Το Al Jazeera αναδεικνύει τις ζοφερές συνθήκες κράτησης αλλά και την κρίση υπερπληθυσμού στις φυλακές του Βελγίου.
Ο 34 χρονος Μπιλάλ κατά τη διάρκεια των 10 ετών του στη φυλακή, ανέφερε στο Al Jazeera, ότι «τα πράγματα έγιναν μόνο χειρότερα», ενώ θυμάται πιο έντονα τις συνθήκες στο Μονς, μια φυλακή του 19ου αιώνα κοντά στα γαλλικά σύνορα, όπου, «κελιά 9 τετραγωνικών μέτρων στέγαζαν τρεις, έως τέσσερις κρατούμενους».
Οι συνθήκες κράτησης των ευρωπαϊκών φυλακών
Οι ευρωπαϊκές συνθήκες κράτησης δεν θυμίζουν σωφρονιστικές εγκαταστάσεις δυτικών χωρών. Ο συνωστισμός, η έλλειψη προσωπικού, οι ασθένειες, η απουσία ιατρικής μέριμνας και ιδιωτικού χώρου, είναι μερικοί μόνο από τους πολλούς παράγοντες που καθιστούν την επιβίωση στις φυλακές εξαιρετικά δύσκολη, σύμφωνα με το Al Jazeera.
Το Βέλγιο σήμερα είναι αντιμέτωπο με μία βαθιά κρίση υπερπληθυσμού στις φυλακές. Τον Μάιο οι 39 φυλακές του αριθμούσαν 13.733 κρατούμενους, ξεπερνώντας σημαντικά τη μέγιστη χωρητικότητα, η οποία υπολογίζεται στους 11.064.
Το Βέλγιο δεν αποτελεί εξαίρεση, καθώς και άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Κύπρος, η Σλοβενία, η Γαλλία, η Κροατία, η Ιταλία, η Ρουμανία και η Αυστρία αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα συνωστισμού στα σωφρονιστικά ιδρύματα.
Οι κυβερνήσεις των χωρών υφίστανται συνεχόμενες πιέσεις και επικρίνουν ως αναποτελεσματικές τις συνήθεις λύσεις-όπως την κατασκευή νέων σωφρονιστικών ιδρυμάτων, ή τη μεταφορά των κρατούμενων στο εξωτερικό.
«Ποντίκια σε κλουβί»
Πρωταρχικό ζήτημα αποτελούν οι συνθήκες κράτησης.
Στο Βέλγιο οι φυλακισμένοι περνούν 22 έως και 23 ώρες στα κελιά τους.
Την ίδια στιγμή, εντείνονται προϋπάρχοντα ιατρικά προβλήματα, οι κρατούμενοι συνεχίζουν τη χρήση ουσιών, ενώ η ιατρική περίθαλψη μπορεί να καθυστερήσει μήνες.
«Για να διασφαλίσουμε αξιοπρεπείς συνθήκες, πρέπει πρώτα να σεβαστούμε τα δικαιώματά τους, δηλαδή, να σταματήσουμε να τους αντιμετωπίζουμε σαν ποντίκια σε κλουβί», δήλωσε ο Γιασίν Σαρικάγια, αντιπρόεδρος των φυλακών των Βρυξελλών.
Η ρίζα του προβλήματος
Η ρίζα του προβλήματος για πολλούς ειδικούς, εντοπίζεται στην αλλαγή πολιτικής του Βελγίου το 2023, η οποία συνδέεται με την υποχρεωτική έκτιση των ποινών έως 3 ετών στη φυλακή, αντί να προβλέπεται αυτόματα η ηλεκτρονική επιτήρηση.
Συμπληρωματικά, η μέση διάρκεια κράτησης στο Βέλγιο αυξάνεται διαρκώς, ενώ το ποσοστό προφυλάκισης ανέρχεται σε 32%, πολύ υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (24,7% το 2024).
Οι υπάρχουσες λύσεις
Τον περασμένο Ιούλιο, το κοινοβούλιο του Βελγίου, ψήφισε ένα νομοσχέδιο έκτακτης ανάγκης.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ενθαρρύνει τη χρήση εναλλακτικών ποινών, για καταδίκες κάτω των 3 ετών και δίνει τη δυνατότητα απόλυσης κρατουμένων που έχουν καταδικαστεί σε μέγιστη ποινή 10 ετών, 6 μήνες πριν από τη λήξη της ποινής τους.
Παράλληλα, η κυβέρνηση στοχεύει στην ανακαίνιση των υπαρχουσών φυλακών και στην κατασκευή μελλοντικών σοφρωνιστικών εγκαταστέσεων.
«Κελιά προς ενοικίαση»
Η κυβέρνηση αναζητά επίσης τρόπους απέλασης των κρατουμένων που δεν απολαμβάνουν νόμιμη διαμονή, οι οποίοι και αντιπροσωπεύουν το 1/3 των φυλακισμένων.
Το Βέλγιο ακολουθώντας το παράδειγμα της Σουηδίας και της Δανίας, εξετάζει την ενοικίαση κελιών σε άλλες χώρες, εντός ή εκτός της ΕΕ, ως πιθανή λύση, για τη μεταφορά κρατουμένων χωρίς άδεια διαμονής.
Ωστόσο, το Βέλγιο καλείται σήμερα να διαμορφώσει τις φυλακές του, έτσι ώστε να μη λειτουργούν ως «κλειστά κλουβιά», αλλά ως ειδικά διαμορφωμένα ιδρύματα που προετοιμάζουν τους κρατούμενους για την κοινωνική τους επανένταξη.
Σύμφωνα με τον Ταχάρ Ελχαμντάουι, ιδρυτή της ΜΚΟ Collectif Desistance, «όσο δεν υπάρχουν φυλακές που να προετοιμάζουν τους ανθρώπους να πετύχουν έξω, όχι μόνο θα παράγουμε περισσότερο έγκλημα μετά την αποφυλάκιση, αλλά και μια αίσθηση απόγνωσης τόσο βαθιά, που οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να επανενταχθούν στην κοινωνία».
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου