Αποδυνάμωση της Κάγια Κάλας προωθούν Γερμανία και Γαλλία, ενισχύοντας την φον ντερ Λάιεν

Μιχάλης Ψύλος • psilosm@naftemporiki.gr

Κοινό σχέδιο για την υπαγωγή της Ύπατης Εκπροσώπου, Κάγια Κάλας υπό την άμεση εποπτεία της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υπέβαλαν Γερμανία και Γαλλία, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με το γαλλο-γερμανικό σχέδιο, η Κάγια Κάλας θα αναλάβει έναν πιο άμεσο ρόλο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με περισσότερες εξουσίες, αλλά η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα διατηρήσει τον τελικό λόγο στην εξωτερική πολιτική.

Το σχέδιο θα συζητηθεί την Τετάρτη κατά τη διάρκεια άτυπης συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Γουίκλοου της Ιρλανδίας.

«Το γαλλο-γερμανικό σχέδιο στοχεύει στην αντιμετώπιση του θεσμικού κατακερματισμού, μιας από τις πιο επίμονες αδυναμίες της ΕΕ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής», λένε στη Ναυτεμπορική , Ευρωπαίοι διπλωμάτες.


«Στην πράξη, η Κάλας θα αναλαμβάνει μεν υρύτερες και πιο επιχειρησιακές αρμοδιότητες εντός της Επιτροπής. Αλλά η μεταρρύθμιση θα ωφελήσει τελικά την Φον ντερ Λάιεν, καθώς θα παραμείνει η ανώτατη αρχή ως Πρόεδρος της Επιτροπής, σε μια ιεραρχική δομή παρόμοια με αυτή μεταξύ ενός πρωθυπουργού και ενός υπουργού Εξωτερικών σε εθνικό επίπεδο», λένε οι ίδιες πηγές.
Αποδυνάμωση της Κάλας

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), στην οποία ηγείται η Κάγια Κάλας επί του παρόντος ανεξάρτητα από τη Φον ντερ Λάιεν, θα αποδυναμωθεί για να μειωθεί ο κίνδυνος θεσμικής σύγκρουσης.

Ταυτόχρονα, η γαλλο-γερμανική πρόταση επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο των κρατών μελών στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής. Η μεταρρύθμιση θα απαιτήσει την τροποποίηση της απόφασης του 2010 που δημιούργησε την ΕΥΕΔ και για να εγκριθεί, απαιτεί ομοφωνία.

Σύμφωνα με την πολύπλοκη δομή της Συνθήκης της Λισαβόνας, η Ύπατη Εκπρόσωπος ηγείται της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και σχεδιάζει, συντονίζει και εφαρμόζει την εξωτερική πολιτική εκ μέρους των 27 κρατών μελών. Ταυτόχρονα, υπηρετεί ως μία από τις Αντιπροέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ωστόσο, τα κύρια χαρτοφυλάκια που διαμορφώνουν τη διεθνή πολιτική, όπως το εμπόριο, η ενέργεια, το κλίμα και η μετανάστευση, εμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό στην αρμοδιότητα της Επιτροπής, αφήνοντας την ΕΥΕΔ με μικρή πραγματική επιρροή.

Αυτή η κατανομή αρμοδιοτήτων επέτρεψε στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να επεκτείνει σημαντικά τον ρόλο της στην εξωτερική πολιτική , όπως αποδεικνύεται από την αντίδρασή της στον πόλεμο στην Ουκρανία
Καχυποψία για υπερβολικές εξουσίες

Η αυξανόμενη επιρροή της φον ντερ Λάιεν έχει προκαλέσει καχυποψία σε αρκετές πρωτεύουσες και έχει προκαλέσει κάποιες επικρίσεις για υπερβολικές εξουσίες και «υφαρπαγή εξουσίας», αν και οι ηγέτες της ΕΕ την έχουν συχνά ενθαρρύνει να αναλάβει τα ηνία σε παγκόσμιες κρίσεις .

Το Γαλλο-γερμανικό σχέδιο έρχεται σε μια περίοδο παγκόσμιας αναταραχής που έχει αποκαλύψει τα τρωτά σημεία της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ
Φορτωμένη ατζέντα

Με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή να μαίνεται, οι Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών έχουν να αντιμετωπίσουν στην σύνοδο της Ιρλανδίας, μια φορτωμένη ατζέντα.

«Ο πόλεμος είναι πλέον ο καθοριστικός παράγοντας στην εξωτερική πολιτική ,αλλά και στην οικονομία της Ευρώπης», λένε Ευρωπαίοι αναλυτές.

Ο Μπράνκο Μιλάνοβιτς , επί σειρά ετών επικεφαλής οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα και επί χρόνια ανώτερος συνεργάτης στο αμερικανικό think tank Carnegie Endowment for International Peace, προειδοποιεί μάλιστα για «την ιδέα του ατέλειωτου πολέμου», τονίζοντας ότι «ενέχει και τεράστιο κίνδυνο πυρηνικής κλιμάκωσης».

Ο Μιλάνοβιτς λέει ότι ειδικά, «τα σκανδιναβικά και τα κράτη της Βαλτικής, ουσιαστικά ζητούν πόλεμο με τη Ρωσία, υποκινούμενα από τους φόβους τους και το τραύμα της ρωσοσοβιετικής κατοχής». Ήταν και συνεχίζουν να είναι οι πιο αποτελεσματικοί υποστηρικτές της αφήγησης ότι «η Ρωσία αποτελεί υπαρξιακή απειλή», που διαδίδεται από τους νεοσυντηρητικούς της Ουάσιγκτον για να καταπνίξουν τις προσπάθειες γεωπολιτικής αυτονομίας της Ευρασίας, και υποστηρίζεται από τις βρετανικές κυβερνήσεις για να ανακτήσουν την πολιτική τους σημασία στην Γηραιά ήπειρο.»
Για ένα «Ελσίνκι 2.0»

Μόνο που ένας πόλεμος θα σήμαινε το τέλος μιας Ευρώπης δημοκρατιών και κράτους πρόνοιας.

Όπως λένε στη Ναυτεμπορική, Ευρωπαίοι βετεράνοι διπλωμάτες, «η ΕΕ χρειάζεται μια ηγεσία αντάξια αυτού του ιστορικού σημείου καμπής . Για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια νέα «Διάσκεψη του Ελσίνκι», που θα εγγυάται την ειρήνη, μέσα από την ασφάλεια όλων των χωρών της περιοχής»

naftemporiki.gr