Άλλο ένα "χτύπημα" από το… ανάλγητο ΔΝΤ; Η έκθεση που δημοσιεύτηκε χθες και η οποία αφορά στην πορεία της ελληνικής οικονομίας περιελάμβανε και την πρόταση για επιβολή αυξημένης φορολογίας στα "κλειστά ακίνητα".
Πίσω από τη συγκεκριμένη πρόταση, υπάρχει μια "λογική": να πιεστούν οι ιδιοκτήτες αυτών των κλειστών ακινήτων, υπό το βάρος της πρόσθετης οικονομικής επιβάρυνσης, να αξιοποιήσουν την περιουσία τους. Να την μεταβιβάσουν αν δεν μπορούν να κάνουν τις απαιτούμενες ενέργειες, ή να τη διαθέσουν για ενοικίαση εφόσον έχουν τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν τις απαιτούμενες ανακαινίσεις.
Με μια φράση, αυτά τα μέτρα συνοψίζονται ως εξής: "ενέργειες για την αύξηση της προσφοράς ακινήτων". Αυτή επιτυγχάνεται μόνο με δύο τρόπους. Ή με ανέγερση νέων οικοδομών -κάτι χρονοβόρο και πολύ πιο δαπανηρό- είτε με την αξιοποίηση του υφιστάμενου στοκ κάτι που είναι σαφώς πιο αποδοτικό και άμεσο.
Επιβάρυνση στα κλειστά ακίνητα έχει ήδη εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Η εκκίνηση του μέτρου έγινε με τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών που παραμένουν αναξιοποίητα καθώς από την 1/1/2026 βεβαιώνεται διπλάσιος ΕΝΦΙΑ. Εκεί κρίθηκε ότι το μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα καθώς οι τράπεζες διαθέτουν τη δυνατότητα και την τεχνογνωσία για να "σπρώξουν" γρήγορα τα ακίνητα στην αγορά. Για τους ιδιώτες όμως, η κατάσταση δεν είναι η ίδια και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, δεν θα προχωρήσει σε ένα τόσο "αντιλαϊκό" μέτρο.
Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι η αγορά των κλειστών ακινήτων είναι εντελώς αχαρτογράφητη. Υπάρχουν διάφορα στατιστικά στοιχεία τα οποία προέρχονται είτε από τις φορολογικές δηλώσεις είτε από τα αρχεία του ΔΕΔΔΗΕ που μετράει καταναλώσεις ρεύματος. Και υπάρχει και η 10ετής απογραφή που κάνει η ΕΛΣΤΑΤ η οποία αφενός έχει ήδη "παλιώσει" (σ.σ ολοκληρώθηκε στις αρχές της 10ετίας και αφορά στην εικόνα του 2021 χωρίς να καλύπτει μια 5ετία ραγδαίων εξελίξεων).
Τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει ασαφής εικόνα ακόμη και ως προς τον αριθμό των κλειστών ακινήτων, δεν είναι εύκολο να προχωρήσει ένας φόρος ο οποίος -θεωρητικά τουλάχιστον- δεν έχει εισπρακτικό χαρακτήρα αλλά αποσκοπεί στην επίλυση ενός μεγάλου προβλήματος όπως είναι το στεγαστικό.
Τι προτιμά λοιπόν η κυβέρνηση:
1. Να προχωρήσει σε πρώτη φάση η πρώτη ολοκληρωμένη απογραφή όχι μόνο της ιδιοκτησίας αλλά και της χρήσης. Αυτό θα γίνει με το "Μητρώο Ιδιοκτησίας Ακινήτων" μέσω του οποίου ο κάθε ιδιοκτήτης θα δηλώσει υπεύθυνα αν χρησιμοποιεί ή όχι το ακίνητό του και γιατί. Έτσι, θα αναδειχθούν και οι λόγοι για τους οποίους παραμένουν κλειστά τα ακίνητα. Αν για παράδειγμα, είναι κατεστραμμένα, είναι άλλης τάξεως ζήτημα σχετικά με το αν είναι νομικά μπλεγμένα ή μοιράζονται σε πολλούς ιδιοκτήτες με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτη η επίτευξη συμφωνίας.
2. Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα ανακαινίζω που αναμένεται να ξεκινήσει από την επόμενη εβδομάδα με την εκδήλωση ενδιαφέροντος ώστε να καταγραφεί και στην πράξη ένας ικανός αριθμός ιδιοκτητών που θέλουν -με το κίνητρο της επιδότησης των 300 ευρώ το μέτρο- να επισκευάσουν τα ακίνητά τους για να τα διαθέσουν για ενοικίαση.
Προφανώς η επιβολή ενός φόρου στα κλειστά ακίνητα χωρίς να έχουν εξεταστεί οι λόγοι για τους οποίους παραμένουν κλειστά ειδικά σε μια περίοδο ραγδαίας ανάπτυξης του real estate, δεν μπορεί να προχωρήσει άμεσα ειδικά όταν η χώρα έχει μπει επισήμως στο προεκλογικό 12μηνο. Ωστόσο, το θέμα των κλειστών ακινήτων είναι βέβαιο ότι θα απασχολήσει την επόμενη κυβέρνηση η οποία θα έχει πλέον στα χέρια της και περισσότερα στοιχεία για την κατάσταση της αγοράς.
thetoc.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου