Το πιο επικίνδυνο μέτωπο στον πόλεμο; Το πόσιμο νερό – Γιατί στοχοποιούνται οι μονάδες αφαλάτωσης

 

Εδώ και ημέρες βλέπουμε πλήγματα σε κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις, με το Ισραήλ να βομβαρδίζει ιρανικά διυλιστήρια και το Ιράν να χτυπά κρίσιμες πετρελαϊκές υποδομές ανά τον Κόλπο. Αλλά πλέον η σύγκρουση επεκτείνεται και σε έναν από τους πιο κρίσιμους πόρους της περιοχής: το πόσιμο νερό.

Επίθεση με drone προκάλεσε ζημιές σε μονάδα αφαλάτωσης στο Μπαχρέιν, σηματοδοτώντας μια επικίνδυνη κλιμάκωση στον πόλεμο.

Το υπουργείο Εσωτερικών του Μπαχρέιν επιβεβαίωσε ότι η εγκατάσταση υπέστη υλικές ζημιές μετά από πλήγμα drone. Η Τεχεράνη δεν έχει αναλάβει ευθύνη για την επίθεση, ωστόσο ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί κατηγόρησε νωρίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι έπληξαν μονάδα αφαλάτωσης στο νησί Κεσμ, στον Περσικό Κόλπο.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν αυτό το προηγούμενο», ανέφερε ο Ιρανός υπουργός, υπονοώντας ότι οι επιθέσεις σε υποδομές ύδρευσης αποτελούν πλέον μέρος της στρατηγικής κλιμάκωσης.

Το νερό ως στρατηγικός στόχος

Η στοχοποίηση μονάδων αφαλάτωσης σηματοδοτεί μια ποιοτική αλλαγή στον χαρακτήρα του πολέμου, όπως εξηγούν αναλυτές στη Wall Street Journal. Σε αντίθεση με τις ενεργειακές εγκαταστάσεις ή τις στρατιωτικές βάσεις, οι υποδομές ύδρευσης συνδέονται άμεσα με την καθημερινή ζωή εκατομμυρίων πολιτών.

Οι περισσότερες χώρες του Περσικού Κόλπου διαθέτουν ελάχιστους φυσικούς υδάτινους πόρους και βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην αφαλάτωση θαλασσινού νερού για την ύδρευση του πληθυσμού τους.

Η Μέση Ανατολή συγκεντρώνει πάνω από το 40% της παγκόσμιας δυναμικότητας αφαλάτωσης, με περίπου 5.000 μονάδες να λειτουργούν σε ολόκληρη την περιοχή.

Στο Μπαχρέιν, που έχει πληθυσμό περίπου 1,6 εκατομμύρια ανθρώπους, το πόσιμο νερό προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από τέτοιες εγκαταστάσεις. Στο Ισραήλ, περίπου 80% του πόσιμου νερού παράγεται μέσω αφαλάτωσης, ενώ στο Κουβέιτ το ποσοστό φτάνει σχεδόν το 90%.

Αναλυτές προειδοποιούν ότι οι εγκαταστάσεις αυτές αποτελούν «αχίλλειο πτέρνα» για τις μοναρχίες του Κόλπου, ίσως ακόμη πιο ευάλωτη από τις ενεργειακές υποδομές.
Περιορισμένα αποθέματα νερού

Αν και αρκετές χώρες της περιοχής διατηρούν στρατηγικά αποθέματα νερού, οι μικρότερες οικονομίες του Κόλπου δεν διαθέτουν μεγάλα περιθώρια αν οι εγκαταστάσεις παραγωγής τεθούν εκτός λειτουργίας.

Σε χώρες όπως το Μπαχρέιν, τα αποθέματα νερού θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε λίγες ημέρες, εάν η παραγωγή αφαλατωμένου νερού μειωθεί δραστικά.

Η Σαουδική Αραβία, λόγω του μεγέθους της και των μεγαλύτερων υποδομών της, θεωρείται πιο ανθεκτική σε τέτοιου είδους επιθέσεις, ωστόσο ακόμη και εκεί μια εκτεταμένη επίθεση θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές.
Κύμα επιθέσεων σε κρίσιμες υποδομές

Η επίθεση στο Μπαχρέιν εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα επιθέσεων κατά κρίσιμων υποδομών σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Τις τελευταίες ημέρες drone εξερράγη κοντά στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι, προκαλώντας προσωρινή διακοπή πτήσεων, θραύσματα βλήματος έπληξαν κατοικία στη Dubai Marina, το πετρελαϊκό πεδίο Berri της Saudi Aramco στη Σαουδική Αραβία έγινε στόχος επίθεσης.
Επιπλέον, drone επιτέθηκαν και σε εγκαταστάσεις στο πεδίο Shaybah, στο Κουβέιτ, δύο δεξαμενές καυσίμων στο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας επλήγησαν από drones.

Παράλληλα, το Κατάρ ανακοίνωσε ότι αναγκάστηκε να διακόψει προσωρινά τις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου μετά από επιθέσεις σε ενεργειακές εγκαταστάσεις.
Η απάντηση του Ισραήλ

Την ίδια ώρα, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές στο Ιράν.

Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, στοχοποιήθηκαν δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων στην Τεχεράνη που ανήκουν στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης.

Οι επιθέσεις αυτές προκάλεσαν μεγάλες πυρκαγιές στην ιρανική πρωτεύουσα, ενώ οι αρχές της Τεχεράνης ανακοίνωσαν περιορισμούς στη διανομή καυσίμων στους οδηγούς.
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο



00:00

00:10


Ένας πόλεμος χωρίς όρια

Καθώς η σύγκρουση επεκτείνεται από στρατιωτικούς στόχους σε ενεργειακές και πολιτικές υποδομές, αναλυτές προειδοποιούν ότι η περιοχή κινδυνεύει να εισέλθει σε μια φάση «πολέμου χωρίς όρια».

Η στοχοποίηση νερού, ενέργειας και μεταφορών αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο ευρύτερης ανθρωπιστικής κρίσης και ταυτόχρονα δημιουργεί τεράστια γεωπολιτική αβεβαιότητα για την παγκόσμια οικονομία.

Σε μια περιοχή όπου το νερό είναι ήδη σπάνιος πόρος, η μετατροπή του σε στρατηγικό στόχο πολέμου θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις πιο επικίνδυνες εξελίξεις της σύγκρουσης.

naftemporiki.gr