Τα κράτη του Περσικού Κόλπου τηρούν μέχρι στιγμής στάση αυτοσυγκράτησης απέναντι στις επιθέσεις του Ιράν, όμως η πίεση αυξάνεται επικίνδυνα. Η ισορροπία ανάμεσα στην αποφυγή κλιμάκωσης και την ανάγκη αποτροπής φαίνεται πλέον όλο και πιο εύθραυστη.
Το Ιράν έχει εξαπολύσει αλλεπάλληλες επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά γειτονικών χωρών, ως απάντηση στα πλήγματα ΗΠΑ και Ισραήλ. Η πιο πρόσφατη και σοβαρή κλιμάκωση σημειώθηκε με την επίθεση στο τερματικό υγροποιημένου φυσικού αερίου Ras Laffan στο Κατάρ, σε αντίποινα για ισραηλινό πλήγμα στο κοίτασμα South Pars. Οι επιθέσεις έχουν θέσει στο στόχαστρο κρίσιμες ενεργειακές υποδομές σε όλη την περιοχή, από τα ΗΑΕ έως τη Σαουδική Αραβία.
«Δεν θα μείνουν αναπάντητες» – αλλά ακόμη δεν απαντούν
Χώρες όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ έχουν προειδοποιήσει ότι οι επιθέσεις «θα έχουν κόστος» και «δεν θα μείνουν αναπάντητες».
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν προβεί σε στρατιωτική αντίδραση, επιλέγοντας μια στάση αυτοσυγκράτησης και διπλωματίας.
Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή η στάση δεν μπορεί να διατηρηθεί επ’ αόριστον, με τα κράτη του Κόλπου να εξετάζουν πλέον πότε και πώς θα αλλάξουν γραμμή.
Το δίλημμα: διπλωματία ή κλιμάκωση
Οι ηγεσίες της περιοχής βρίσκονται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα, όπως σημειώνει το CNBC. Να ενισχύσουν την άμυνα και να επιμείνουν στη διπλωματία ή να περάσουν σε επιθετικές κινήσεις για να περιορίσουν τις δυνατότητες του Ιράν; Και οι δύο επιλογές ενέχουν κινδύνους.
Από τη μία, μια στρατιωτική απάντηση μπορεί να προκαλέσει ακόμη πιο σφοδρά ιρανικά αντίποινα. Από την άλλη, η απουσία αντίδρασης ενδέχεται να αποδυναμώσει την αποτρεπτική τους ισχύ.
Η Σαουδική Αραβία έστειλε σαφές μήνυμα, προειδοποιώντας ότι η υπομονή της «δεν είναι απεριόριστη». Οι επιθέσεις έχουν ήδη πλήξει επανειλημμένα κρίσιμες υποδομές, με τα ΗΑΕ να αναφέρουν περισσότερα από 2.000 πλήγματα από την έναρξη του πολέμου στα τέλη Φεβρουαρίου.
Παράλληλα, χώρες όπως το Ομάν, που διατηρούν πιο ισορροπημένες σχέσεις με την Τεχεράνη, έχουν επηρεαστεί λιγότερο — κάτι που καθιστά ακόμη πιο δύσκολο έναν ενιαίο συντονισμό αντίδρασης.
Στο επίκεντρο της σύγκρουσης
Παρά τις προσπάθειες ουδετερότητας — ακόμη και με περιορισμούς στην πρόσβαση των ΗΠΑ σε βάσεις — τα κράτη του Κόλπου βρίσκονται ουσιαστικά στο επίκεντρο της σύγκρουσης.
Η στρατηγική της Τεχεράνης φαίνεται να στοχεύει στη μέγιστη περιφερειακή πίεση, ώστε να αναγκαστούν οι χώρες του Κόλπου να πιέσουν την Ουάσιγκτον για τερματισμό του πολέμου.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ επιχειρούν να προσελκύσουν τους συμμάχους τους σε πιο ενεργό ρόλο, χωρίς όμως μέχρι στιγμής επιτυχία.
Τα σενάρια αντίδρασης
Οι επιλογές που εξετάζονται περιλαμβάνουν:Παροχή πλήρους πρόσβασης στις ΗΠΑ για επιχειρήσεις κατά του Ιράν
Στοχευμένα πλήγματα σε ιρανικούς εκτοξευτές πυραύλων και drones
Συμμετοχή σε αποστολές για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ
Ωστόσο, τέτοιες κινήσεις απαιτούν υψηλό επίπεδο συντονισμού και ενέχουν επιχειρησιακές δυσκολίες.
Ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης
Αναλυτές προειδοποιούν στο CNBC ότι οποιαδήποτε στρατιωτική απάντηση μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη κλιμάκωση.
Το Ιράν διατηρεί σημαντικά αποθέματα drones και μπορεί να επεκτείνει τις επιθέσεις, ακόμη και μέσω συμμάχων όπως οι Χούθι, ανοίγοντας νέο μέτωπο στην Ερυθρά Θάλασσα.
Επιπλέον, ενδέχεται να στοχεύσει κρίσιμες πολιτικές υποδομές, όπως μονάδες ηλεκτροπαραγωγής ή εγκαταστάσεις αφαλάτωσης, αυξάνοντας δραματικά το ρίσκο μιας γενικευμένης σύγκρουσης.
Τα κράτη του Κόλπου βρίσκονται πλέον σε οριακό σημείο. Η στρατηγική της αυτοσυγκράτησης δοκιμάζεται καθημερινά και το ερώτημα δεν είναι πλέον αν, αλλά πότε και με ποιον τρόπο θα απαντήσουν. Σε μια ήδη εύφλεκτη περιοχή, το επόμενο βήμα μπορεί να καθορίσει την πορεία ολόκληρης της σύγκρουσης.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου