Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ιράν, Μοχάμεντ Μπακέρ Καλιμπάφ, αναλαμβάνει έναν πιο κεντρικό ρόλο καθώς οι ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις πλήττουν την πολιτική ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, καθιστώντας τον μια κρίσιμη προσωπικότητα σε μια αποφασιστική στιγμή.
Με λιγότερες από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες του Ιράν να έχουν απομείνει, ο πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, δήμαρχος της Τεχεράνης, αρχηγός της εθνικής αστυνομίας και υποψήφιος πρόεδρος αποτελεί πλέον βασικό κόμβο μεταξύ της πολιτικής, της ασφάλειας και της κληρικής ελίτ.
Σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη της ξαφνικής επίθεσης στο Ιράν με τη δολοφονία του τότε Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, η ηγεσία στην Τεχεράνη εμπλέκεται σε μια πικρή προσπάθεια φθοράς να επιβιώσει από τους επιτιθέμενους της.
Ο Καλιμπάφ, που θεωρείται εδώ και καιρό προστατευόμενος του Χαμενεΐ και έμπιστος του γιου του Μοτζτάμπα, ο οποίος διαδέχθηκε στη θέση του ανώτατου ηγέτη, υπήρξε ηγετική φωνή ανυπακοής κατά του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, ορκιζόμενος εκδίκηση για την επίθεσή τους.
Απευθυνόμενος στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου μετά τη δολοφονία του Χαμενεΐ, υποσχέθηκε «τόσο καταστροφικά χτυπήματα που θα παρακαλάτε».
«Λέω σε αυτούς τους δύο βρώμικους εγκληματίες και τους πράκτορές τους: έχετε πατήσει την κόκκινη γραμμή μας και πρέπει να πληρώσετε γι’ αυτό», δήλωσε σε τηλεοπτική ομιλία του.
Αυτή η πύρινη ρητορική αντικατοπτρίζει τη μακροχρόνια θέση του ως ένθερμου υποστηρικτή του θεοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, μια στάση που έχει επίσης επιδείξει βοηθώντας στην καταστολή των εκδηλώσεων εσωτερικής διαφωνίας.
Ωστόσο, παρά το σκληροπυρηνικό αυτό προφίλ, ο Καλιμπάφ έχει επίσης χτίσει τη φήμη του ως εκσυγχρονιστή και πραγματιστή, ποζάροντας κατά τη διάρκεια της προεδρικής του εκστρατείας το 2005 με τη στολή του ως πιστοποιημένος πιλότος για διαφημίσεις προεκλογικής εκστρατείας για να ενισχύσει την εικόνα του ως επαγγελματία.
Ποιος είναι ο Μοχάμεντ Μπακέρ Καλιμπάφ
Γεννημένος στη βορειοανατολική πόλη Τορκάμπεχ το 1961, τα πρώτα χρόνια της ζωής του Καλιμπάφ διαμορφώθηκαν εν μέρει από διαλέξεις που παρακολούθησε σε τζαμιά ως έφηβος, σύμφωνα με τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης, καθώς η Ισλαμική Επανάσταση του 1979 δυνάμωνε.
Όταν το Ιράκ εισέβαλε στο Ιράν μήνες μετά την εκδίωξη του κυβερνώντος σάχη, εντάχθηκε στους Φρουρούς της Επανάστασης, μια νέα στρατιωτική μονάδα αφιερωμένη στην υπεράσπιση του νέου ισλαμικού συστήματος της χώρας, ανερχόμενος σε στρατηγό μέσα σε τρία χρόνια.
Ακολουθώντας μια καριέρα στους Φρουρούς μετά το τέλος του πολέμου, απέκτησε τα προσόντα του στρατιωτικού πιλότου και τελικά έγινε επικεφαλής της αεροπορικής μονάδας των Φρουρών.
Ενώ ήταν στους Φρουρούς, συμμετείχε σε μια αιματηρή καταστολή φοιτητών πανεπιστημίου το 1999 και ενώθηκε με άλλους διοικητές στην υπογραφή μιας επιστολής προς τον μεταρρυθμιστή πρόεδρο, Μοχάμεντ Χαταμί, απειλώντας να τον εκδιώξει αν δεν καταστείλει τις διαμαρτυρίες.
Ο Χαμενεΐ, παγιδευμένος ανάμεσα στην αυξανόμενη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό και τις εξωτερικές πιέσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στράφηκε όλο και περισσότερο σε γεράκια ασφαλείας όπως ο Καλιμπάφ, καθώς το μεταρρυθμιστικό κίνημα εξαντλούσε τις δυνάμεις του.
Ως αρχηγός της αστυνομίας μπορούσε να είναι αδίστακτος – διατάζοντας τις δυνάμεις του να πυροβολήσουν διαδηλωτές το 2002 – ενώ προσπαθούσε να προσελκύσει τους εκσυγχρονιστές, περιποιούμενος την ατημέλητη αστυνομία με νέες στολές.
Ωστόσο, όταν έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος το 2005, προσπαθώντας να προσελκύσει ψηφοφόρους μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος, τα λαϊκιστικά του διαπιστευτήρια ξεπεράστηκαν από τον φλογερό δήμαρχο της Τεχεράνης Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και ο Χαμενεΐ τελικά έστρεψε την υποστήριξή του μακριά από τον αγαπημένο του πρώην στρατηγό στον νέο άνδρα.
Ο Καλιμπάφ δεν σταμάτησε ποτέ να διεκδικεί την προεδρία, θέτοντας υποψηφιότητα ανεπιτυχώς το 2013 και το 2024, και αποσύροντας την κούρσα του 2017 για να αποφύγει τη διάσπαση της σκληροπυρηνικής ψήφου.
Αντικατέστησε τον Αχμαντινετζάντ ως δήμαρχος της Τεχεράνης, κρατώντας τη θέση για 12 χρόνια και αναλαμβάνοντας τα εύσημα για τη βοήθεια στην καταστολή μηνών αναταραχής που συγκλόνισαν το κατεστημένο, αφού ο προκάτοχός του ανακηρύχθηκε νικητής των αμφισβητούμενων εκλογών του 2009.
Τη 12ετή θητεία του ως δήμαρχος ακολούθησε η επιστροφή του στην εθνική πολιτική με την εκλογή του στο κοινοβούλιο και την εγκαθίδρυσή του ως προέδρου της Βουλής το 2020, δίνοντάς του ένα από τα κορυφαία αξιώματα στην ιρανική πολιτική.
Πηγή: Reuters
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου