυθμούς ραπ στα αγγλικά, ενώ οι χαρακτήρες παρουσιάζονται ως φιγούρες Lego.
Ο Ντόναλντ Τραμπ απεικονίζεται ως ματαιόδοξος και αναξιόπιστος, που διακηρύσσει νίκες ενώ «καίγεται», ενώ ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πίτερ Χέγκσεθ, εμφανίζεται ως γελοιογραφική φιγούρα.
Η στόχευση είναι σαφής: να πλήξει την αξιοπιστία της αμερικανικής ηγεσίας με τρόπο άμεσα κατανοητό σε ένα διεθνές κοινό.
Η δύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης
Η χρήση AI δίνει σημαντικό πλεονέκτημα. Επιτρέπει την παραγωγή εντυπωσιακών βίντεο με χαμηλό κόστος και ταχύτητα, ενώ τα μοντέλα –εκπαιδευμένα σε δυτικό περιεχόμενο– μπορούν εύκολα να αναπαράγουν γνωστά πολιτισμικά μοτίβα.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής, επιτρέποντας τη γρήγορη διάδοση, ακόμη και όταν πλατφόρμες όπως το YouTube επιχειρούν να περιορίσουν το περιεχόμενο.
Στοχευμένο αφήγημα και πολιτική συγκυρία
Αντί για τα παραδοσιακά συνθήματα κατά της Αμερικής, τα βίντεο εστιάζουν σε αφηγήματα που βρίσκουν απήχηση διεθνώς: κοινωνικές ανισότητες, πολεμικό κόστος, πολιτική υποκρισία.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφανίζεται συχνά να επηρεάζει τον Τραμπ, ενώ σκηνές δείχνουν Αμερικανούς να στρατολογούνται ή δημόσιο χρήμα να «καίγεται». Παράλληλα, προβάλλονται εικόνες που ενισχύουν τη ρητορική περί θυμάτων αμάχων.
Προπαγάνδα με νέα εργαλεία – παλιές πρακτικές
Παρά την τεχνολογική αρτιότητα, το περιεχόμενο παραμένει προπαγανδιστικό: εξιδανικεύει το ιρανικό καθεστώς και ενσωματώνει στοιχεία παραπληροφόρησης ή συνωμοσιολογίας.
Ωστόσο, η ταχύτητα και η μορφή των βίντεο καθιστούν δύσκολη την άμεση αναγνώριση αυτών των στοιχείων.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το μήνυμα μεταδίδεται πιο αποτελεσματικά όταν «ντύνεται» με χιούμορ και ψυχαγωγία.
Η αδυναμία της αμερικανικής απάντησης
Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ εμφανίζονται λιγότερο προετοιμασμένες σε αυτό το πεδίο. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει διακόψει τη λειτουργία ειδικής υπηρεσίας που αντιμετώπιζε την εχθρική προπαγάνδα, αφήνοντας κενό σε μια κρίσιμη περίοδο.
Έτσι, ενώ η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου αντιμετωπίζει προκλήσεις στο πεδίο, η πολιτιστική της επιρροή φαίνεται να δοκιμάζεται από έναν αντίπαλο που αξιοποιεί με ευελιξία τα νέα ψηφιακά εργαλεία, σημειώνει ο Economist.
Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι στον σύγχρονο πόλεμο, η μάχη της εικόνας και του αφηγήματος μπορεί να είναι εξίσου καθοριστική με εκείνη των όπλων.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου