Ελίζα Καραγιώργη • ekaragiorgi@naftemporiki.gr
Μια συγκλονιστική μαρτυρία για τη σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία, δίνει στη Ναυτεμπορική Έλληνας επιβάτης της μιας αμαξοστοιχίας, ο οποίος ταξίδευε από το Τολέδο για Σεβίλλη με τη Renfe, όντας για διακοπές με την οικογένειά του.
Ο επιβάτης περιέγραψε στη «Ν» τα τρομακτικά δευτερόλεπτα μετά τη σύγκρουση, αλλά και την «τεράστια ανταπόκριση των αρχών και των απλών πολιτών», που συνέδραμαν τους πληγέντες.
[Προειδοποίηση περιεχομένου: περιγραφές τραυματισμών]
Όπως είπε στη Ναυτεμπορική ο ΜΔ, εκείνος και η οικογένειά του (ο αδελφός του και η μητέρα τους) βρίσκονταν στο Τολέδο και πήραν το τρένο της Renfe με κατεύθυνση τη Σεβίλλη. Σημειώνεται πως ήταν το τρένο που προσέκρουσε στη σταματημένη αμαξοστοιχία της Iryo.
naftemporiki.gr
naftemporiki.gr
Όπως μας λέει ο Έλληνας επιβάτης, το τρένο της Renfe είχε σταματήσει για λίγα λεπτά πριν πάρει εντολή να συνεχίσει με κανονική ταχύτητα το δρομολόγιό του: «Βρισκόμασταν στο 2ο βαγόνι κι εγώ με τη μητέρα μου πήγαμε στο καφέ του τρένου. Ο αδερφός μου έμεινε στη θέση». Λίγα λεπτά αργότερα συνέβη η πρόσκρουση: «Όταν έγινε η σύγκρουση πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλον. Ήταν μια μάζα από ανθρώπους. Για κάποια δευτερόλεπτα δεν είχαμε συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Σερνόμασταν και ακούγαμε φωνές, ουρλιαχτά και κλάματα. Κοιτούσα και έβλεπα παντού τραυματίες και σκόνη. Το τρένο είχε πάρει κλίση», μας λέει.
Από «θαύμα» ο αδερφός του δεν χτύπησε: «Όταν σηκωθήκαμε έβλεπα ανθρώπους τραυματισμένους με εξαρθρωμένα ή σπασμένα μέλη, σε σοκ. Η μητέρα μου έσπασε την κλείδα της. Ο αδερφός μου, από θαύμα, δεν έπαθε κάτι σοβαρό. Έσπασαν μόνο τα γυαλιά του. Και το φοβερό, είχε κάτσει αρχικά στη θέση δίπλα στο παράθυρο και άλλαξε μετά και έκατσε διάδρομο. Φανταστείτε, η θέση δίπλα στο παράθυρο ξεκόλλησε και εκσφενδονίστηκε».
«Άμεσα ήρθαν η αστυνομία και τα ασθενοφόρα»
«Όταν βγήκαμε από το τρένο ήμασταν σε κατάσταση σοκ. Αμέσως όμως ήρθε η αστυνομία, πολλά ασθενοφόρα και ελικόπτερα». Εκεί, όπως λέει, δόθηκε και προτεραιότητα στους βαριά τραυματίες: «Κάποιοι έφυγαν με ελικόπτερα, κάποιοι με ασθενοφόρα. Υπήρχαν και βανάκια πρώτων βοηθειών, ενώ αμέσως ήρθαν πάρα πολλοί κάτοικοι και εθελοντές. Δημιουργήθηκαν αυτοσχέδια ιατρικά κέντρα.
naftemporiki.grΌπως μας λέει ο Έλληνας επιβάτης, το τρένο της Renfe είχε σταματήσει για λίγα λεπτά πριν πάρει εντολή να συνεχίσει με κανονική ταχύτητα το δρομολόγιό του: «Βρισκόμασταν στο 2ο βαγόνι κι εγώ με τη μητέρα μου πήγαμε στο καφέ του τρένου. Ο αδερφός μου έμεινε στη θέση». Λίγα λεπτά αργότερα συνέβη η πρόσκρουση: «Όταν έγινε η σύγκρουση πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλον. Ήταν μια μάζα από ανθρώπους. Για κάποια δευτερόλεπτα δεν είχαμε συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Σερνόμασταν και ακούγαμε φωνές, ουρλιαχτά και κλάματα. Κοιτούσα και έβλεπα παντού τραυματίες και σκόνη. Το τρένο είχε πάρει κλίση», μας λέει.
Από «θαύμα» ο αδερφός του δεν χτύπησε: «Όταν σηκωθήκαμε έβλεπα ανθρώπους τραυματισμένους με εξαρθρωμένα ή σπασμένα μέλη, σε σοκ. Η μητέρα μου έσπασε την κλείδα της. Ο αδερφός μου, από θαύμα, δεν έπαθε κάτι σοβαρό. Έσπασαν μόνο τα γυαλιά του. Και το φοβερό, είχε κάτσει αρχικά στη θέση δίπλα στο παράθυρο και άλλαξε μετά και έκατσε διάδρομο. Φανταστείτε, η θέση δίπλα στο παράθυρο ξεκόλλησε και εκσφενδονίστηκε».
«Άμεσα ήρθαν η αστυνομία και τα ασθενοφόρα»
«Όταν βγήκαμε από το τρένο ήμασταν σε κατάσταση σοκ. Αμέσως όμως ήρθε η αστυνομία, πολλά ασθενοφόρα και ελικόπτερα». Εκεί, όπως λέει, δόθηκε και προτεραιότητα στους βαριά τραυματίες: «Κάποιοι έφυγαν με ελικόπτερα, κάποιοι με ασθενοφόρα. Υπήρχαν και βανάκια πρώτων βοηθειών, ενώ αμέσως ήρθαν πάρα πολλοί κάτοικοι και εθελοντές. Δημιουργήθηκαν αυτοσχέδια ιατρικά κέντρα.
naftemporiki.gr
»Εμάς μας πήγαν στην Urda (σ.σ. Ούρδα), όπου είχε δημιουργηθεί ένα ιατρικό κέντρο σ’ ένα γήπεδο. Έβαλαν στη μητέρα μου νάρθηκα, μας έδωσαν νερό και φαγητό, υπήρχαν πολλοί γιατροί και ψυχολόγοι. Κατόπιν μας πήγαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Alcazar San Juan όπου μας έκαναν εξετάσεις».
Ο νεαρός επιβάτης στέκεται ιδιαίτερα στην ψυχολογική υποστήριξη που παρείχε το νοσοκομείο στον ίδιο και την οικογένειά του, αλλά και σε άλλους τραυματίες: «Υπήρχε ψυχίατρος, πολλές νοσοκόμες και πολλοί γιατροί. Όλοι, μα όλοι, ακόμη και απλοί κάτοικοι έτρεξαν να βοηθήσουν. Ήταν συγκινητικό», λέει.
Όπως δήλωσε επίσης, η ανταπόκριση της Πρεσβείας της Αθήνας στη Μαδρίτη ήταν άμεση: «Επικοινώνησαν μαζί μας, ζήτησαν τα χαρτιά του νοσοκομείου και τις βεβαιώσεις και μας βοήθησαν πολύ». Όντας σε κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης, ο Έλληνας επιβάτης καταλήγει: «Έχουμε το συλλογικό τραύμα με τα Τέμπη και το ζήσαμε οι ίδιοι σε μια ξένη χώρα».
naftemporiki.gr
»Εμάς μας πήγαν στην Urda (σ.σ. Ούρδα), όπου είχε δημιουργηθεί ένα ιατρικό κέντρο σ’ ένα γήπεδο. Έβαλαν στη μητέρα μου νάρθηκα, μας έδωσαν νερό και φαγητό, υπήρχαν πολλοί γιατροί και ψυχολόγοι. Κατόπιν μας πήγαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Alcazar San Juan όπου μας έκαναν εξετάσεις».
Ο νεαρός επιβάτης στέκεται ιδιαίτερα στην ψυχολογική υποστήριξη που παρείχε το νοσοκομείο στον ίδιο και την οικογένειά του, αλλά και σε άλλους τραυματίες: «Υπήρχε ψυχίατρος, πολλές νοσοκόμες και πολλοί γιατροί. Όλοι, μα όλοι, ακόμη και απλοί κάτοικοι έτρεξαν να βοηθήσουν. Ήταν συγκινητικό», λέει.
Όπως δήλωσε επίσης, η ανταπόκριση της Πρεσβείας της Αθήνας στη Μαδρίτη ήταν άμεση: «Επικοινώνησαν μαζί μας, ζήτησαν τα χαρτιά του νοσοκομείου και τις βεβαιώσεις και μας βοήθησαν πολύ». Όντας σε κατάσταση συναισθηματικής φόρτισης, ο Έλληνας επιβάτης καταλήγει: «Έχουμε το συλλογικό τραύμα με τα Τέμπη και το ζήσαμε οι ίδιοι σε μια ξένη χώρα».
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου