Ο Επαμεινώνδας και το κόμμα που θα «έσπαγε» το σύστημα

Η αρχαία Ελλάδα εμφανίστηκε και στην πολιτική φαντασία του Μασκ.

Όταν ανακοίνωσε την πρόθεσή του να δημιουργήσει το America Party, επικαλέστηκε τον Επαμεινώνδα και τη μάχη των Λεύκτρων. Ο Μασκ χρησιμοποίησε το παράδειγμα του Θηβαίου στρατηγού που έσπασε την κυριαρχία των Σπαρτιατών, μιλώντας για «εξαιρετικά συγκεντρωμένη δύναμη σε ένα ακριβές σημείο του πεδίου μάχης» ώστε να σπάσει το αμερικανικό δικομματικό σύστημα.

Η αναλογία είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο σκέφτεται και επικοινωνεί ο Μασκ: ιστορία ως στρατηγικό meme, αρχαιότητα ως manual σύγκρουσης, πολιτική ως πεδίο μάχης.


Μια εμμονή ή κάτι βαθύτερο;

Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά συνθέτουν μια πραγματική «εμμονή» με την Ελλάδα ή κάτι πιο σύνθετο.

Ο Μασκ μοιάζει να βλέπει στην Ελλάδα τρία πράγματα ταυτόχρονα.Πρώτον, μια μήτρα της δυτικής ταυτότητας. Γι’ αυτό αντιδρά τόσο έντονα όταν θεωρεί ότι η «Οδύσσεια» αλλοιώνεται από τη σύγχρονη κουλτούρα του Χόλιγουντ.
Δεύτερον, ένα παράδειγμα δημογραφικής παρακμής. Γι’ αυτό επανέρχεται στα στοιχεία για τη γήρανση και τη μείωση του πληθυσμού.
Τρίτον, μια δεξαμενή συμβόλων. Ο Επαμεινώνδας, η Σπάρτη, η Θήβα, η Οδύσσεια γίνονται υλικό για αναρτήσεις που ταξιδεύουν γρήγορα, προκαλούν αντιδράσεις και ενισχύουν την εικόνα του ως ανθρώπου που συγκρούεται με το κυρίαρχο πολιτισμικό ρεύμα.

Χρησιμοποιεί ελληνικά σύμβολα για να προστατεύσει —ή να προωθήσει— μια δική του εκδοχή της Δύσης: τεχνολογική, αντισυστημική, δημογραφικά αγωνιώδη και βαθιά καχύποπτη απέναντι σε αυτό που θεωρεί πολιτισμική αποδόμηση με όπλο τη woke ατζέντα.
Η Ελλάδα ως καθρέφτης του Μασκ

Η Ελλάδα, στο αφήγημα του Μασκ, δεν είναι απλώς μια χώρα. Είναι καθρέφτης.Στην «Οδύσσεια» βλέπει τη μάχη για την πολιτισμική κληρονομιά.
Στο δημογραφικό βλέπει τον φόβο του για έναν κόσμο που δεν γεννά αρκετά παιδιά.
Στην Κωνσταντινούπολη βλέπει την ιστορία ως ανοιχτή πληγή.
Στον Επαμεινώνδα βλέπει τη στρατηγική με την οποία ένας αδύναμος μπορεί να σπάσει την κυριαρχία ενός πανίσχυρου συστήματος.

Και κάπως έτσι, ο Έλον Μασκ επιστρέφει ξανά και ξανά στην Ελλάδα — όχι απαραίτητα επειδή την κατανοεί σε όλο της το βάθος, αλλά επειδή η χώρα μας του προσφέρει αυτό που αναζητά περισσότερο: μεγάλα σύμβολα, μεγάλες συγκρούσεις και ιστορίες χωρούν σε μία ανάρτηση. Μια ανάρτηση ικανή να πυροδοτήσει παγκόσμια συζήτηση.
naftemporiki.gr