Η πρακτική των NAVTEX από τους εξ ανατολών γείτονές μας έρχεται την ίδια ώρα που συνεχίζονται με εντατικό πλέον ρυθμό διαβουλεύσεις για την οργάνωση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που θα συγκληθεί μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, όπως όλα δείχνουν, όπου θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στην Άγκυρα, ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ερντογάν.

Ο συνδυασμός της γενικής διατύπωσης των NAVTEX και της ασυνήθιστα μεγάλης πλέον διάρκειάς τους, θεωρείται ότι αποτελεί μια μεθοδική προσπάθεια αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού, κόβοντας ουσιαστικά το Αιγαίο με τους Τούρκους να προσπαθούν να έχουν δικαιοδοσίες στη δεξιά μισή πλευρά του Αρχιπελάγους. Ο 25ος μεσημβρινός είναι μια φανταστική γραμμή που τραβάμε στον χάρτη από τον Βόρειο έως τον Νότιο Πόλο, και χρησιμοποιείται για να καθορίσουμε ένα συγκεκριμένο μήκος στη Γη. Με άλλα λόγια, είναι ένας «γεωγραφικός δείκτης» που δείχνει πόσο ανατολικά ή δυτικά βρίσκεται ένα σημείο σε σχέση με το Γκρίνουιτς του νοτιοανατολικού Λονδίνου, το σημείο που θεωρείται ως το μήκος μηδέν (0°). Στο Αιγαίο λοιπόν, ο 25ος μεσημβρινός χρησιμοποιείται συχνά για να χωρίζει τη θάλασσα περίπου στη μέση, δηλαδή ανατολικά του 25ου μεσημβρινού βρίσκονται τα νησιά και τα ύδατα πιο κοντά στην Τουρκία, ενώ δυτικά βρίσκονται αυτά που είναι πιο κοντά στην Ελλάδα. Στην πολιτική και διπλωματική γλώσσα, αναφέρεται πολλές φορές ως αναφορά για τα θαλάσσια όρια ή για διεκδικήσεις κυριαρχίας, όπως συμβαίνει με την Τουρκία εν προκειμένω.

Οι δύο νέες NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκική Υδρογραφική Υπηρεσία, (η υπ’ αριθμόν 0060/26 από τη Σμύρνη και η 0880/25 από την Αττάλεια) προωθούν τις επιδιώξεις της Άγκυρας. Η πρώτη αναφέρει πως οι ναυτικές δραστηριότητες θα πρέπει να συντονίζονται με τις τουρκικές αρχές και γίνεται αναφορά σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί ως «υφαλοκρηπίδα της», αφήνοντας ασαφείς τις οριοθετήσεις που καθορίζονται από τα παράκτια κράτη. Η δεύτερη κατονομάζει 23 ελληνικά νησιά από τη Θάσο και τη Λέσβο μέχρι το Καστελλόριζο, τα οποία χαρακτηρίζει ως «αποστρατιωτικοποιημένα», επικαλούμενη όπως έχει κάνει αρκετές φορές κατά το παρελθόν, μια σειρά από διεθνείς συνθήκες, όπως η Διάσκεψη του Λονδίνου (1914), η Συνθήκη της Λωζάννης (1923) και η Συνθήκη των Παρισίων (1947).

Οι NAVTEX είναι ουσιαστικά ηλεκτρονικά μηνύματα που στέλνει μια χώρα προς τα πλοία για να τα ενημερώσει για σημαντικές ή επικίνδυνες καταστάσεις στη θάλασσα. Χρησιμοποιείται κυρίως για να προειδοποιήσει τα πλοία για κακοκαιρία, να ενημερώσει για ναυτικά έργα ή δοκιμές, όπως στρατιωτικές ασκήσεις ή υποβρύχιες εργασίες, αλλά και για να γνωστοποιήσει περιοχές που προσωρινά ή μόνιμα αποκλείονται από τη ναυσιπλοΐα. Κάθε NAVTEX καθορίζει με σαφήνεια την περιοχή, τη διάρκεια ισχύος και το είδος της δραστηριότητας, ώστε τα πλοία να μπορούν να πλεύσουν με ασφάλεια. Στην πράξη, πρόκειται για ένα είδος ηλεκτρονικού «σηματοδότη» ασφαλείας στη θάλασσα, που διασφαλίζει ότι η διεθνής ναυτιλία γνωρίζει τι συμβαίνει σε κάθε περιοχή. Παράλληλα όμως, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως εργαλείο πολιτικής ή διπλωματικής πίεσης, καθώς μέσω αυτών των μηνυμάτων μια χώρα μπορεί να επιβεβαιώνει ή να διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα σε συγκεκριμένες θαλάσσιες ζώνες. Αυτό ακριβώς κάνει τώρα η Τουρκία.

Πολεμικό ναυτικό

Και για τον λόγο αυτό η ελληνική πλευρά απαντά μέσω των αρμόδιων διπλωματικών και ναυτιλιακών διαύλων, εκδίδοντας με τη σειρά της δικές της NAVTEX, ενημερώνοντας τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα ότι το καθεστώς του Αιγαίου παραμένει αμετάβλητο.

newsbeast.gr