Στην κορυφή του κόσμου, σε ένα από τα πιο απομονωμένα σημεία του πλανήτη, βρίσκεται το Λόνγκγιαρμπιεν, το βορειότερο μόνιμα κατοικημένο χωριό του κόσμου. Ο οικισμός του νορβηγικού αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ ξεχωρίζει όχι μόνο για τις ακραίες καιρικές συνθήκες και το εντυπωσιακό αρκτικό τοπίο, αλλά και για τους ιδιαίτερους κανόνες που διέπουν την καθημερινότητα των κατοίκων του, με πιο γνωστό την απαγόρευση των ταφών.
Χτισμένο στις όχθες του φιόρδ Άντβεντφιορντ και σε γεωγραφικό πλάτος 78 μοιρών, το Λόνγκγιαρμπιεν απέχει λίγο περισσότερο από 1.000 χιλιόμετρα από τον Βόρειο Πόλο. Περιβάλλεται από βουνά και παγετώνες, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στην περιοχή έφτασε τους -46,3 βαθμούς Κελσίου.
Έξι μήνες φως και έξι μήνες σκοτάδι
Η γεωγραφική θέση του Λόνγκγιαρμπιεν δημιουργεί ένα μοναδικό φυσικό φαινόμενο, καθώς από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο επικρατεί συνεχές φως επί 24 ώρες το 24ωρο. Αντίθετα, από τον Οκτώβριο έως τον Φεβρουάριο η περιοχή βυθίζεται στο απόλυτο σκοτάδι, με τον ήλιο να μην ανατέλλει καθόλου.
Παρά τις ακραίες συνθήκες, στο χωριό ζουν λίγο περισσότεροι από 2.500 κάτοικοι. Όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι και οι επισκέπτες εξυπηρετούνται από ένα και μοναδικό παντοπωλείο στην περιοχή των τεσσάρων τετραγωνικών μιλίων, ενώ ο οικισμός διαθέτει επίσης νηπιαγωγείο, σχολείο, εκκλησία, ταχυδρομείο και εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας. Τα πολύχρωμα σπίτια και το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο συνθέτουν μια από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της Αρκτικής.
Κέντρο έρευνας και τουριστικός προορισμός
Τα τελευταία χρόνια το Λόνγκγιαρμπιεν έχει εξελιχθεί σε σημαντικό κέντρο έρευνας και εκπαίδευσης. Στο χωριό λειτουργεί πανεπιστήμιο, όπου οι φοιτητές μπορούν να σπουδάσουν αρκτική βιολογία και γεωφυσική, ενώ υπάρχει και το Μουσείο Αποστολών στον Βόρειο Πόλο.
Παρά την απομόνωσή του, ο οικισμός υποδέχεται περισσότερους από 100.000 τουρίστες κάθε χρόνο, οι οποίοι φτάνουν εκεί με αεροπορική πτήση διάρκειας περίπου τριών ωρών από το Όσλο.
Οι πολικές αρκούδες, οι τάρανδοι και οι ασυνήθιστοι κανόνες
Οι επισκέπτες του Λόνγκγιαρμπιεν δεν συναντούν μόνο ανθρώπους. Στην περιοχή κάνουν συχνά την εμφάνισή τους πολικές αρκούδες και τάρανδοι, γεγονός που έχει οδηγήσει στη θέσπιση αυστηρών κανόνων ασφαλείας.
Οι δρόμοι του χωριού αριθμούνται αντί να έχουν ονομασίες, ενώ όποιος εγκαταλείπει τα όρια του οικισμού είναι υποχρεωμένος να φέρει όπλο για την προστασία του από πιθανή επίθεση πολικής αρκούδας.
Παράλληλα, στο χωριό απαγορεύεται η κατοχή γατών, ενώ η αγορά αλκοόλ γίνεται μόνο με δελτία αναλογίας.
Γιατί απαγορεύονται οι ταφές στο Λόνγκγιαρμπιεν
Η πιο γνωστή ιδιαιτερότητα του Λόνγκγιαρμπιεν αφορά το τοπικό νεκροταφείο. Από το 1950 δεν πραγματοποιούνται πλέον ταφές, όταν διαπιστώθηκε ότι, λόγω των μόνιμα πολύ χαμηλών θερμοκρασιών, οι σοροί δεν αποσυντίθενται.
Το νεκροταφείο δεν δέχεται νέες ταφές, καθώς υπάρχουν φόβοι ότι ενδέχεται να εξαπλωθούν ασθένειες στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, όποιος πεθαίνει στο Λόνγκγιαρμπιεν δεν μπορεί να ταφεί εκεί.
Για τον ίδιο λόγο δεν λειτουργεί οίκος ευγηρίας στο χωριό και οι ηλικιωμένοι ή όσοι βρίσκονται σε ιδιαίτερα εύθραυστη κατάσταση μεταφέρονται εκτός του οικισμού πριν από το τέλος της ζωής τους.
Με τις ακραίες θερμοκρασίες, την απομονωμένη θέση του και τους πρωτόγνωρους κανόνες που εφαρμόζονται στην καθημερινότητα των κατοίκων του, το Λόνγκγιαρμπιεν αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες και ασυνήθιστες πόλεις στον κόσμο.
newsbeast.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου