Για να διερευνήσουν την αιτία, οι ερευνητές εξέτασαν τον τρόπο με τον οποίο τα μικροπλαστικά αλληλεπιδρούν με το φως. Ο επιστήμονας Νταν Κέστνερ, ένας από τους συντάκτες της μελέτης, δημιούργησε σύμφωνα με το CNN εργαστηριακά μείγματα από πλαστικά απορρίμματα και χρησιμοποίησε φωτεινές πηγές και λέιζερ, προκειμένου να καταγράψει την οπτική συμπεριφορά τους. Στη συνέχεια, τα δεδομένα αυτά αξιοποιήθηκαν σε προσομοιώσεις που εξέτασαν εάν η συγκέντρωση πλαστικών θα μπορούσε να προκαλέσει μια αλλαγή χρώματος αρκετά έντονη ώστε να καταγραφεί από δορυφόρους.

Οι επιστήμονες εξέτασαν επίσης εναλλακτικές εξηγήσεις, όπως πιθανές μεταβολές στη συγκέντρωση ή στη σύνθεση στο φυτοπλαγκτό. Ωστόσο, όταν συμπεριέλαβαν τα πλαστικά στις προσομοιώσεις, διαπίστωσαν ότι αυξανόταν σημαντικά η πιθανότητα εμφάνισης της χαρακτηριστικής κυανής απόχρωσης που καταγράφεται στις δορυφορικές εικόνες.

Παρά τα ευρήματα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν έχει αποδειχθεί ακόμη πως τα μικροπλαστικά αποτελούν τη μοναδική ή την άμεση αιτία της αλλαγής του χρώματος. Για να επιβεβαιωθεί η υπόθεση, απαιτούνται επιτόπιες μετρήσεις στην ίδια τη ζώνη συσσώρευσης απορριμμάτων, μια διαδικασία δύσκολη και δαπανηρή. Εφόσον τα συμπεράσματα επιβεβαιωθούν, η συγκεκριμένη μέθοδος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και σε άλλες περιοχές των ωκεανών όπου εκτιμάται ότι υπάρχουν υψηλές συγκεντρώσεις μικροπλαστικών.

Οι επιπτώσεις των μικροπλαστικών δεν περιορίζονται στην εικόνα των θαλασσών. Τα σωματίδια μπορούν να καταναλωθούν από θαλάσσιους οργανισμούς και να μεταφερθούν μέσω της τροφικής αλυσίδας, φτάνοντας μέχρι τα θαλασσινά που καταναλώνει ο άνθρωπος. Παράλληλα, είναι δυνατόν να μεταφέρουν ρύπους και να επηρεάζουν ακόμη και την ικανότητα των ωκεανών να απορροφούν και να αποθηκεύουν διοξείδιο του άνθρακα.

naftemporiki.gr