Η ανάληψη της πρωθυπουργίας της Ιαπωνίας από τη Σανάε Τακαΐτσι —την πρώτη γυναίκα στην ιστορία της χώρας— έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις κυβερνητικές προσπάθειες για την αποφυγή της κρίσης βασιλικής διαδοχής, οι οποίες περιορίζουν δραματικά την πιθανότητα ανόδου μιας γυναίκας στον αυτοκρατορικό θρόνο.
Με μόλις τρεις επιλέξιμους κληρονόμους για τον Θρόνο των Χρυσάνθεμων —εκ των οποίων οι δύο έχουν ήδη υπερβεί το 60ό έτος της ηλικίας τους— η παλαιότερη μοναρχία του πλανήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρότατο πρόβλημα επιβίωσης, διατηρώντας τη διαδοχή αποκλειστικά μέσω της γραμμής των ανδρών.
Η παράδοση αυτή αντανακλά τα δεδομένα μιας βαθιά πατριαρχικής κοινωνίας, όπου οι άνδρες κυριαρχούν τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στον επιχειρηματικό κόσμο, απειλώντας πλέον τη συνέχεια του θεσμού, καθώς τις τελευταίες δεκαετίες η αυτοκρατορική οικογένεια μετρά σαφώς περισσότερες γεννήσεις κοριτσιών παρά αγοριών.
«Καμία λογική βάση»
Η προοπτική της γυναικείας διαδοχής δεν φαίνεται να κερδίζει έδαφος στους κυβερνητικούς κύκλους. Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι και το κυβερνών Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούν τις πλέον ανυποχώρητες φωνές ενάντια σε μια τέτοια μεταρρύθμιση, με την Τακαΐτσι να δηλώνει κατηγορηματικά ότι κρίνεται σκόπιμος ο περιορισμός της διαδοχής αποκλειστικά στους άρρενες απογόνους της αυτοκρατορικής γραμμής.
Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις της κυβέρνησης, οι οποίες αναμένεται να ψηφιστούν εντός του Ιουλίου 2026, αποκλείουν παντελώς το σενάριο ανόδου μιας πριγκίπισσας ή των παιδιών της στον θρόνο
«Στερείται λογικής βάσης»
«Καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί οποιαδήποτε λογική βάση για τον αποκλεισμό των γυναικών από το αυτοκρατορικό αξίωμα», επισημαίνει στο CNN, αντίθετα ο καθηγητής Μακότο Οκάβα, ερευνητής της αυτοκρατορικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Τσούο του Τόκιο.
Η ιστορική πραγματικότητα επιβεβαιώνει τη θέση αυτή, καθώς η Ιαπωνία έχει αναδείξει στο παρελθόν οκτώ αυτοκράτειρες, κυρίως όταν οι άνδρες διάδοχοι ήταν πολύ νεαροί. Η πρακτική αυτή τερματίστηκε το 1889 με τον Νόμο περί Αυτοκρατορικού Οίκου, όμως το Σύνταγμα δεν εμποδίζει τις γυναίκες, ούτε ο αποκλεισμός τους αποτελεί αυθεντική παράδοση.
«Ξεκάθαρος μισογυνισμός»
«Η εκ των προτέρων απόρριψη των γυναικών συνιστά ξεκάθαρα μισογυνισμό», υπογραμμίζει ο Οκάβα, συμπληρώνοντας ότι χωρίς αυτές θα είναι αδύνατο να διασφαλιστεί η θεμελιώδης σταθερότητα του θεσμού. Την άποψη αυτή συμμερίζεται και η κοινή γνώμη, καθώς δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η πλειονότητα των πολιτών εμφανίζεται θετική στο ενδεχόμενο μιας γυναίκας αυτοκράτορα.
Αν και ο ρόλος του θεσμού παραμένει εθιμοτυπικός, η αυτοκρατορική οικογένεια αποτελεί ισχυρό σύμβολο ενότητας για τη χώρα των 123 εκατομμυρίων κατοίκων.
Η κεντρική θέση της είναι τέτοια που ο Αμερικανός στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ, ο οποίος επέβλεπε την ανασυγκρότηση της χώρας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, περιέγραψε τον αυτοκράτορα ως «σύμβολο που ενώνει όλους τους Ιάπωνες», προειδοποιώντας: «Καταστρέψτε τον και το έθνος θα διαλυθεί».
Η αποχαιρετιστήρια «έξωση»
Στην προπολεμική Ιαπωνία, η αυτοκρατορική οικογένεια ενσωμάτωνε παράπλευρους κλάδους, γνωστούς ως Όκε (Oke), εξασφαλίζοντας μια ευρεία δεξαμενή υποψηφίων. Αυτό άλλαξε ριζικά το 1947, όταν για τον περιορισμό των βασιλικών δαπανών ο νόμος τροποποιήθηκε, περιορίζοντας την αυτοκρατορική ιδιότητα στους άμεσους συγγενείς του τότε Αυτοκράτορα Χιροχίτο.
Μετά από μια αποχαιρετιστήρια δεξίωση τσαγιού, 51 μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας έχασαν τους τίτλους τους και μετατράπηκαν σε απλούς πολίτες στις 28 Οκτωβρίου 1947, συρρικνώνοντας το βασιλικό νοικοκυριό από 67 μέλη σε μόλις 16 —μια κατάσταση που επιδεινώνεται από την υποχρέωση των γυναικών μελών να αποχωρούν οριστικά μετά τον γάμο τους με κοινό θνητό.
Αυτή τη στιγμή, ο 66χρονος αυτοκράτορας Ναρουχίτο έχει μόνο μία κόρη, την ευρέως δημοφιλή πριγκίπισσα Άικο, η οποία λόγω φύλου στερείται του δικαιώματος διαδοχής.
Οι δύο από τους εναπομείναντες επιλέξιμους διαδόχους είναι ο Χιτάτσι, ο 90χρονος θείος του αυτοκράτορα, και ο νεότερος αδελφός του, ο 60χρονος Ακισίνο.
Ο τρίτος —και επικρατέστερος— διάδοχος είναι ο 19χρονος γιος του Ακισίνο, Χισαχίτο, ο οποίος αποτελεί το πρώτο αρσενικό μέλος της βασιλικής οικογένειας που ενηλικιώνεται τα τελευταία 40 χρόνια.
H… επιστροφή των «παράπλευρων»
Λόγω της γήρανσης των μελών, η τελευταία κυβερνητική πρόταση επιδιώκει να επιτρέψει στην αυτοκρατορική οικογένεια να «υιοθετήσει» άγαμα και άτεκνα μέλη αυτών των πρώην παράπλευρων κλάδων ηλικίας 15 ετών και άνω, ώστε τα παιδιά τους να είναι επιλέξιμα για τον θρόνο.
Το νομοσχέδιο επιτρέπει επίσης στις πριγκίπισσες να παραμείνουν στην οικογένεια μετά τον γάμο τους για να μοιράζονται το βάρος των καθηκόντων, αν και οι γιοι τους παραμένουν αποκλεισμένοι.
Ο καθηγητής Οκάβα επισημαίνει ότι πρόκειται για βραχυπρόθεσμες μόνο λύσεις, καθώς συνεχίζουν να εξαρτώνται από έναν εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό ανδρών κληρονόμων.
Υποταγή στην παράδοση
Αντίθετα, για ορισμένους κύκλους το ζήτημα της γυναικείας διαδοχής πλήττει τον πυρήνα μιας μακράς παράδοσης. «Όσοι τάσσονται υπέρ αυτής της αλλαγής ίσως δεν εντοπίζουν κάποιο πρόβλημα. Για κάποιον όμως σαν εμένα, που πιστεύει στην ανάγκη διατήρησης της πατρογονικής γραμμής, η εξέλιξη αυτή συνιστά σαφή κίνδυνο», δηλώνει ο Τσουνεγιάσου Τακέντα, απόγονος ενός πρώην πριγκιπικού οίκου.
Ο ίδιος ο Τακέντα δεν είναι επιλέξιμος για «υιοθεσία» βάσει του προτεινόμενου νομοσχεδίου καθώς είναι ήδη έγγαμος.
Ο γιος του θα μπορούσε θεωρητικά να συμπεριληφθεί στη διαδικασία μόλις συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας του, αν και ο πατέρας του επιθυμεί να αναλάβει μελλοντικά την οικογενειακή επιχείρηση.
Ο πατέρας του Τακέντα γεννήθηκε λίγους μήνες μετά την εφαρμογή των συνταγματικών τροποποιήσεων του 1947, χάνοντας οριακά τον κληρονομικό τίτλο. Έκτοτε, η οικογένεια προασπίζεται ένθερμα τη διατήρηση της ανδρικής καταγωγής και την αποκατάσταση των παλαιών βασιλικών κλάδων μέσα από τη συγγραφή βιβλίων, τη διαχείριση καναλιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τη διεξαγωγή πανεπιστημιακών διαλέξεων..
nafrtemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου