Ως προϋπόθεση για την ειρήνη με το Κίεβο, ο Πούτιν επανέλαβε το γνωστό του αίτημα για πλήρη ρωσικό έλεγχο των περιοχών Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ, οι οποίες αναγνωρίζονται διεθνώς ως μέρος της Ουκρανίας. Δήλωσε επίσης ότι είναι έτοιμος για διάλογο με την Ευρώπη. Ωστόσο, μόνο ουδέτερα «άτομα» που θα μπορούσαν να εμπιστευτούν θα θεωρούνταν μεσολαβητές.
Βάση η συμφωνία με τον Τραμπ

Ο Πούτιν θεωρεί ότι η βάση για μια συμφωνία με το Κίεβο θα ήταν οι συμφωνίες που επιτεύχθηκαν πέρυσι τον Αύγουστο με τον πρόεδρο Τραμπ στην Αλάσκα. «Είμαστε, φυσικά, έτοιμοι και πρόθυμοι να καταλήξουμε σε συμφωνία με την Ουκρανία με ειρηνικά μέσα, βάσει των αρχών που συζητήσαμε με τον Πρόεδρο Τραμπ στο Άνκορατζ», τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος.

Αν και οι λεπτομέρειες της συνάντησης στην Αλάσκα δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, θεωρείται βέβαιο ότι συμφωνήθηκε η επίσημη παραχώρηση Ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία, κάτι που το Κίεβο μέχρι στιγμής, έχει απορρίψει κατηγορηματικά.
Η Ουκρανία δεν μπορεί να κερδίσει

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει εισέλθει σε μια πιο αδιαφανή και, ίσως, πιο επικίνδυνη φάση: λιγότερες θεαματικές προελάσεις στο έδαφος, περισσότερα drones, δολιοφθορές, επιθέσεις σε βάθος και ζημιές σε υποδομές. «Σε κάθε περίπτωση, η Ουκρανίαδεν θα μπορέσει ποτέ να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη, δεν θα κερδίσει ποτέ τον πόλεμο», λέει ο Άλντο Φεράρι, καθηγητής στο πανεπιστήμιο «Ca’ Foscari» της Βενετίας και επικεφαλής του ινστιτούτου ISPI για τη Ρωσία, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.

«Η Ουκρανία μπορεί να αντιδρά, αυξάνοντας τον αριθμό των πυραύλων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που πλήττουν ρωσικούς ενεργειακούς στόχους. Αλλά βλέπουμε ότι ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δυσκολεύονται να αντέξουν αδιάκοπους βομβαρδισμούς στο Ιράν με τόσο μεγάλο αριθμό πυραύλων, επειδή είναι ακριβοί και δύσκολο να παραχθούν. Η Ρωσία μπορεί να διαθέτει πολύ περισσότερους πυραύλους, φυσικά. Αλλά δεν πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει αποφασιστικά την πορεία του πολέμου», λέει ο καθηγητής Φεράρι.
«Uti possidetis»

Οι δύο εμπόλεμες πλευρές βρίσκονται σε ένα στρατιωτικό αδιέξοδο. «Αμφιβάλλω αν η Ρωσία μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα. Η Ουκρανία σίγουρα δεν θα μπορέσει να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη της. Κάποτε, θα μιλούσαμε για «uti possidetis»: σταματάμε εκεί που έχουμε φτάσει. Δεν θα ήταν μια τέλεια ή οριστική λύση. Αλλά θα μπορούσε να τερματίσει τη σύγκρουση και να μας επιτρέψει να ανοικοδομήσουμε μια πολιτική σχέση», υποστηρίζει ο Ιταλός καθηγητής.

Ο Φεράρι απευθύνει μάλιστα έκκληση στην Ευρώπη να διαπραγματευθεί με τον Πούτιν τον τερματισμό του πολέμου. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει προσφέρει καμία πραγματική συμβολή, επειδή έχει επιλέξει μια θέση ασυμβίβαστης υποστήριξης προς την Ουκρανία. Θεμιτή, φυσικά. Αλλά το θέμα είναι ότι η Ουκρανία δεν θα μπορέσει να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη. Δεν θα μπορέσει να κερδίσει τον πόλεμο. Οι ευρωπαίοι ηγέτες «ενεργούν σαν η Ρωσία να παραμείνει για πάντα ο εχθρός της Ευρώπης. Αντίθετα, είναι ο πιο σημαντικός γείτονάς μας. Μια καλύτερη σχέση με τη Μόσχα θα ήταν προς το συμφέρον μας», εκτιμά ο Ιταλός καθηγητής και προσθέτει: «Εάν ένας πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί στο πεδίο της μάχης, πρέπει να βρεθεί μια διπλωματική λύση. Όσο δυσάρεστη, ατελής, επώδυνη κι αν είναι αυτή η λύση. Διαφορετικά, παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε έναν αιώνιο πόλεμο».

naftemporiki.gr