Αλέξανδρος Χούντας: «…Ο σουρεαλισμός πηγάζει από την ίδια τη ζωή…»

Γιώργος Σ. Κουλουβάρης • gkoul@naftemporiki.gr

«Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει», το έργο του διεθνώς αναγνωρισμένου Έλληνα ποιητή και δοκιμιογράφου Νάνου Βαλαωρίτη, παρουσιάζεται, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Λίνας Φούντογλου, στη Σκηνή Ωμέγα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά [λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς].

Ένας παράξενος ξενοδόχος υποδέχεται σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου που δεν έχει φως, ούτε παράθυρο, ούτε θέρμανση, ένα νεαρό ζευγάρι. Τους συμβουλεύει να μιλούν χαμηλόφωνα και φεύγοντας, κλειδώνει την πόρτα. Το κτήριο σταδιακά καταρρέει και σύντομα πρόκειται να κατεδαφιστεί. Τους έχουν άραγε παγιδεύσει;




Μέσα σε αυτήν την αινιγματική και ασφυκτική κοσμική συνθήκη, η πραγματικότητα, το ασυνείδητο, η μνήμη μπλέκονται αξεδιάλυτα. Οι δύο νέοι προσπαθούν να κατανοήσουν τον κόσμο στον οποίο ρίχτηκαν, να νοηματοδοτήσουν τη σχέση τους και να ζήσουν το παρόν από τον παράδεισο ως την κόλαση δημιουργώντας εκ νέου το παρελθόν, πραγματικό ή φανταστικό. Ο έρωτάς τους ρηγματώνει τον χρόνο και τους επιτρέπει να ονειρεύονται και να οραματίζονται. Οι τοίχοι του ξενοδοχείου, όμως, είναι διάφανοι και ο Νόμος έξω καραδοκεί και είναι αμείλικτος. Υπάρχει, άραγε, περιθώριο για ανυπακοή;

Η παράσταση αξιοποιεί τον σουρεαλιστικό κόσμο και τα γλωσσικά παιχνίδια του κειμένου δημιουργώντας μια εφιαλτική, απειλητική συνθήκη που επιχειρεί να αναδείξει τα αδιέξοδα του ανθρώπου, εστιάζοντας στην υπαρξιακή αγωνία, το αίσθημα της ματαιότητας, τη δυσκολία στην επικοινωνία και τον χαοτικό κόσμο μέσα στον οποίο η νέα γενιά προσπαθεί να επαναστατήσει. Η σκοτεινή, υπαινικτική ατμόσφαιρα και το απόκοσμο προκαλούν τον θεατή να έρθει αντιμέτωπος με τον δικό του ανεξερεύνητο εαυτό, με τις δικές του ματαιώσεις, με το δικό του κατακερματισμένο είδωλο, αλλά και με το εκτυφλωτικό φως που διαχέεται στην απόλυτη νύχτα των κεραυνών.



Μαζί με τους Άγγελο Παππά, Πέννυ Σακελλαριάδη και Λίνα Φούντογλου, ερμηνεύει ο Αλέξανδρος Χούντας που μίλησε μαζί.

Υποδύεστε τον ξενοδόχο· έναν ρόλο με έντονα εξπρεσιονιστικά και γκροτέσκα στοιχεία. Τι σας προκάλεσε περισσότερο να συμμετέχετε σε αυτό το σουρεαλιστικό θεατρικό σύμπαν;

«Τον ξενοδόχο και έναν ακόμη ρόλο που δεν θα τον “προδώσω”, γιατί αποτελεί ένα υπέροχο εύρημα της σκηνοθεσίας της Λίνας Φούντογλου.

Αρχικά, με προκάλεσε το ίδιο το έργο· μέσα στο οποίο περικλείεται μία ολόκληρη κοινωνία, αλλά με μία ιδιαίτερη ματιά και με πολλά ταυτόχρονα και διαφορετικά “μηνύματα”.

Έπειτα, ήταν ο ρόλος του ξενοδόχου, ο οποίος φέρει κάτι εξπρεσιονιστικά κωμικοτραγικό και που με έκανε να τον οραματιστώ και να τον ονειρευτώ πριν καν αρχίσουμε να τον “χτίζουμε”».



Ποια η σχέση σας με τον σουρεαλισμό και πώς προσεγγίσατε, ως ηθοποιός, το ιδιαίτερο σύμπαν του Νάνου Βαλαωρίτη;

«Ο σουρεαλισμός πηγάζει από την ίδια τη ζωή. Βρίσκεται μέσα μας και γύρω μας κάθε μέρα. Και είναι και ένας πιο διασκεδαστικός τρόπος για να αντιμετωπίζεις τις πιο “σκληρές” καταστάσεις, τόσο θεατρικά όσο και στη ζωή και την καθημερινότητά μας.

Έτσι, λοιπόν, με ιντρίγκαρε, κατευθείαν, το “σύμπαν” του Βαλαωρίτη. Κάθε λέξη του κειμένου κρύβει διαφορετικά νοήματα και σε προκαλεί να “παίξεις”· όχι μόνο σαν ηθοποιός αλλά και σαν παιδί».



Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έπειτα από επιθυμία του ίδιου του ποιητή. Τι σημαίνει αυτό για εσάς και τη δουλειά σας στην παράσταση;

«Χαρά, τιμή αλλά και ευθύνη. Πρώτα για την ίδια τη Λίνα, στην οποία ο Νάνος Βαλαωρίτης ανέθεσε αυτήν την “αποστολή” και, έπειτα, για όλους τους συντελεστές που καλούμαστε να δώσουμε ζωή σε αυτό το ιδιαίτερο ξενοδοχείο!

Επίσης, είμαστε τυχεροί που έχουμε δίπλα μας την υπέροχη οικογένεια του Νάνου, τους οποίους ευχαριστούμε πολύ για την εμπιστοσύνη».

Λίνα Φούντογλου

Πώς εξελίχθηκε η συνεργασία σου με τους υπόλοιπους ηθοποιούς και τη σκηνοθέτιδα στη διαμόρφωση του ρόλου και της συνολικής σκηνικής γλώσσας της παράστασης;

«Με τη σκηνοθέτη μας, τη Λίνα, μας συνδέει μία μακρόχρονη φιλία αλλά συμπορευόμαστε και θεατρικά, σχεδόν δύο δεκαετίες· από τα χρόνια της δραματικής σχολής και έπειτα σε πολλές θεατρικές δουλειές, τόσο στις κρατικές σκηνές όσο και στο ελεύθερο θέατρο. Αν και είμαστε διαφορετικοί, η “ματιά” μας στα πράγματα είναι, ενστικτωδώς, τόσο ίδια! Οπότε η “σκηνική γλώσσα” έρχεται αβίαστα και δημιουργικά.

Χαίρομαι που σε αυτή τη δουλειά συνάντησα και δύο νέα παιδιά, τον Άγγελο και την Πέννυ, με τους οποίους συνεργαζόμαστε εξαιρετικά και “ταξιδεύουμε” με αλληλεγγύη και σεβασμό στον θεατρικό κόσμο του Βαλαωρίτη».



Αν έπρεπε να δώσετε ένα «στίγμα» στο κοινό, τι θα λέγατε ότι μπορεί να περιμένει από αυτή την παράσταση ως θεατρική εμπειρία;

«Σίγουρα, κάτι διαφορετικό. Μία σουρεαλιστική ιστορία που διεγείρει τη σκέψη, ένα καυστικό χιούμορ που βγαίνει στην επιφάνεια και μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα!»



Ταυτότητα Παράστασης

Μετάφραση: Βασιλική Ράπτη, Αγγελική Ασπρούλη
Σκηνοθεσία: Λίνα Φούντογλου
Δραματουργία παράστασης: Εύη Προύσαλη
Μουσική σύνθεση: Ιωάννης Βουδούρης
Σκηνογραφική επιμέλεια: Τάσος Κονταξής
Επιμέλεια κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού
Σχεδιασμός φωτισμών: Λάμπρος Παπούλιας
Βοηθός σκηνοθέτη: Στέφανος Συκιώτης
Φωτογραφίες παράστασης – Trailer: Τζωρτζίνα Πιτιανούδη
Φωτογραφίες προώθησης: Ελένη Σπαθή
3D κατασκευή: Γιώργος Αρώνης
Σχεδιασμός αφίσας: Creatures Creative Studio
Συμπαραγωγή: Δημοτικό Θέατρο Πειραιά & t-shOrt / Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης

Ερμηνεύουν: Άγγελος Παππάς, Πέννυ Σακελλαριάδη, Λίνα Φούντογλου, Αλέξανδρος Χούντας

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ | ΣΚΗΝΗ ΩΜΕΓΑ

Πέμπτη έως Σάββατο, 20:30 | Κυριακή, 19:00

Διάρκεια: 70΄

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Στο ταμείο του θεάτρου

Online: ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ | Εισιτήρια εδώ!

Τιμές: 17€ κανονικό, 12€ ( φοιτητές, μαθητές, άνω των 65), 8€ (άνεργοι, ΑμεΑ, ομαδικό), 5€ (ατέλειες, ΣΕΗ, ΑΣΚΤ, ΠΕΣΥΘ)

naftemporiki.gr