Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr
Το δολάριο υποχωρεί – και αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μια απλή τεχνική διόρθωση. Οι μεγαλύτεροι διαχειριστές κεφαλαίων παγκοσμίως λαμβάνουν την πιο απαισιόδοξη θέση απέναντι στο αμερικανικό νόμισμα εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία, σε μια περίοδο όπου η αβεβαιότητα γύρω από την αμερικανική πολιτική και τη μελλοντική πορεία της Fed βαραίνει την ελκυστικότητα των αμερικανικών στοιχείων ενεργητικού.
Η πτώση κατά 1,3% από την αρχή του έτους – σε συνέχεια της βουτιάς 9% το 2025 – αφήνει το δολάριο κοντά σε χαμηλό τετραετίας έναντι καλαθιού νομισμάτων που περιλαμβάνει νομίσματα όπως το ευρώ, τη στερλίνα, το φράγκο και το γιεν. Και το σημαντικότερο: η μεταστροφή δεν φαίνεται συγκυριακή.
Έρευνα της Bank of America καταγράφει ότι η καθαρή έκθεση των fund managers στο δολάριο έχει περάσει σε επίπεδα χαμηλότερα ακόμη και από το ναδίρ του περασμένου Απριλίου, όταν οι ανακοινώσεις δασμών του Λευκού Οίκου είχαν ταράξει τις αγορές. Πρόκειται για το πιο αρνητικό positioning τουλάχιστον από το 2012. Τα στοιχήματα κατά του δολαρίου υπερτερούν των θετικών θέσεων από τις αρχές του έτους, ανατρέποντας πλήρως την εικόνα του δ’ τριμήνου 2025, σύμφωνα με στοιχεία του χρηματιστηρίου εμπορευμάτων CME.
Οι λεγόμενοι «real money» επενδυτές – ασφαλιστικά ταμεία και μεγάλα θεσμικά χαρτοφυλάκια – είτε αυξάνουν τις αντισταθμίσεις κινδύνου (hedging) είτε μειώνουν απευθείας την έκθεσή τους σε στοιχεία ενεργητικού αποτιμώμενα σε αμερικανικό δολάριο. Τα στοιχήματα υπέρ περαιτέρω αποδυνάμωσης του αμερικανικού νομίσματος έχουν φθάσει σε επίπεδα που είχαν εμφανιστεί μόνο στην πανδημία και στο σοκ των δασμών.
Το επιτοκιακό πλεονέκτημα διαβρώνεται
Μέχρι πρόσφατα, το βασικό «όπλο» του δολαρίου ήταν το επιτοκιακό του πλεονέκτημα. Τα υψηλότερα επιτόκια των ΗΠΑ τροφοδοτούσαν το carry trade και ενίσχυαν τη ζήτηση για δολαριακά ομόλογα.
Ωστόσο, οι αγορές προεξοφλούν πλέον δύο μειώσεις επιτοκίων από τη Fed εντός του έτους. Το επιτοκιακό χάσμα με την Ευρωζώνη και την Ιαπωνία εκτιμάται ότι θα περιοριστεί, μειώνοντας το κίνητρο τοποθέτησης σε δολάριο.
Η εικόνα της αγοράς εργασίας επιβαρύνει το αφήγημα. Παρά την ισχυρή ανάπτυξη του 4,4% το 2025 και τη σταδιακή αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, τα στοιχεία απασχόλησης εμφανίζουν σημάδια κόπωσης. Η άνοδος της ανεργίας και οι ασθενέστερες προσλήψεις ενισχύουν τις πιέσεις προς τη Fed να κινηθεί πιο «dovish».
Το αποτέλεσμα; Οι επενδυτές δεν περιμένουν για να αντιδράσουν.
«Sell America» – Χάνεται το καθεστώς «ασφαλούς καταφυγίου»
Η τάση που κυριαρχεί στους διαχειριστές έχει πλέον αποκτήσει όνομα: «Sell America».
Αναλυτές της ING επισημαίνουν ότι το επεισόδιο ρευστοποιήσεων του Ιανουαρίου άφησε «διαρκή ζημιά» στο δολάριο. Παρά τη θεωρητικά ισχυρή μακροοικονομική εικόνα, η εμπιστοσύνη δεν έχει επιστρέψει.
Παράλληλα η συσχέτιση του δολαρίου με τις μετοχές εξασθενεί, σύμφωνα με ξεχωριστή ανάλυση της Deutsche Bank, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τον ρόλο του ως ασφαλούς καταφυγίου. Οι αυξημένες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη από τις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες έχουν ενισχύσει τη μεταβλητότητα της Wall Street, θολώνοντας το αφήγημα «ασφάλειας» των αμερικανικών assets.
Ξένοι επενδυτές αυξάνουν τις αντισταθμίσεις τους έναντι του δολαρίου – μια ένδειξη ότι η εμπιστοσύνη στη λειτουργία του ως portfolio hedge εξασθενεί.
Γεωπολιτική αβεβαιότητα
Οι πιέσεις δεν περιορίζονται στα επιτόκια. Η επιθετική γεωπολιτική ρητορική της Ουάσιγκτον, οι εντάσεις με συμμάχους και τα σενάρια περί πιθανών παρεμβάσεων στην αγορά συναλλάγματος ενισχύουν την επιφυλακτικότητα.
Οι δηλώσεις περί «ασθενούς δολαρίου που βοηθά τις εξαγωγές» τροφοδοτούν φόβους ότι η παραδοσιακή πολιτική του «ισχυρού δολαρίου» ίσως δεν είναι πλέον αυτονόητη. Αν και το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών επιμένει ότι δεν σχεδιάζεται παρέμβαση, η αβεβαιότητα από μόνη της λειτουργεί αποτρεπτικά.
Η κρίση με τη Γροιλανδία και οι απειλές για δασμούς σε συμμάχους του ΝΑΤΟ νωρίτερα φέτος πυροδότησαν συζητήσεις για πιθανή μείωση ευρωπαϊκών τοποθετήσεων σε αμερικανικά assets – ακόμη κι αν η έκταση των εκροών παραμένει αντικείμενο διαφωνίας.
Το μεγάλο παράδοξο
Το εντυπωσιακό είναι ότι η αμερικανική οικονομία, τουλάχιστον επιφανειακά, δεν δείχνει καθόλου εύθραυστη. Η ανάπτυξη ξεπερνά κατά πολύ εκείνη της Ευρώπης, ενώ η Wall Street κατέγραψε διψήφια άνοδο το προηγούμενο δωδεκάμηνο.
Κι όμως, το δολάριο έχει χάσει περίπου 9% σε ετήσια βάση και σχεδόν 12% έναντι του ευρώ. Η στερλίνα ενισχύεται, παρά την ασθενέστερη βρετανική ανάπτυξη.
Η εξήγηση βρίσκεται λιγότερο στα τρέχοντα μεγέθη και περισσότερο στις προσδοκίες: οι αγορές προεξοφλούν επιβράδυνση, χαμηλότερα επιτόκια και αυξημένο πολιτικό ρίσκο.
Τι σημαίνει για τις αγορές
Η αποδυνάμωση του δολαρίου μεταβάλλει τις ισορροπίες:Ενισχύει τις ευρωπαϊκές μετοχές και τα assets εκτός ΗΠΑ.
Βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα των αμερικανικών εξαγωγών.
Στηρίζει εμπορεύματα όπως ο χρυσός.
Ανακουφίζει αναδυόμενες αγορές με δολαριακό χρέος.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για κυκλική διόρθωση ή για βαθύτερη μετατόπιση στο καθεστώς του δολαρίου ως παγκόσμιου καταφυγίου. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η αγορά δεν θεωρεί αυτονόητο ότι σε περιόδους αβεβαιότητας το κεφάλαιο θα καταλήξει αυτόματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και αυτό, για το αμερικανικό νόμισμα, ίσως είναι η μεγαλύτερη αλλαγή από όλες.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου