Τις πρώτες ώρες της 3ης Ιανουαρίου, το Καράκας βυθίστηκε στο χάος. Εκρήξεις, ελικόπτερα, μαχητικά αεροσκάφη και απόλυτη σύγχυση. Μέχρι το ξημέρωμα, περίπου 100 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους και ο Νικολάς Μαδούρο είχε συλληφθεί από αμερικανικές ειδικές δυνάμεις.
Το σοκ και ο φόβος, όμως, δεν κράτησαν πολύ. Σύμφωνα με αποκλειστική δημοσκόπηση για το The Economist, σύντομα έδωσαν τη θέση τους σε κάτι απροσδόκητο: την ελπίδα.
Η έρευνα, που διενεργήθηκε από την εταιρεία Premise μέσω εφαρμογής κινητού σε δείγμα 600 πολιτών εντός της χώρας, προσφέρει την πρώτη καθαρή εικόνα της αντίδρασης των Βενεζουελάνων μετά τη σύλληψη του Μαδούρο.
Τα αποτελέσματα είναι σταθμισμένα ως προς ηλικία και φύλο, ώστε να αντανακλούν τον εθνικό πληθυσμό.
Βαθιά αντιδημοφιλής ο Μαδούρο, βελτιωμένη εικόνα των ΗΠΑ
Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Μαδούρο –που κατηγορείται για βασανιστήρια, οικονομική καταστροφή και νοθεία των προεδρικών εκλογών του 2024– ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλής.
Μόλις το 13% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι αντιτάχθηκε, έστω και ήπια, στη σύλληψή του. Ακόμη πιο εντυπωσιακό: πάνω από τους μισούς ανέφεραν ότι η γνώμη τους για τις ΗΠΑ βελτιώθηκε μετά την επιχείρηση.
Η σύλληψη του Μαδούρο φαίνεται να έσπασε ένα αίσθημα μοιρολατρίας. Πριν από αυτήν, πολλοί Βενεζουελάνοι πίστευαν ότι το καθεστώς θα διαρκούσε για δεκαετίες. Πλέον, σχεδόν τέσσερις στους πέντε εκτιμούν ότι η πολιτική κατάσταση θα είναι καλύτερη μέσα στον επόμενο χρόνο.
Αντίστοιχο ποσοστό πιστεύει ότι θα βελτιωθεί και η προσωπική του οικονομική κατάσταση – μετά από μια περίοδο όπου η οικονομία της χώρας συρρικνώθηκε κατά περίπου 70% επί διακυβέρνησης Μαδούρο.
Ανοχή στην αμερικανική παρουσία, αλλά όχι λευκή επιταγή
Εντυπωσιακή είναι και η στάση απέναντι στα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ να «διοικήσει» προσωρινά τη χώρα και να επενδύσει στον πετρελαϊκό της πλούτο. Σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες δηλώνουν θετικοί σε κάποια μορφή αμερικανικής διακυβέρνησης, ενώ μόλις το 18% την απορρίπτει.
Οι απόψεις, ωστόσο, διχάζονται ως προς τον έλεγχο της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Λίγο πάνω από το 25% θα ήθελε την αμερικανική κυβέρνηση επικεφαλής, περίπου το ένα τρίτο προτιμά το βενεζουελάνικο κράτος, ενώ σχεδόν 30% τάσσεται υπέρ της διαχείρισης από ιδιωτικές εταιρείες.
Εκεί που οι δρόμοι χωρίζουν: η ηγεσία και οι εκλογές
Η μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ των προσδοκιών των Βενεζουελάνων και των δημόσιων τοποθετήσεων του Ντόναλντ Τραμπ αφορά το πολιτικό μέλλον της χώρας. Η πλειοψηφία ζητά ταχεία δημοκρατική μετάβαση.
Μετά τον αποκλεισμό της Μαρία Κορίνα Ματσάδο από τις εκλογές του Ιουλίου 2024, εκείνη στήριξε τον Εντμούντο Γκονσάλες, ο οποίος –σύμφωνα με την αντιπολίτευση– κέρδισε καθαρά, πριν ο Μαδούρο αυτοανακηρυχθεί νικητής.
Πάνω από το ένα τρίτο των πολιτών πιστεύει ότι ο Γκονσάλες θα έπρεπε τώρα να αναλάβει την εξουσία, ενώ τα δύο τρίτα ζητούν νέες εκλογές. Από αυτούς, το 91% θέλει οι κάλπες να στηθούν μέσα σε έναν χρόνο – οι περισσότεροι μάλιστα μέσα σε έξι μήνες.
Απόρριψη της Ντέλσι Ροντρίγκες
Ιδιαίτερα αρνητική είναι η στάση απέναντι στην Ντέλσι Ροντρίγκες, την οποία ο Τραμπ έχει εμφανιστεί διατεθειμένος να στηρίξει ως μεταβατική λύση. Μόλις το 10% συμφωνεί –έστω και εν μέρει– να ολοκληρώσει τη «θητεία» Μαδούρο έως το 2031, ενώ μόνο το 13% έχει θετική άποψη γι’ αυτήν.
Δημοκρατία πριν από το πετρέλαιο
Παρά τη μεγάλη δημοφιλία του Τραμπ και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στη Βενεζουέλα –υψηλότερη ακόμη και από εκείνη της Ματσάδο– το μήνυμα της δημοσκόπησης είναι σαφές: χωρίς εκλογές, η σταθερότητα θα είναι εύθραυστη.
Οι πολίτες δηλώνουν περιορισμένη εμπιστοσύνη τόσο στην εκλογική αρχή όσο και στον στρατό που θα κληθεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα. Η αποκατάσταση της δημοκρατίας, σημειώνει το Economist, είναι προϋπόθεση όχι μόνο για τη νομιμοποίηση της νέας τάξης πραγμάτων, αλλά και για τις ίδιες τις πετρελαϊκές επενδύσεις που επιδιώκει η Ουάσιγκτον.
Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: αν η κυβέρνηση Τραμπ θέλει ένα σταθερό και φιλικό προς τις επενδύσεις μέλλον για τη Βενεζουέλα, θα πρέπει να δείξει την ίδια –αν όχι μεγαλύτερη– σπουδή για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, όσο και για την αποκατάσταση των πετρελαιοπηγών της χώρας.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου