Γιώργος Σ. Κουλουβάρης • gkoul@naftemporiki.gr
Η Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει την παράσταση «Metamorphosis», υπό την καθοδήγηση του Διευθυντή Σπουδών της Γιώργου Μάτσκαρη, το Σάββατο 13 και την Κυριακή 14 Ιουνίου στις 8 μ.μ., στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος στο ΚΠΙΣΝ· η είσοδος θα είναι ελεύθερη -με δελτία προτεραιότητας. Οι σπουδαστές ολοκληρώνουν έναν ακόμα κύκλο σπουδών και θα δοκιμαστούν σε τέσσερις χορογραφίες των Ελιζαβέτας Μπάσοβα / Φώτη Διαμαντόπουλου, Cyril Baldy, Jesús Rubio Gamo, καθώς και της σπουδάστριας της Σχολής Δανάης-Αικατερίνης Μητσιάνη.
Η σπονδυλωτή παράσταση Metamorphosis θα ανοίξει με τη νεοκλασική χορογραφία «Hommage», μια νέα δημιουργία των καθηγητών της Σχολής Χορού της ΕΛΣ Ελιζαβέτας Μπάσοβα και Φώτη Διαμαντόπουλου, σε μουσική του Αντόνιο Βιβάλντι. Μια χορογραφία εμπνευσμένη από τον σπουδαίο χορογράφο Τζωρτζ Μπαλανσίν, αφιερωμένη στο μοναδικό, διαχρονικό του καλλιτεχνικό αποτύπωμα στον χορό.
Ο διεθνώς διακεκριμένος Γάλλος χορευτής και χορογράφος Cyril Baldy ανασυνθέτει τη δημιουργία του «With Love and All That», που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Κονσερβατόριο του Παρισιού. Το With Love and All That – Act II, με αφετηρία το κλασικό μπαλέτο, ερευνά τη φύση του χορού σχηματίζοντας, μεθοδικά και στοχαστικά, νέα χορογραφικά τοπία. Δομημένο αρχικά σε τρεις πράξεις, επικεντρώνεται σε ένα δυναμικό σύνολο σχηματισμών όπου η δομή, η ορμή και τα μεταβαλλόμενα χωρικά μοτίβα καθοδηγούν τη χορογραφία. Το κομμάτι επιδιώκει να επανασυνδεθεί με την ακατέργαστη και εκφραστική δύναμη της κίνησης, προσφέροντας μια σύγχρονη προσέγγιση στη διαχρονική ομορφιά του μπαλέτου.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Ισπανός χορογράφος Jesús Rubio Gamo υπογράφει την αναβίωση αποσπάσματος της χορογραφίας του «Gran Bolero». Βραβευμένη από τα ισπανικά βραβεία παραστατικών τεχνών MAX ως η καλύτερη παράσταση χορού του 2020, το «Gran Bolero» είναι ένα έργο έντονο. Ένας ύμνος στην ελπίδα και τον ίδιο τον χορό. Η ελαφρότητα μάχεται με τη βαρύτητα, σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ απόλαυσης και εξάντλησης. Το «Gran Bolero» είναι ένας χορός για να γιορτάσουμε τον χρόνο και τον χώρο που μοιραζόμαστε μεταξύ μας.
Μαζί με τις χορογραφίες των διακεκριμένων χορογράφων, στην παράσταση «Metamorphosis» θα κάνει το ντεμπούτο της ως χορογράφος και η σπουδάστρια της Σχολής Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη, με τη νέα χορογραφία «Between States». Η ανάθεση αυτή στη Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη εντάσσεται στην εκπαιδευτική πολιτική της Σχολής, που έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας νέας γενιάς χορογράφων στην Ελλάδα.
Λίγες ημέρες πριν την παράσταση, οι σπουδαστές Σοφία Νικολάου, Λάμπρος Μπιντάκος και Αλεξάνδρα Σπανού μίλησαν μαζί μας.
Αλεξάνδρα Σπανού – φωτό Φ. ΑντώνογλουΘυμάστε τη στιγμή που αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τον χορό;
Σοφία Νικολάου: «Ναι, θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά τη στιγμή που αποφάσισα να ασχοληθώ με τον χορό. Από μικρή τον αγαπούσα και έλεγα πάντα ότι αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου· δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου, να ακολουθεί κάποιον άλλο δρόμο. Ένιωσα την ανάγκη να τον σπουδάσω, να εμβαθύνω τις γνώσεις μου περί αυτού και να εξελιχθώ. Έτσι, αποφάσισα να δώσω εξετάσεις για τη σχολή της ΕΛΣ· μια επιλογή που αποδείχθηκε καθοριστική για την πορεία μου. Η φοίτησή μου στη σχολή έχει αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι, αντιλαμβάνομαι και προσεγγίζω τον χορό, τόσο ως τέχνη όσο και ως τρόπο ζωής».
Λάμπρος Μπιντάκος: «Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον χορό στα δώδεκά μου χρόνια, όταν μια φίλη μου με ρώτησε αν ήθελα να πάω μαζί της σε ένα μάθημα χορού. Η απάντησή μου ήταν αμέσως “εννοείται πως θέλω”. Κάπως έτσι, ξεκίνησαν τα εβδομαδιαία ταξίδια της μίας ώρας μέχρι τη σχολή χορού, όπου αρχικά ασχολήθηκα με παραδοσιακούς και λάτιν χορούς. Αργότερα ήρθε το μπαλέτο, το οποίο, τελικά, κέρδισε την καρδιά μου.
Από μικρός ένιωθα την ανάγκη να εκφράζομαι μέσα από την κίνηση και τον χορό. Ωστόσο, μεγαλώνοντας σε ένα μικρό χωριό, στην Καλλιθέα Ηλείας , οι ευκαιρίες δεν ήταν πολλές και αυτό έκανε τα πρώτα μου βήματα πιο δύσκολα. Μέχρι το Λύκειο χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια για να μπορώ να ακολουθώ αυτό που αγαπούσα, αλλά η επιθυμία μου να χορεύω ήταν πάντα πιο δυνατή από τις δυσκολίες».
Αλεξάνδρα Σπανού: «Ο χορός ήταν πάντοτε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Η αγάπη μου για την κίνηση και την έκφραση ήταν αισθητή και έτσι από πολύ μικρή ηλικία έλεγα ότι θέλω να ασχοληθώ με τον χορό. Όσο μεγάλωνα και ανακάλυπτα τις δυνατότητες του σώματος ως μέσο έκφρασης και δημιουργίας, η αγάπη και ο θαυμασμός μου για τον χορό γίνονταν όλο και πιο βαθιοί, παρακινώντας με να κυνηγήσω τους στόχους και τα όνειρά μου. Τελειώνοντας, λοιπόν, το σχολείο αποφάσισα να δώσω στην επαγγελματική σχολή της ΕΛΣ και να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου».
Η Σοφία Νικολάου σε πρόβα – φωτό Γ. Αντώνογλου
Λίγα λόγια για τη φετινή παράσταση; Είναι κάτι που ξεχωρίζετε;
Σοφία Νικολάου: «Η φετινή παράσταση είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή για μένα, γιατί σηματοδοτεί το τέλος μιας πολύ σημαντικής διαδρομής. Δεν είναι απλώς μια ακόμη παράσταση, αλλά η ολοκλήρωση τριών χρόνων σκληρής δουλειάς, εξέλιξης και αφοσίωσης. Κουβαλά μέσα της όλες τις εμπειρίες, τις προκλήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε ως σπουδαστές κατά τη διάρκεια της φοίτησής μας.
Αυτό που ξεχωρίζω περισσότερο είναι η συναισθηματική της αξία. Γνωρίζοντας ότι είναι η τελευταία μας παράσταση ως σπουδαστές της σχολής, ανεβαίνουμε στη σκηνή με ένα ιδιαίτερο αίσθημα ευθύνης αλλά και συγκίνησης. Για μένα αποτελεί μια ευκαιρία να γιορτάσω όλα όσα έχω μάθει αυτά τα χρόνια και να μοιραστώ με το κοινό ένα κομμάτι αυτής της διαδρομής, λίγο πριν ανοίξει το επόμενο κεφάλαιο της επαγγελματικής μου πορείας».
Λάμπρος Μπιντάκος – φωτό Γ. Αντώνογλου
Ενώ ακόμα σπουδάζετε, για τη φετινή παράσταση συνεργάζεστε με δύο σπουδαίους ξένους χορογράφους, τους Cyril Baldy και Jesús Rubio Gamo· μιλήστε μας για αυτή την εμπειρία!
Λάμπρος Μπιντάκος: «Είναι μια πολύ σημαντική εμπειρία να συνεργάζομαι με χορογράφους όπως ο Cyril Baldy και ο Jesús Rubio Gamo όσο ακόμα σπουδάζω. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο δουλειάς και τη δική του καλλιτεχνική προσέγγιση, κάτι που μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε διαφορετικές πλευρές του χορού και να εξελιχθούμε μέσα από νέες εμπειρίες.
Θεωρώ, επίσης, πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η σχολή μάς δίνει τη δυνατότητα να περνάμε από διαδικασίες audition για να συμμετέχουμε σε αυτά τα έργα. Αυτό προσομοιώνει σε μεγάλο βαθμό την πραγματική ζωή ενός επαγγελματία χορευτή, όπου η επιλογή για μια παραγωγή γίνεται μέσα από ακροάσεις και αξιολόγηση. Είναι μια διαδικασία που μας βοηθά να αποκτήσουμε εμπειρία, να διαχειριζόμαστε το άγχος και να κατανοούμε καλύτερα τις απαιτήσεις του επαγγέλματος. Μέσα από τέτοιες συνεργασίες μαθαίνουμε να προσαρμοζόμαστε σε διαφορετικούς τρόπους δουλειάς, να λειτουργούμε πιο επαγγελματικά και να ανταποκρινόμαστε σε νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις. Πιστεύω ότι όλα αυτά αποτελούν πολύτιμα εφόδια για το μέλλον μας και μας προετοιμάζουν, ουσιαστικά, για τα επόμενα βήματά μας στον χώρο του χορού».
Σοφία Νικολάου – φωτό Γ. Αντώνογλου
Έχετε συμμετάσχει και άλλες παραστάσεις της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού ΕΛΣ; Εάν ναι, υπάρχει κάτι που να διαφοροποιεί τη φετινή από τις προηγούμενες παραστάσεις;
Αλεξάνδρα Σπανού: «Δεν είναι η πρώτη μου παράσταση με την Aνώτερη Eπαγγελματικη Σχολή Χορού της ΕΛΣ. Η φετινή παραγωγή, όμως, ξεχωρίζει όχι μόνο από τις προηγούμενες, αλλά και για έναν ιδιαίτερα προσωπικό λόγο. Ίσως να είναι η τελευταία φορά που ανεβαίνω στη σκηνή μαζί με τους συμφοιτητές και φίλους μου, μοιραζόμενοι την ίδια αγάπη για τον χορό. Πρόκειται για μια παράσταση απαιτητική, τόσο τεχνικά όσο και αισθητικά, που αναδεικνύει το πάθος, την αφοσίωση και την ουσία της τέχνης του χορού».
Τι βλέπετε στον απολογισμό της φετινής χρονιάς; Τι θα θέλατε να πάρετε μαζί σας και τι να αφήσετε πίσω;
Σοφία Νικολάου: «Φέτος, ήταν μια χρονιά γεμάτη απαιτήσεις, δοκιμασίες αλλά και βαθιά προσωπική εξέλιξη. Μέσα από την καθημερινή πειθαρχία, τις πρόβες και τις στιγμές αμφιβολίας, τις δυσκολίες που είχα να αντιμετωπίσω, ένιωσα να ωριμάζω όχι μόνο ως χορεύτρια αλλά και ως άνθρωπος. Αν έπρεπε να κρατήσω κάτι, αυτό θα ήταν η δύναμη που έχουμε μέσα μας, η ικανότητα να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις μιας ομάδας και η αίσθηση ότι όλοι μαζί μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος και τον ίδιο στόχο πάνω στη σκηνή.
Αντίθετα, θα ήθελα να αφήσω πίσω μου τον φόβο της τελειότητας και την πίεση που πολλές φορές βάζουμε στον εαυτό μας. Η χρονιά αυτή μου έμαθε πως η ουσία της τέχνης δεν βρίσκεται στο άψογο αποτέλεσμα, αλλά στην ελευθερία και τη συγκίνηση που μπορείς να μεταδώσεις μέσα από την κίνηση».
Λίγα λόγια για τη φετινή παράσταση; Είναι κάτι που ξεχωρίζετε;
Σοφία Νικολάου: «Η φετινή παράσταση είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή για μένα, γιατί σηματοδοτεί το τέλος μιας πολύ σημαντικής διαδρομής. Δεν είναι απλώς μια ακόμη παράσταση, αλλά η ολοκλήρωση τριών χρόνων σκληρής δουλειάς, εξέλιξης και αφοσίωσης. Κουβαλά μέσα της όλες τις εμπειρίες, τις προκλήσεις και τις στιγμές που μοιραστήκαμε ως σπουδαστές κατά τη διάρκεια της φοίτησής μας.
Αυτό που ξεχωρίζω περισσότερο είναι η συναισθηματική της αξία. Γνωρίζοντας ότι είναι η τελευταία μας παράσταση ως σπουδαστές της σχολής, ανεβαίνουμε στη σκηνή με ένα ιδιαίτερο αίσθημα ευθύνης αλλά και συγκίνησης. Για μένα αποτελεί μια ευκαιρία να γιορτάσω όλα όσα έχω μάθει αυτά τα χρόνια και να μοιραστώ με το κοινό ένα κομμάτι αυτής της διαδρομής, λίγο πριν ανοίξει το επόμενο κεφάλαιο της επαγγελματικής μου πορείας».
Λάμπρος Μπιντάκος – φωτό Γ. ΑντώνογλουΕνώ ακόμα σπουδάζετε, για τη φετινή παράσταση συνεργάζεστε με δύο σπουδαίους ξένους χορογράφους, τους Cyril Baldy και Jesús Rubio Gamo· μιλήστε μας για αυτή την εμπειρία!
Λάμπρος Μπιντάκος: «Είναι μια πολύ σημαντική εμπειρία να συνεργάζομαι με χορογράφους όπως ο Cyril Baldy και ο Jesús Rubio Gamo όσο ακόμα σπουδάζω. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο δουλειάς και τη δική του καλλιτεχνική προσέγγιση, κάτι που μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε διαφορετικές πλευρές του χορού και να εξελιχθούμε μέσα από νέες εμπειρίες.
Θεωρώ, επίσης, πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η σχολή μάς δίνει τη δυνατότητα να περνάμε από διαδικασίες audition για να συμμετέχουμε σε αυτά τα έργα. Αυτό προσομοιώνει σε μεγάλο βαθμό την πραγματική ζωή ενός επαγγελματία χορευτή, όπου η επιλογή για μια παραγωγή γίνεται μέσα από ακροάσεις και αξιολόγηση. Είναι μια διαδικασία που μας βοηθά να αποκτήσουμε εμπειρία, να διαχειριζόμαστε το άγχος και να κατανοούμε καλύτερα τις απαιτήσεις του επαγγέλματος. Μέσα από τέτοιες συνεργασίες μαθαίνουμε να προσαρμοζόμαστε σε διαφορετικούς τρόπους δουλειάς, να λειτουργούμε πιο επαγγελματικά και να ανταποκρινόμαστε σε νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις. Πιστεύω ότι όλα αυτά αποτελούν πολύτιμα εφόδια για το μέλλον μας και μας προετοιμάζουν, ουσιαστικά, για τα επόμενα βήματά μας στον χώρο του χορού».
Σοφία Νικολάου – φωτό Γ. ΑντώνογλουΈχετε συμμετάσχει και άλλες παραστάσεις της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού ΕΛΣ; Εάν ναι, υπάρχει κάτι που να διαφοροποιεί τη φετινή από τις προηγούμενες παραστάσεις;
Αλεξάνδρα Σπανού: «Δεν είναι η πρώτη μου παράσταση με την Aνώτερη Eπαγγελματικη Σχολή Χορού της ΕΛΣ. Η φετινή παραγωγή, όμως, ξεχωρίζει όχι μόνο από τις προηγούμενες, αλλά και για έναν ιδιαίτερα προσωπικό λόγο. Ίσως να είναι η τελευταία φορά που ανεβαίνω στη σκηνή μαζί με τους συμφοιτητές και φίλους μου, μοιραζόμενοι την ίδια αγάπη για τον χορό. Πρόκειται για μια παράσταση απαιτητική, τόσο τεχνικά όσο και αισθητικά, που αναδεικνύει το πάθος, την αφοσίωση και την ουσία της τέχνης του χορού».
Τι βλέπετε στον απολογισμό της φετινής χρονιάς; Τι θα θέλατε να πάρετε μαζί σας και τι να αφήσετε πίσω;
Σοφία Νικολάου: «Φέτος, ήταν μια χρονιά γεμάτη απαιτήσεις, δοκιμασίες αλλά και βαθιά προσωπική εξέλιξη. Μέσα από την καθημερινή πειθαρχία, τις πρόβες και τις στιγμές αμφιβολίας, τις δυσκολίες που είχα να αντιμετωπίσω, ένιωσα να ωριμάζω όχι μόνο ως χορεύτρια αλλά και ως άνθρωπος. Αν έπρεπε να κρατήσω κάτι, αυτό θα ήταν η δύναμη που έχουμε μέσα μας, η ικανότητα να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις μιας ομάδας και η αίσθηση ότι όλοι μαζί μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος και τον ίδιο στόχο πάνω στη σκηνή.
Αντίθετα, θα ήθελα να αφήσω πίσω μου τον φόβο της τελειότητας και την πίεση που πολλές φορές βάζουμε στον εαυτό μας. Η χρονιά αυτή μου έμαθε πως η ουσία της τέχνης δεν βρίσκεται στο άψογο αποτέλεσμα, αλλά στην ελευθερία και τη συγκίνηση που μπορείς να μεταδώσεις μέσα από την κίνηση».
Ο Λ. Μπιντάκος με συγχορευτές του στην πρόβα – φωτό Γ. Αντώνογλου
Μιλήστε μας για την καθημερινότητα ενός σπουδαστή χορού.
Λάμπρος Μπιντάκος: «Η καθημερινότητά μου είναι αρκετά γεμάτη. Οι μέρες μου ξεκινούν από το πρωί με τα μαθήματα της σχολής και, συνήθως, συνεχίζονται με πρόβες ή επιπλέον εξάσκηση. Πολλές φορές παραμένουμε στη σχολή και μετά το τέλος των μαθημάτων, με αποτέλεσμα η ημέρα να φτάνει μέχρι αργά το απόγευμα ή και το βράδυ.
Πρόκειται για ένα απαιτητικό πρόγραμμα που χρειάζεται συνέπεια, καλή οργάνωση και διαχείριση του χρόνου. Μέσα από αυτήν την καθημερινή διαδικασία μαθαίνουμε να λειτουργούμε σε επαγγελματικές συνθήκες, να συνεργαζόμαστε και να εξελισσόμαστε συνεχώς ως καλλιτέχνες. Παρότι οι ρυθμοί είναι έντονοι, θεωρώ ότι αυτή η εμπειρία είναι πολύ σημαντική για την πορεία μας και μας προετοιμάζει για τα επόμενα βήματα στον χώρο του χορού».
Με την ολοκλήρωση των σπουδών, ποιες είναι οι μελλοντικές προσδοκίες; Υπάρχει κάτι που να σας φοβίζει;
Αλεξάνδρα Σπανού: «Μελλοντικά, ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου, θα ήθελα να εξελίξω και να επεκτείνω τη χορευτική μου πορεία. Στόχος μου είναι να εργάζομαι ως χορεύτρια σε παραστάσεις και καλλιτεχνικές παραγωγές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα, θα ήθελα να ασχοληθώ με τη διδασκαλία, μεταφέροντας την αγάπη, το πάθος και τις γνώσεις μου σε νέους χορευτές και χορεύτριες που επιθυμούν να ακολουθήσουν τον δρόμο του χορού.
Θα έλεγα πως αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι το άγνωστο και ο τρόπος με τον οποίο θα κάνω τα πρώτα μου βήματα στον επαγγελματικό χώρο. Παρ’ όλα αυτά, δεν επιτρέπω σε αυτόν τον φόβο να με αποπροσανατολίζει ή να με εμποδίζει από το να κυνηγήσω και να πετύχω τους στόχους μου».
Ταυτότητα Παράστασης
HOMMAGE (Α΄ ΜΕΡΟΣ)
Χορογραφία: Ελιζαβέτα Μπάσοβα, με τη συνεργασία στη διδασκαλία των Ελένης Κλάδου, Λυδίας Κάγιου, Βασιλικής Σπυρίδωνος
Μουσική: Αντόνιο Βιβάλντι
Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα αρ. 6 σε λα ελάσσονα, έργο 3, RV 356
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Προπαρασκευαστικό τμήμα
Αντιγόνη-Όλγα Βλαχάκη, Ναυσικά Μίο Βρατσάνου, Νεφέλη Κόλλια, Φαίδρα Κουρλή, Θησέας Μηλίγκος-Κονταρίνης, Γεώργιος Περάκης, Αλεξάνδρα Ταρτάρα, Σοφία Τσιρογιάννη, Όλγα Χασάπη, Δέσποινα Χριστοπούλου, Ανδρονίκη-Νικολέττα Δελή, Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδη, Μαργαρίτα Λινχούρ, Άννα Ναθαναήλ, Λυδία Νικολοπούλου, Αικατερίνη Ντούσικου, Αθανάσιος Παππάς, Μελίνα-Νεφέλη Πουρναρά, Μελίνα Σπηλιοπούλου, Μαρία-Σμαράγδα Τσαγκαράκη, Σπυρίδων Ψίλλιας, Νικολέττα Καλογείτονα, Ειρήνη Λουκάκη, Ευαγγελία Μουστρή-Κονταρά, Νίκη Τσάκωνα, Ελένη Χάσουλα, Βαλέρια Χορόσιχ-Βαβανέλλου
HOMMAGE (Β΄ ΜΕΡΟΣ)
Χορογραφία: Φώτης Διαμαντόπουλος
Μουσική: Αντόνιο Βιβάλντι
Κοντσέρτο γκρόσο για τέσσερα βιολιά και ορχήστρα αρ. 10 σε σι ελάσσονα, έργο 3, RV 580, από τη συλλογή δώδεκα κοντσέρτων για έγχορδα με τίτλο «Η αρμονική έμπνευση» [L’estro armonico]
I. Allegro
II. Largo – Larghetto
III. Allegro
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Επαγγελματικό τμήμα
Αλέξανδρος-Αναστάσιος Καραλής, Αναστάσιος Κίλιμπας, Νικολέτα Κλωνή, Κωνσταντίνος Κρεούζης, Αρετή-Μαρία Κώστογλου, Λουκία Μηλιάκη, Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Μαρία-Ελπίδα Βασιλοπούλου, Μιχαήλα Καραταράκη, Λάμπρος Μπιντάκος, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Μαρία Γιαννούλη, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Μαρία Λαμπρινού, Σοφία Νικολάου, Μαρία Πίχλερ-Γάσπαρη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου
WITH LOVE AND ALL THAT – ACT II
Χορογραφία: Cyril Baldy
Μουσική σύνθεση: Matthias Muche, «Gleiter»
Σχεδιασμός κοστουμιών, φωτισμών: Cyril Baldy
Βοηθοί χορογράφου: Anne Jung, Ελένη Κλάδου, Όλια Τορναρίτου
Χορεύουν:
Προπαρασκευαστικό τμήμα
Ανδρονίκη-Νικολέττα Δελή, Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδη, Μαργαρίτα Λινχούρ, Άννα Ναθαναήλ, Λυδία Νικολοπούλου, Αικατερίνη Ντούσικου, Αθανάσιος Παππάς, Μελίνα-Νεφέλη Πουρναρά, Μελίνα Σπηλιοπούλου, Μαρία-Σμαράγδα Τσαγκαράκη, Σπύρος Ψίλλιας, Νικολέττα Καλογείτονα, Ειρήνη Λουκάκη, Ευαγγελία Μουστρή-Κονταρά, Νίκη Τσάκωνα, Ελένη Χάσουλα, Βαλέρια Χορόσιχ-Βαβανέλλου
Επαγγελματικό τμήμα
Αλέξανδρος-Αναστάσιος Καραλής, Αναστάσιος Κίλιμπας, Νικολέτα Κλωνή, Κωνσταντίνος Κρεούζης, Αρετή-Μαρία Κώστογλου, Ισιδώρα Λάντζη, Αλεξάνδρα-Ευαγγελία Μαντέλη, Λουκία Μηλιάκη, Γεωργία-Σπυριδούλα Μπεληγιάννη, Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Μαρία-Ελπίδα Βασιλοπούλου, Μιχαήλα Καραταράκη, Μαρία Κωνσταντέλλου, Παρασκευή-Μαρία Μαυρίκη, Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη, Λάμπρος Μπιντάκος, Χρυσταλλένα Παναγιώτου, Αργυρώ Σολομωνίδη, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Γεωργία Στρατή, Μαρία Γιαννούλη, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Μαρία Λαμπρινού, Σοφία Νικολάου, Μαρία Πίχλερ-Γάσπαρη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου
BETWEEN STATES
Χορογραφία: Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Λουκάς Τσολακιάν
Σχεδιασμός κοστουμιών: Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Μαρία Γιαννούλη, Μαρία Κωνσταντέλλου, Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη, Λάμπρος Μπιντάκος, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Αργυρώ Σολομωνίδη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος
GRAN BOLERO (απόσπασμα)
Σύλληψη, χορογραφία: Jesús Rubio Gamo
Μουσική: José Pablo Polo, βασισμένη στον Μωρίς Ραβέλ
Σχεδιασμός κοστουμιών: Σοφία Πατσινακίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: David Picazo
Βοηθοί χορογράφου: Alberto Alonso, Clara Pampyn
Χορεύουν:
Κωνσταντίνος Κρεούζης, Ισιδώρα Λάντζη, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Λάμπρος Μπιντάκος, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου, Ορέστ Γκοντούνι
Αντικαταστάτες/τριες: Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Μαρία Γιαννούλη
naftemporiki.gr
Μιλήστε μας για την καθημερινότητα ενός σπουδαστή χορού.
Λάμπρος Μπιντάκος: «Η καθημερινότητά μου είναι αρκετά γεμάτη. Οι μέρες μου ξεκινούν από το πρωί με τα μαθήματα της σχολής και, συνήθως, συνεχίζονται με πρόβες ή επιπλέον εξάσκηση. Πολλές φορές παραμένουμε στη σχολή και μετά το τέλος των μαθημάτων, με αποτέλεσμα η ημέρα να φτάνει μέχρι αργά το απόγευμα ή και το βράδυ.
Πρόκειται για ένα απαιτητικό πρόγραμμα που χρειάζεται συνέπεια, καλή οργάνωση και διαχείριση του χρόνου. Μέσα από αυτήν την καθημερινή διαδικασία μαθαίνουμε να λειτουργούμε σε επαγγελματικές συνθήκες, να συνεργαζόμαστε και να εξελισσόμαστε συνεχώς ως καλλιτέχνες. Παρότι οι ρυθμοί είναι έντονοι, θεωρώ ότι αυτή η εμπειρία είναι πολύ σημαντική για την πορεία μας και μας προετοιμάζει για τα επόμενα βήματα στον χώρο του χορού».
Με την ολοκλήρωση των σπουδών, ποιες είναι οι μελλοντικές προσδοκίες; Υπάρχει κάτι που να σας φοβίζει;
Αλεξάνδρα Σπανού: «Μελλοντικά, ολοκληρώνοντας τις σπουδές μου, θα ήθελα να εξελίξω και να επεκτείνω τη χορευτική μου πορεία. Στόχος μου είναι να εργάζομαι ως χορεύτρια σε παραστάσεις και καλλιτεχνικές παραγωγές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα, θα ήθελα να ασχοληθώ με τη διδασκαλία, μεταφέροντας την αγάπη, το πάθος και τις γνώσεις μου σε νέους χορευτές και χορεύτριες που επιθυμούν να ακολουθήσουν τον δρόμο του χορού.
Θα έλεγα πως αυτό που με φοβίζει περισσότερο είναι το άγνωστο και ο τρόπος με τον οποίο θα κάνω τα πρώτα μου βήματα στον επαγγελματικό χώρο. Παρ’ όλα αυτά, δεν επιτρέπω σε αυτόν τον φόβο να με αποπροσανατολίζει ή να με εμποδίζει από το να κυνηγήσω και να πετύχω τους στόχους μου».
Ταυτότητα Παράστασης
HOMMAGE (Α΄ ΜΕΡΟΣ)
Χορογραφία: Ελιζαβέτα Μπάσοβα, με τη συνεργασία στη διδασκαλία των Ελένης Κλάδου, Λυδίας Κάγιου, Βασιλικής Σπυρίδωνος
Μουσική: Αντόνιο Βιβάλντι
Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα αρ. 6 σε λα ελάσσονα, έργο 3, RV 356
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Προπαρασκευαστικό τμήμα
Αντιγόνη-Όλγα Βλαχάκη, Ναυσικά Μίο Βρατσάνου, Νεφέλη Κόλλια, Φαίδρα Κουρλή, Θησέας Μηλίγκος-Κονταρίνης, Γεώργιος Περάκης, Αλεξάνδρα Ταρτάρα, Σοφία Τσιρογιάννη, Όλγα Χασάπη, Δέσποινα Χριστοπούλου, Ανδρονίκη-Νικολέττα Δελή, Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδη, Μαργαρίτα Λινχούρ, Άννα Ναθαναήλ, Λυδία Νικολοπούλου, Αικατερίνη Ντούσικου, Αθανάσιος Παππάς, Μελίνα-Νεφέλη Πουρναρά, Μελίνα Σπηλιοπούλου, Μαρία-Σμαράγδα Τσαγκαράκη, Σπυρίδων Ψίλλιας, Νικολέττα Καλογείτονα, Ειρήνη Λουκάκη, Ευαγγελία Μουστρή-Κονταρά, Νίκη Τσάκωνα, Ελένη Χάσουλα, Βαλέρια Χορόσιχ-Βαβανέλλου
HOMMAGE (Β΄ ΜΕΡΟΣ)
Χορογραφία: Φώτης Διαμαντόπουλος
Μουσική: Αντόνιο Βιβάλντι
Κοντσέρτο γκρόσο για τέσσερα βιολιά και ορχήστρα αρ. 10 σε σι ελάσσονα, έργο 3, RV 580, από τη συλλογή δώδεκα κοντσέρτων για έγχορδα με τίτλο «Η αρμονική έμπνευση» [L’estro armonico]
I. Allegro
II. Largo – Larghetto
III. Allegro
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Επαγγελματικό τμήμα
Αλέξανδρος-Αναστάσιος Καραλής, Αναστάσιος Κίλιμπας, Νικολέτα Κλωνή, Κωνσταντίνος Κρεούζης, Αρετή-Μαρία Κώστογλου, Λουκία Μηλιάκη, Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Μαρία-Ελπίδα Βασιλοπούλου, Μιχαήλα Καραταράκη, Λάμπρος Μπιντάκος, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Μαρία Γιαννούλη, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Μαρία Λαμπρινού, Σοφία Νικολάου, Μαρία Πίχλερ-Γάσπαρη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου
WITH LOVE AND ALL THAT – ACT II
Χορογραφία: Cyril Baldy
Μουσική σύνθεση: Matthias Muche, «Gleiter»
Σχεδιασμός κοστουμιών, φωτισμών: Cyril Baldy
Βοηθοί χορογράφου: Anne Jung, Ελένη Κλάδου, Όλια Τορναρίτου
Χορεύουν:
Προπαρασκευαστικό τμήμα
Ανδρονίκη-Νικολέττα Δελή, Αλεξάνδρα Κωνσταντινίδη, Μαργαρίτα Λινχούρ, Άννα Ναθαναήλ, Λυδία Νικολοπούλου, Αικατερίνη Ντούσικου, Αθανάσιος Παππάς, Μελίνα-Νεφέλη Πουρναρά, Μελίνα Σπηλιοπούλου, Μαρία-Σμαράγδα Τσαγκαράκη, Σπύρος Ψίλλιας, Νικολέττα Καλογείτονα, Ειρήνη Λουκάκη, Ευαγγελία Μουστρή-Κονταρά, Νίκη Τσάκωνα, Ελένη Χάσουλα, Βαλέρια Χορόσιχ-Βαβανέλλου
Επαγγελματικό τμήμα
Αλέξανδρος-Αναστάσιος Καραλής, Αναστάσιος Κίλιμπας, Νικολέτα Κλωνή, Κωνσταντίνος Κρεούζης, Αρετή-Μαρία Κώστογλου, Ισιδώρα Λάντζη, Αλεξάνδρα-Ευαγγελία Μαντέλη, Λουκία Μηλιάκη, Γεωργία-Σπυριδούλα Μπεληγιάννη, Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Μαρία-Ελπίδα Βασιλοπούλου, Μιχαήλα Καραταράκη, Μαρία Κωνσταντέλλου, Παρασκευή-Μαρία Μαυρίκη, Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη, Λάμπρος Μπιντάκος, Χρυσταλλένα Παναγιώτου, Αργυρώ Σολομωνίδη, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Γεωργία Στρατή, Μαρία Γιαννούλη, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Μαρία Λαμπρινού, Σοφία Νικολάου, Μαρία Πίχλερ-Γάσπαρη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου
BETWEEN STATES
Χορογραφία: Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Λουκάς Τσολακιάν
Σχεδιασμός κοστουμιών: Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Χορεύουν:
Μαρία Γιαννούλη, Μαρία Κωνσταντέλλου, Δανάη-Αικατερίνη Μητσιάνη, Λάμπρος Μπιντάκος, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Αργυρώ Σολομωνίδη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος
GRAN BOLERO (απόσπασμα)
Σύλληψη, χορογραφία: Jesús Rubio Gamo
Μουσική: José Pablo Polo, βασισμένη στον Μωρίς Ραβέλ
Σχεδιασμός κοστουμιών: Σοφία Πατσινακίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: David Picazo
Βοηθοί χορογράφου: Alberto Alonso, Clara Pampyn
Χορεύουν:
Κωνσταντίνος Κρεούζης, Ισιδώρα Λάντζη, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Λάμπρος Μπιντάκος, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου, Ορέστ Γκοντούνι
Αντικαταστάτες/τριες: Στέφανος-Ευθύμιος Μπότσας, Μαρία Γιαννούλη
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου