Με επικριτικό τόνο απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ, η συντακτική επιτροπή της The Wall Street Journal εκτιμά ότι η υπό διαμόρφωση συμφωνία με το Ιράν κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια μεγάλη στρατηγική παραχώρηση της Ουάσιγκτον προς την Τεχεράνη.
Σε editorial με τίτλο «Ο Τραμπ διασώζει το καθεστώς του Ιράν;», η αμερικανική εφημερίδα υποστηρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται διατεθειμένος να χαλαρώσει την πίεση προς το Ιράν προτού εξασφαλίσει την πραγματική διάλυση του πυρηνικού του προγράμματος — εξέλιξη που, κατά την άποψη της WSJ, θα μπορούσε να αφήσει το ιρανικό καθεστώς πιο ισχυρό πολιτικά και στρατηγικά.
Όπως σχολιάζει η εφημερίδα, η βασική αδυναμία του σχεδίου βρίσκεται στο ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να συζητούν άρση αποκλεισμών και οικονομική χαλάρωση ενώ τα πιο κρίσιμα ζητήματα — το εμπλουτισμένο ουράνιο, οι πυρηνικές εγκαταστάσεις και οι μακροπρόθεσμοι περιορισμοί — μετατίθενται για αργότερα.
«Αν ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, τι μένει ως πίεση;»
Η WSJ υπογραμμίζει ότι εάν τα Στενά του Ορμούζ ανοίξουν ξανά (με άρση του αμερικανικού αποκλεισμού) και το Ιράν επιστρέψει κανονικά στις εξαγωγές πετρελαίου, τότε το βασικό εργαλείο πίεσης των ΗΠΑ θα απομείνει ουσιαστικά η απειλή ενός νέου πολέμου.
Και εδώ, σύμφωνα με το editorial, βρίσκεται το πρόβλημα: ο Τραμπ έχει ήδη δείξει ότι δεν επιθυμεί νέα κλιμάκωση, ιδιαίτερα όσο πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές και αυξάνεται η πίεση από τις υψηλές τιμές της βενζίνης και την οικονομική αβεβαιότητα.Η εφημερίδα εκτιμά ότι η Τεχεράνη κατανοεί αυτή την αδυναμία και επιχειρεί να αξιοποιήσει το χαρτί του Ορμούζ ώστε να αποσπάσει παραχωρήσεις χωρίς να εγκαταλείψει ουσιαστικά τις πυρηνικές της δυνατότητες.
Οι φόβοι για το ουράνιο
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει η Wall Street Journal για τα σενάρια που θέλουν την Ουάσιγκτον να αποδέχεται όχι την πλήρη απομάκρυνση του εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν, αλλά έναν περιορισμό ή αραίωση μέρους του αποθέματος.
Όπως επισημαίνει το editorial, ακόμη και ουράνιο χαμηλότερου εμπλουτισμού μπορεί σχετικά εύκολα να μετατραπεί ξανά σε υλικό κατάλληλο για στρατιωτική χρήση, ενώ παραμένει ασαφές τι θα συμβεί με υπόγειες εγκαταστάσεις όπως εκείνες στο Pickaxe Mountain.
Η εφημερίδα θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία θα απαιτούσε εξαιρετικά αυστηρούς ελέγχους, όμως αμφισβητεί κατά πόσο οι ΗΠΑ θα εξακολουθούν να διαθέτουν επαρκή διαπραγματευτική ισχύ αφού πρώτα θα έχουν μειώσει την πίεση προς την Τεχεράνη.
«Το Ιράν κερδίζει χρόνο»
Σύμφωνα με τη WSJ, το πιθανότερο είναι ότι το Ιράν επιχειρεί για ακόμη μία φορά να παρατείνει τις διαπραγματεύσεις, να κερδίσει χρόνο και να επιβιώσει πολιτικά και οικονομικά μέχρι να αλλάξουν οι διεθνείς ισορροπίες ή να αποχωρήσει ο Τραμπ από την εξουσία.
Το editorial σημειώνει ακόμη ότι η Τεχεράνη φαίνεται να πιστεύει πως βγήκε πολιτικά ζωντανή από τη σύγκρουση, παρά τις στρατιωτικές απώλειες και τη σοβαρή οικονομική πίεση.
Και αυτό, σύμφωνα με την εφημερίδα, είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για την Ουάσιγκτον: ότι το Ιράν εξακολουθεί να κρατά στα χέρια του τον ισχυρότερο ενεργειακό μοχλό πίεσης στον κόσμο.
Το πολιτικό κόστος για τον Τραμπ
Η συντακτική επιτροπή της Wall Street Journal αναγνωρίζει ότι ο Τραμπ βρίσκεται εγκλωβισμένος πολιτικά. Από τη μία πλευρά, οι Δημοκρατικοί τον κατηγορούν ότι ξεκίνησε έναν πόλεμο χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική. Από την άλλη, οι Ρεπουμπλικανοί «σκληροί» φοβούνται ότι θα καταλήξει σε μια συμφωνία που δεν πετυχαίνει τους αρχικούς πολεμικούς στόχους.
Όπως σχολιάζει η εφημερίδα, η επιθυμία του Τραμπ να ανοίξει γρήγορα το Ορμούζ και να πέσουν οι τιμές του πετρελαίου ίσως εξηγεί γιατί εμφανίζεται διατεθειμένος να δεχθεί μια πιο αδύναμη συμφωνία.
Ωστόσο, καταλήγει η WSJ, ακόμη και αν μια τέτοια εξέλιξη φέρει προσωρινή αποκλιμάκωση στις αγορές και στην ενέργεια, μια «μισή νίκη» του Ιράν θα μπορούσε τελικά να αποδειχθεί σοβαρό πλήγμα τόσο για το κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και για τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου