Εδώ και έναν χρόνο, η αντιπολίτευση που ασκούν οι Δημοκρατικοί μοιάζει με διαδήλωση κατά την οποία οι διαδηλωτές χτυπούν κατσαρόλες και τηγάνια. Είναι θορυβώδης, με δίκαια αιτήματα αλλά ως επί το πλείστον χωρίς αποτέλεσμα. Αποκλεισμένοι εντελώς από την εξουσία, παρακολουθούν τον Ντόναλντ Τραμπ να καταλαμβάνει εξουσίες που κάποτε ανήκαν στο Κογκρέσο, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι υποκύπτουν στις απαιτήσεις του. Η μόνη επιρροή των Δημοκρατικών έγκειται στην ικανότητά τους να παρακρατούν κρατική χρηματοδότηση, ένα τέχνασμα που δοκίμασαν τον Οκτώβριο και θα χρησιμοποιήσουν ξανά καθώς πλησιάζει η προθεσμία για τον προϋπολογισμό στις 30 Ιανουαρίου, αυτή τη φορά ως ένδειξη οργής για την κατάληψη της Μινεάπολης από τον πρόεδρο.
Ακόμη και ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι αναγνωρίζουν ανοιχτά ότι η καταστολή της μετανάστευσης εκεί έχει πάει πολύ στραβά, μετά τους πυροβολισμούς δύο πολιτών από ομοσπονδιακούς πράκτορες της ICE. Η δολοφονία του Άλεξ Πρέτι, διαδηλωτή και νοσηλευτή, στις 24 Ιανουαρίου ήταν συγκλονιστική. Το ίδιο και η άμεση αντίδραση της κυβέρνησης να τον δυσφημίσει. Ο Στίβεν Μίλερ, σύμβουλος του Λευκού Οίκου, τον αποκάλεσε «επίδοξο δολοφόνο» και «εγχώριο τρομοκράτη». Ωστόσο οι Ρεπουμπλικάνοι μπορούσαν να δουν ότι το βίντεο της δολοφονίας έδειχνε σαφώς το αντίθετο.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δυσφήμισε τον κ. Πρέτι επειδή έφερε νόμιμα όπλο, ενόχλησε τους υποστηρικτές του δικαιώματος στην οπλοκατοχή, μια πιστή εκλογική βάση των Ρεπουμπλικάνων. Ορισμένοι ζήτησαν να γίνει ενδελεχής έρευνα. Ακόμη και πιστοί υποστηρικτές του κινήματος MAGA, όπως ο Kevin Stitt, κυβερνήτης της Οκλαχόμα και πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών, δήλωσαν ότι ο πρόεδρος «έλαβε κακές συμβουλές».
Οι δημοσκοπήσεις προκαλούν «αλλαγή πλεύσης»
Μια εξήγηση για την ανατροπή αυτή μπορεί να βρεθεί στις δημοσκοπήσεις. Η εκστρατεία του Τραμπ για μαζικές απελάσεις έχει σοβαρό πολιτικό κόστος. Τρεις στους πέντε Αμερικανούς εκτιμούν ότι οι τακτικές των υπαλλήλων της υπηρεσίας μετανάστευσης είναι υπερβολικά σκληρές. Περισσότεροι είναι οι Αμερικανοί πολίτες που επιθυμούν την κατάργηση της αρμόδιας υπηρεσίας, της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), παρά αυτοί που επιθυμούν τη διατήρησή της. Η υποστήριξη για αυτήν την ακροαριστερή πρόταση – να καταργηθεί η υπηρεσία – έχει αυξηθεί ακόμη και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων. Τώρα την υποστηρίζει σχεδόν το ένα πέμπτο (των συντηρητικών ψηφοφόρων), σημειώνοντας αύξηση δέκα ποσοστιαίων μονάδων από τον Ιούνιο. Αυτό υποχρεώνει τον πρόεδρο Τραμπ να ξανασκεφτεί την υπόσχεσή του για τη μεγαλύτερη επιχείρηση απελάσεων στην ιστορία των ΗΠΑ.
Η εκστρατεία που οραματίζονται οι σκληροπυρηνικοί σύμβουλοι του Τραμπ, όπως ο κ. Μίλερ – αδιάκριτες, μαζικές απελάσεις – δεν είναι ούτε όμορφη διαδικασία, ούτε δημοφιλής. Απαιτεί τη σύλληψη των νομοταγών μεταναστών και την ενστάλαξη τόσο μεγάλου φόβου ως αποτρεπτικό μέσο που θα αναγκάσει τους ανθρώπους να «αυτοαπελαύνονται» και θα τους αποτρέπει από το να έρχονται στην Αμερική. Η Sarah Pierce, αναλύτρια στο Third Way, ένα κεντροαριστερό think tank, λέει ότι το ερώτημα που απασχολεί εντόνως τους συναδέλφους της που παρακολουθούν τα θέματα της μετανάστευσης, είναι αν ο κ. Μίλερ θα αποδειχθεί τόσο ισχυρός σε αυτή την κυβέρνηση ώστε να αντέξει τις αρνητικές δημοσκοπήσεις.
Προς το παρόν, ο προϊστάμενός του, δηλαδή ο Τραμπ, φαίνεται ευαίσθητος στα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Έχει ανακαλέσει τον Gregory Bovino, τον επικεφαλής της ICE από τη Μινεάπολη. Αντί αυτού, την ευθύνη έχει αναλάβει ο Τομ Χόμαν, ένας αξιωματούχος των συνόρων που υποστηρίζει μια πιο στοχευμένη προσέγγιση στις απελάσεις. Η Kristi Noem, επικεφαλής του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) συμφώνησε τελικά να καταθέσει ενώπιον της Γερουσίας τον Μάρτιο. Η Noem έχει μπει στο στόχαστρο των Δημοκρατικών που θα προκαλέσουν την καθαίρεσή της, αν ανακαταλάβουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές.
Ο μοχλός πίεσης των Δημοκρατικών
Εν τω μεταξύ, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση οδεύει προς μερικό κλείσιμο στις 30 Ιανουαρίου, όταν εξαντληθεί η χρηματοδότηση έξι υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS). Οι Δημοκρατικοί απαιτούν περιορισμούς στην ICE ως μέρος μιας συμφωνίας με τους Ρεπουμπλικάνους, για να μην σταματήσει η χρηματοδότηση της κυβέρνησης και των υπηρεσιών της. Οι Δημοκρατικοί απαιτούν εγγυήσεις: Μία από αυτές είναι η εγγύηση ότι οι ομοσπονδιακές αρχές θα συνεργαστούν με τους τοπικούς ανακριτές που ερευνούν τη συμπεριφορά των πρακτόρων της ICE. Ένα άλλο είναι η καλύτερη εκπαίδευση των πρακτόρων και η υποχρέωση να φορούν κάμερες στο σώμα τους. Ένα ακόμη είναι η λεγόμενη “διόρθωση Bivens”, που περιορίζει την ασυλία των αστυνομικών.
Εν ολίγοις, οι Δημοκρατικοί δεν θέλουν να χρηματοδοτήσουν μια υπηρεσία που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο και να της δώσουν περισσότερα χρήματα από όσα έχει ήδη. Πράγματι, η ICE έλαβε τόσο μεγάλη χρηματοδότηση το καλοκαίρι από το One Big Beautiful Bill (τον προϋπολογισμό) του κ. Τραμπ, που μπορεί να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές της δύο φορές για τα επόμενα τρία χρόνια, λέει ο Μπόμπι Κόγκαν του Centre for American Progress, ενός προοδευτικού think tank. Η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων έχει αρκετούς πόρους για να καλύψει τις ανάγκες της για εννέα έως 11 μήνες.
Οι Ρεπουμπλικάνοι βέβαια μπορεί να αγνοήσουν τις απαιτήσεις των Δημοκρατικών και να περιμένουν να περάσει το shutdown χωρίς να επηρεαστεί καθόλου η ICE. Αν οι Ρεπουμπλικάνοι υποχωρήσουν στις απαιτήσεις των Δημοκρατικών, δεν θα είναι γιατί η υπηρεσία δεν θα έχει χρήματα να καλύψει τις ανάγκες της, αλλά γιατί η κοινή γνώμη τους λέει ότι πρέπει να το κάνουν, εξηγεί το άρθρο-ανάλυση του Economist.
newsbeast.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου