Στην Τεχεράνη – μια πρωτεύουσα με πληθυσμό 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, που για πάνω από έναν μήνα βομβαρδίζεται αδιάκοπα – ο φακός του Majid Asgaripour (WANA) αποτυπώνει κάτι σχεδόν απροσδόκητο: μια πόλη που επιμένει να ζει.
Στα πάρκα της ιρανικής πρωτεύουσας, με αφορμή την Ημέρα της Φύσης, οικογένειες έχουν απλώσει κουβέρτες στο γρασίδι, στήνουν πρόχειρα τραπέζια, μοιράζονται φαγητό. Παιδιά τρέχουν, παίζουν, γελούν – σε κάποιες εικόνες κυριολεκτικά χοροπηδούν με την ανεμελιά που δύσκολα συμβιβάζεται με τη λέξη «πόλεμος».
Majid Asgaripour/ WANA via Reuters
Majid Asgaripour/ WANA via ReutersΛίγα μέτρα πιο πέρα, παρέες κάθονται στο γρασίδι ή περπατούν στα μονοπάτια του πάρκου, μιλούν, φωτογραφίζονται, χαλαρώνουν.
Majid Asgaripour/ WANA via Reuters
Majid Asgaripour/ WANA via ReutersΕίναι η καθημερινότητα μιας ανοιξιάτικης ημέρας – και όμως, δεν είναι μια συνηθισμένη καθημερινότητα. Αυτό που ξεχωρίζει ιδιαίτερα είναι οι ίδιες οι μορφές της πόλης: νέες γυναίκες χωρίς μαντίλα, με μοντέρνα χτενίσματα και ρούχα, εικόνες που θυμίζουν ευρωπαϊκή μητρόπολη περισσότερο παρά την εικόνα που έχει παγιωθεί για την Ισλαμική Δημοκρατία.
Majid Asgaripour/WANA (West Asia News Agency) via REUTERS
Majid Asgaripour/ WANA via ReutersΟι φωτογραφίες αυτές δεν αφηγούνται μια ιστορία άρνησης της πραγματικότητας. Αντίθετα, δείχνουν κάτι πιο σύνθετο: την ανάγκη των ανθρώπων να διατηρήσουν τον έλεγχο της ζωής τους, ακόμη και όταν γύρω τους κυριαρχεί η αβεβαιότητα. Το πικνίκ, η βόλτα, το παιχνίδι στο πάρκο δεν είναι απλώς στιγμές χαλάρωσης· είναι μικρές πράξεις κανονικότητας.
Αυτές οι εικόνες θυμίζουν ότι πίσω από τους τίτλους και τις αναλύσεις υπάρχει μια κοινωνία που δεν σταματά. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο ισχυρό μήνυμα: ότι ακόμη και μέσα στον ζόφο, η ζωή βρίσκει τρόπο να επιμένει.
naftemporiki.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου