Η αλληλεγγύη προς τον Ζελένσκι υπάρχει μεν σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά η κατάσταση στο Ουκρανικό μέτωπο έχει καταστεί αδιέξοδη και για την Ευρώπη.

«Τι μπορεί να κάνει τώρα η ΕΕ;» διερωτώνται πολλοί Ευρωπαίοι αναλυτές. « Να σταματήσει η υποστήριξη προς την Ουκρανία; Να αφεθεί στο έλεος των Ρώσων; `Η να παρατείνει αυτήν την υποστήριξη προς την Ουκρανία, πράγμα που σημαίνει παράταση του πολέμου με την πλέον πολύ αόριστη ελπίδα ότι η Ρωσία θα καταρρεύσει», προειδοποιούν οι ίδιες πηγές.
Πώς θα φύγει ο Ζελένσκι

Το ερώτημα είναι πλέον πώς θα απομακρυνθεί από την εξουσία στο Κίεβο ο Ζελένσκι, όπως επιδιώκει ο πρόεδρος Τραμπ, και αναμφίβολα και ο Πούτιν.

Τελευταία δημοσκόπηση δείχνει μεν ότι το 59% των Ουκρανών πιστεύει ότι πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις, πιθανώς με παραχωρήσεις, αλλά όσο υπάρχει πόλεμος, ο Ζελένσκι είναι ουσιαστικά απρόσβλητος,

Οι Ουκρανοί πιστεύουν ότι ο Ζελένσκι είναι, στην πραγματικότητα, ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε αυτή την κατάσταση.

Η κατάσταση είναι διαφορετική όταν η Ουκρανία βρίσκεται σε ειρήνη: σε αυτήν την περίπτωση, οι Ουκρανοί προτιμούν προσωπικότητες όπως ο πρώην αρχηγός του επιτελείου και νυν πρεσβευτής στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζάλουζνι και ο Κιρίλο Μπουντάνοφ, επικεφαλής των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών.
Ουκρανία αντί για Ιράν

Στη συμφωνία για το ντίζελ μεταξύ Τραμπ και Πούτιν, το διαπραγματευτικό χαρτί για τους Αμερικανούς φαίνεται να είναι πάντως και ο περιορισμός της ρωσικής βοήθειας στο Ιράν, με αντάλλαγμα την πολιτική αλλαγή στην Ουκρανία.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Πούτιν υποδηλώνουν ότι υπάρχει τουλάχιστον κάποια συζήτηση προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε χαρακτηριστικά ότι έλαβε μια ακριβή εξήγηση για τη θέση του Ιράν από τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν και είναι σαφές ότι αυτό είναι καθοριστικό για τη μεταφορά αυτών των ενδείξεων στους Αμερικανούς.

Οι Ιρανοί πάντως, από την άλλη πλευρά, φαίνεται να κρατούν τη θέση τους αρκετά σταθερά και αποφασιστικά. Αυτό που οι Αμερικανοί πιθανώς δεν έχουν καταλάβει είναι ότι αυτή η στρατιωτική επιχείρηση έχει φέρει τους Ιρανούς ηγέτες σε ένα σταυροδρόμι χωρίς εναλλακτικές: Είτε θα επιτύχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, είτε θα κινδυνεύσουν να υποκύψουν στο βάρος ενός νέου κύματος εσωτερικής αναταραχής, που θα οφείλεται στην οικονομική κρίση»

naftemporiki.gr