Στον Ντόναλντ Τραμπ αρέσει να φουσκώνει σαν παγώνι, αποπνέοντας μια αύρα απόλυτης εξουσίας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πει ότι δεν έχει κανέναν περιορισµό εκτός από τη δική του «ηθική». Αλλά μετά από πάνω από έναν χρόνο πολεμικών τελεσίγραφων και πολέμου- υπάρχουν αρκετά στοιχεία πλέον που αποδεικνύουν ότι φοβάται μια δύναμη που βρίσκεται πολύ συχνά πέρα από τον έλεγχό του: τις αγορές.
Το Ιράν το εκμεταλλεύτηκε δεόντως, εκβιάζοντας δια των Στενών, πριν αλλά και μετά την εκεχειρία. Η αποδοχή όρων που στην πραγματικότητα ευνοούν το Ιράν- είναι η τελευταία απόδειξη.
Η απότομη υποχώρησή του την Τρίτη από τις αιμοσταγείς (και όλο και πιο απελπισμένες) απειλές του να εξαλείψει τον ιρανικό πολιτισμό, μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη που εκτόξευσε τις τιμές του πετρελαίου, και η αποδοχή όρων που στην πραγματικότητα ευνοούν το Ιράν- είναι η τελευταία απόδειξη.
Απαίτηση για διόδια: «Άνοιξε η όρεξη» του Ιράν
Το ιρανικό καθεστώς αν και δέχτηκε σοβαρά πλήγματα, εξακολουθεί να τα ελέγχει απαιτώντας πλέον την καταβολή διοδίων για τον διάπλου, κάτι που δεν έκανε πριν -ενώ ο Τραμπ φαίνεται να έχει χάσει ξεκάθαρα την όρεξή του για πόλεμο (αυτόν, τουλάχιστον).
Ο υπερτροφικός υπουργός Άμυνας του προέδρου, ο Πιτ Χέγκσεθ, το κατέστησε σαφές σε συνέντευξη Τύπου την Τετάρτη, όταν αναφέρθηκε επανειλημμένα στον πόλεμο σε παρελθοντικό χρόνο, λέγοντας ότι «η Επιχείρηση Επική Οργή ήταν μια ιστορική και συντριπτική νίκη».
Οι υφέσεις ως προσωπική απόρριψη
Η απότομη ύφεση στην αγορά, την οποία ο Τραμπ φαίνεται να εκλαμβάνει ως προσωπική απόρριψη, αποτελεί σταθερό θέμα του λεγόμενου εμπορίου TACO («Trump Always Chickens Out»). Και υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα που φωτίζεται από το είδος του ανθρώπου -και προέδρου- με το οποίο αρέσκεται να περιγράφει τον εαυτό του: Είναι πρώτα απ’ όλα επιχειρηματίας.
Αυτοεκτίμηση συνδεδεμένη με τον πλούτο του
Σε ολόκληρη τη ζωή του, η αυτοεκτίμησή του ήταν συνδεδεμένη με τον πλούτο: τον δημιουργούσε, τον επιδείκνυε, καυχιόταν γι’ αυτόν. Μια συνεχής εμμονή με το πόσα δισεκατομμύρια δολάρια άξιζε.
Βαρόμετρο επιτυχίας οι «δικοί του» Dow Jones και S&P 500
Η ίδια λογική κυριαρχεί και στην προεδρία του: Βλέπει τον εαυτό του ως τον πρόεδρο που θα αποκαταστήσει το αμερικανικό μεγαλείο μέσω της ευημερίας. Αναφέρεται τακτικά στους «δικούς του» Dow Jones και S&P 500 ως βαρόμετρα της επιτυχίας του να φέρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια νέα χρυσή εποχή. Αντιμετωπίζει τον πληθωρισμό και τα υψηλά επιτόκια ως προσωπική προσβολή.
«Στρίβειν» σαν σνομπ μνηστήρας
Αλλά αυτή η ταύτιση με τις επιτυχίες στην αγορά μπορεί επίσης να είναι η αχίλλειος πτέρνα του. Κάθε φορά που οι αγορές αντιδρούν στην πολιτική του, ο πρόεδρος φαίνεται να αποσύρεται από ό,τι κι αν ετοιμάζει, σαν σνομπ μνηστήρας.
Ο κύριος εχθρός του Τραμπ δεν είναι το Ιράν, ή η Κίνα, ή η Ρωσία, ή ακόμη και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι που τόσο πολύ περιφρονεί. Είναι το τέρας της παγκόσμιας οικονομίας. Και υπάρχουν λίγα πράγματα που μπορεί να κάνει ο Αμερικανός πρόεδρος για να το ελέγξει.
Ίδιο μοτίβο
Το μοτίβο της συμπεριφοράς του είναι σχεδόν πάντα το ίδιο: εβδομάδες πολεμικών απαιτήσεων, ακολουθούμενες από ξαφνική αποκλιμάκωση καθώς οι αγορές επαναστατούν, και στο τέλος μια δήλωση ότι τώρα έχει «συμφωνία».
Στη συνέχεια, κατά κανόνα, προχωρά και σπάνια αναφέρει ξανά το θέμα.
Βλέπε Γροιλανδία
Ας δούμε την περίπτωση της Γροιλανδίας. Από τα τέλη του περασμένου έτους, ο Τραμπ εκτόξευε για εβδομάδες απειλές για την «κατάληψή» της «με τον ένα ή τον άλλο τρόπο».
Λίγο αφότου άρχισε να αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να εισβάλει στρατιωτικά, οι παγκόσμιες αγορές έπεσαν κατακόρυφα, εξαφανίζοντας πάνω από 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια από τον δείκτη S&P 500.
Η συμφωνία, που ήδη είχε…
Η ηρεμία επανήλθε μόνο μετά από παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας και την αιφνίδια ανακοίνωση του Τραμπ ότι είχε ένα «πλαίσιο» για μια συμφωνία που θα έδινε στις αμερικανικές δυνάμεις πρόσβαση στο νησί (την οποία, φυσικά, είχαν ήδη).
…και πως είπε «αντίο»
Αυτή την εβδομάδα, ενώ εξέφραζε εκ νέου την απογοήτευσή του για την απροθυμία των χωρών του ΝΑΤΟ να βοηθήσουν στον απρόκλητο πόλεμό του κατά του Ιράν (για τον οποίο δεν ζητήθηκε η γνώμη τους), ο Τραμπ έφερε ξανά το θέμα της Γροιλανδίας για πρώτη φορά μετά από μήνες.
Αλλά το μόνο που φάνηκε να επιβεβαιώνει ήταν ότι η υποτιθέμενη συμφωνία-πλαίσιο για τη Γροιλανδία δεν είχε προχωρήσει πολύ. Εκφράζοντας στη δυσαρέσκειά του για το ΝΑΤΟ δήλωσε: Θέλουμε τη Γροιλανδία. Δεν θέλουν να μας τη δώσουν. Και είπα, «αντίο, αντίο»”.
Πιθανότατα δεν θα αναμετρηθεί ξανά με τις αγορές για το θέμα αυτό.
Ναρκισσισμός εναντίον Wall Street
Ομοίως με το Ιράν, η ύβρις και ο ναρκισσισμός του συγκρούστηκαν γρήγορα με την πραγματικότητα στη Wall Street. Αφού ξεκίνησε τον πόλεμο με την αυταπάτη ότι θα ήταν σύντομος και ότι με κάποιον τρόπο το Ιράν δεν θα έκανε αυτό που οι ίδιοι οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών του έλεγαν (ήδη εδώ και δεκαετίες) ότι θα έκανε, δηλαδή να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ, ο Τραμπ βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπος με μια αύξηση ρεκόρ στις τιμές του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, μια κρίση στα λιπάσματα και άλλα πετρελαιοειδή και επανειλημμένες υφέσεις στην αγορά. Αυτά ακολουθήθηκαν από μίνι-ανόδους στις αγορές κάθε μέρα που ο Τραμπ υπονοούσε ότι θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο σύντομα.
Σκέφτηκε μέχρι και «κοινή επιχείρηση» με το Ιράν
Μέσα σε 40 ημέρες, από το να λέει ότι ήταν ο μόνος πρόεδρος που είχε το θάρρος να επιτεθεί πραγματικά σε ένα «κακό» καθεστώς «τρελών» -και να σχεδιάζει ξεκάθαρα το τέλος του- έφτασε στο σημείο να υπονοεί ότι μπορεί να θέλει να συνεργαστεί με την Τεχεράνη, για την διέλευση με διόδια των πλοίων απότα Στενά του Ορμούζ.
«Σκεφτόμαστε να το κάνουμε ως κοινή επιχείρηση», δήλωσε στον Τζόναθαν Καρλ του ABC την Τετάρτη.
«Θα βγουν πολλά λεφτά»
Στην ανάρτησή του στο Truth Social την Τετάρτη, ο πρόεδρος κατέστησε διπλά σαφές ποιο είναι το κύριο κοινό στο οποίο απευθύνεται.
«Μια μεγάλη μέρα για την Παγκόσμια Ειρήνη! Το Ιράν θέλει να συμβεί, έχουν βαρεθεί! Ομοίως, το ίδιο και όλοι οι άλλοι!» έγραψε.
«Θα βγουν πολλά λεφτά. … Όπως ακριβώς το βιώνουμε στις ΗΠΑ, αυτή θα μπορούσε να είναι η χρυσή εποχή της Μέσης Ανατολής!!! Πρόεδρος DONALD J. TRUMP».
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου