Το Νταβός την περιμένει, η Γαλλία την απασχολεί. Αποχωρώντας πρόωρα από την ΕΚΤ, η Κριστίν Λαγκάρντ αναζητεί έναν νέο ρόλο: να υπερασπιστεί τις αρχές μιας διεθνούς τάξης που υποχωρεί — χωρίς τους περιορισμούς της κεντρικής τραπεζίτισσας.
Στη Φρανκφούρτη έπρεπε να μετρά τις λέξεις της. Στην επόμενη δουλειά της θέλει να τις χρησιμοποιεί πιο ελεύθερα.
Η Κριστίν Λαγκάρντ εγκαταλείπει πρόωρα την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αφήνοντας ανοιχτό το επαγγελματικό της μέλλον, αλλά δίνοντας ένα σαφές πολιτικό στίγμα: υπάρχουν ζητήματα για τα οποία δεν μπορεί πλέον να παραμένει ουδέτερη.
Ένα από αυτά είναι η χώρα της. Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, όταν εξήγησε την απόφασή της σε συναδέλφους, αναφέρθηκε στις εξελίξεις στη Γαλλία. Στα 70 της, η πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ετοιμάζεται για μια νέα δημόσια παρουσία, σε ένα περιβάλλον που γίνεται όλο και λιγότερο φιλικό προς όσα εκπροσωπεί: την ευρωπαϊκή ενοποίηση, τους διεθνείς θεσμούς και τη συνεργασία βάσει κοινών κανόνων.
Η επόμενη θέση μπορεί να βρίσκεται στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Η επόμενη πολιτική της παρέμβαση, όμως, φαίνεται να έχει προορισμό το Παρίσι.
Από τη Φρανκφούρτη στο Νταβός;
Η Λαγκάρντ αποχωρεί από την ΕΚΤ τον Φεβρουάριο, χωρίς να έχει ανακοινώσει τι θα ακολουθήσει. Στη συνέντευξη Τύπου αυτής της εβδομάδας, οι ερωτήσεις ήταν επίμονες: θα διεκδικήσει αξίωμα στη Γαλλία; Θα μετακινηθεί στις Βρυξέλλες; Γιατί εγκαταλείπει την τράπεζα ενώ οι οικονομικές προοπτικές της Ευρώπης επιδεινώνονται;
Δεν απάντησε ευθέως. Περιορίστηκε να πει ότι η φωνή και η δράση της μπορούν να βοηθήσουν στην υπεράσπιση αρχών που θεωρεί πολύτιμες.
Σύμφωνα με τη WSJ, μία από τις επιλογές που εξετάζει είναι η ηγεσία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, του οργανισμού που συγκεντρώνει κάθε Ιανουάριο στο Νταβός πολιτικούς ηγέτες, δισεκατομμυριούχους και επικεφαλής επιχειρήσεων.
Η ίδια εμφανίζεται ως το φαβορί για τη μόνιμη ανάληψη της θέσης, με ψηφοφορία επί της υποψηφιότητάς της να αναμένεται έως το τέλος του έτους. Προς το παρόν, την προεδρία ασκούν από κοινού ο επικεφαλής της BlackRock, Λάρι Φινκ, και ο Ελβετός δισεκατομμυριούχος Αντρέ Χόφμαν, μετά την αποχώρηση του ιδρυτή Κλάους Σβαμπ το 2025.
Γιατί τη θέλουν στο Φόρουμ
Ύστερα από μια περίοδο αστάθειας και εσωτερικών συγκρούσεων, υποστηρικτές της Λαγκάρντ στο Φόρουμ βλέπουν στο πρόσωπό της μια ηγετική παρουσία με διεθνή αναγνωρισιμότητα και εμπειρία στη διαχείριση ισχυρών συνομιλητών.
Ο οργανισμός χρειάζεται κάποιον που να μπορεί να προσελκύει και να φιλοξενεί τους ανθρώπους από τους οποίους εξαρτώνται η χρηματοδότηση και η επιτυχία της ετήσιας συνάντησής του. Η Λαγκάρντ, η οποία είναι ήδη μέλος του διοικητικού του συμβουλίου, διαθέτει αυτό το δίκτυο.
Η προοπτική δεν βρίσκει όλους σύμφωνους. Ορισμένα μέλη προτιμούσαν ένα νεότερο πρόσωπο, με άμεση επιχειρηματική εμπειρία και ισχυρό τεχνολογικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, συζητήθηκε η διεξαγωγή επίσημης διαδικασίας αναζήτησης νέου προέδρου, αλλά τελικά δεν προχώρησε.
Για τη Λαγκάρντ, το Νταβός θα μπορούσε να προσφέρει ένα διεθνές βήμα έξω από τις δεσμεύσεις της νομισματικής πολιτικής. Δεν απαντά, ωστόσο, στο ερώτημα του ρόλου που επιθυμεί να διαδραματίσει στη Γαλλία.
REUTERS/Denis BalibouseΗ Γαλλία πίσω από την απόφαση
Η χώρα βρίσκεται σε περίοδο αναταραχής, με βίαιες κινητοποιήσεις νέων και αναταράξεις στην αγορά ομολόγων. Οι προεδρικές εκλογές του 2027, για τη διαδοχή του Εμανουέλ Μακρόν, εντείνουν την αβεβαιότητα.
Η WSJ περιγράφει τη Μαρίν Λεπέν και τον Ζαν-Λικ Μελανσόν ως τους επικρατέστερους της κούρσας, επισημαίνοντας τις ανησυχίες οικονομολόγων για τις δημοσιονομικές συνέπειες των προτάσεών τους.
Η Λαγκάρντ έχει δηλώσει ότι θέλει να συμμετάσχει στον εκλογικό διάλογο. Έχει επίσης επαναλάβει ότι δεν είναι η ίδια υποψήφια για την προεδρία — χωρίς αυτό να σταματά τη σχετική σεναριολογία.
Ένας από τους λόγους της επιφυλακτικότητάς της είναι η ηλικία. Σε συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου, αναφέρθηκε στις απαιτήσεις μιας τέτοιας δέσμευσης σε ενέργεια, αντοχή και προσωπικές θυσίες, υπενθυμίζοντας ότι είναι 70 ετών.
Ο Ερβέ Μορέν, πρόεδρος της περιφέρειας της Νορμανδίας και στενός φίλος της, θεωρεί ότι η παρέμβασή της θα είχε αξία, καθώς εξακολουθεί να εμπνέει σεβασμό. Άλλοι αμφισβητούν κατά πόσο το διεθνές κύρος της μεταφράζεται σε πολιτική επιρροή μέσα στη Γαλλία.
Το βάρος της εικόνας και του παρελθόντος
Η Λαγκάρντ έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 15 ετών εκτός χώρας, παρότι επιστρέφει συχνά τα Σαββατοκύριακα από τη Φρανκφούρτη.
Η διεθνής διαδρομή της αποτελεί προσόν για έναν οργανισμό όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Στη γαλλική πολιτική σκηνή, όμως, μπορεί να ενισχύει την εικόνα μιας προσωπικότητας απομακρυσμένης από την καθημερινότητα των ψηφοφόρων, όπως παρατηρεί η WSJ.
Παρά τη μεσοαστική καταγωγή της, οι περισσότεροι τη συνδέουν με την οικονομική ελίτ: την καριέρα στην εταιρική δικηγορία, τα μεγάλα διεθνή αξιώματα και την εμφάνιση με δημιουργίες Chanel και τσάντες Hermès ή Louis Vuitton.
Πριν εισέλθει στην πολιτική, εργάστηκε επί δύο δεκαετίες ως δικηγόρος και έγινε η πρώτη γυναίκα επικεφαλής της διεθνούς δικηγορικής εταιρείας Baker McKenzie.
Υπάρχει επίσης το πολιτικό παρελθόν της ως υπουργού Οικονομικών του Νικολά Σαρκοζί. Το 2016 κρίθηκε ένοχη για αμέλεια σε υπόθεση καταβολής αποζημίωσης σε επιχειρηματία, χωρίς να της επιβληθεί ποινή.
Ο Μουτζτάμπα Ραχμάν, επικεφαλής για την Ευρώπη στην Eurasia Group, εκτιμά ότι η θητεία της σε κορυφαίες διεθνείς θέσεις δεν αρκεί για να την καταστήσει απάντηση στα σημερινά προβλήματα της Γαλλίας.
REUTERS/Remo CasilliΜια αποχώρηση με άμεσες πολιτικές συνέπειες
Πριν ακόμη ξεκαθαρίσει τα επόμενα βήματά της, η πρόωρη αποχώρηση της Λαγκάρντ προκαλεί αντιδράσεις στη Γαλλία.
Πρόσωπα και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος την κατηγορούν ότι, με τον χρόνο που επιλέγει να φύγει, στερεί από τον νικητή των προεδρικών εκλογών τη δυνατότητα να έχει λόγο στην επιλογή του διαδόχου της στην ΕΚΤ.
Ο Μελανσόν συνέδεσε την απόφαση με την κατηγορία ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακάμπτουν τη βούληση των Γάλλων ψηφοφόρων. Ο Ζαν-Φιλίπ Τανγκί, βουλευτής και στενός συνεργάτης της Λεπέν, κάλεσε τους πολίτες να διαμαρτυρηθούν.
Η αντιπαράθεση δείχνει πόσο δύσκολο θα είναι το επόμενο εγχείρημά της, σχολιάζει η WSJ. Η Λαγκάρντ θέλει να αποκτήσει μεγαλύτερη ελευθερία παρέμβασης σε έναν κόσμο που αμφισβητεί όλο και εντονότερα τους θεσμούς στους οποίους έχτισε την καριέρα της.
Το στοίχημά της είναι ότι εξακολουθεί να υπάρχει ακροατήριο για αυτή τη φωνή. Όπως παραδέχθηκε η ίδια, μπορεί πλέον να πει ορισμένα πράγματα. Το αν θα την ακούσουν είναι διαφορετικό ζήτημα.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου