Νέα στοιχεία για μια υπόθεση που είχε προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τις καταγγελίες για δράση ουγγρικού δικτύου κατασκοπείας μέσα στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με επίκεντρο τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ουγγαρίας στις Βρυξέλλες.
Η υπόθεση αφορά επιχείρηση κατά την οποία Ούγγροι αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών, έχοντας διπλωματική κάλυψη, φέρεται να προσέγγιζαν Ούγγρους υπαλλήλους που εργάζονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στόχος ήταν η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με ζητήματα που παρουσίαζαν ενδιαφέρον για την ουγγρική κυβέρνηση, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αποτέλεσαν πεδίο δράσης μιας οργανωμένης επιχείρησης πληροφοριών.
Η έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είχε οδηγήσει στο κλείσιμο της υπόθεσης το 2017, σύμφωνα με το Politico. Ωστόσο, οι πληροφορίες που αποκαλύπτονται εκ νέου δημιουργούν νέα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε και λειτούργησε η συγκεκριμένη επιχείρηση, καθώς και για το επίπεδο γνώσης και εμπλοκής της τότε ουγγρικής κυβέρνησης.
Τα ερωτήματα για τον Όρμπαν
Ο Γερμανός ευρωβουλευτής Ντάνιελ Φρόιντ, μιλώντας στην ΕΡΤ, αναγνωρίζει ότι «δεν έχουμε άμεση απόδειξη» πως η επιχείρηση είχε διαταχθεί προσωπικά από τον Βίκτορ Όρμπαν.
Παρά την απουσία άμεσης απόδειξης, ωστόσο, ο ίδιος χαρακτηρίζει «αδιανόητο» το ενδεχόμενο η ουγγρική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες να είχε αναλάβει μια τέτοια επιχείρηση χωρίς πολιτική κάλυψη από την κορυφή της κυβέρνησης.
Όπως χαρακτηριστικά λέει, «ο πρέσβης μιας χώρας στην ΕΕ είναι συνήθως ένας από τους ανώτερους δημόσιους λειτουργούς, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του πρωθυπουργού». Με βάση αυτή την εκτίμηση, ο Φρόιντ θεωρεί «αδιανόητο» να είχε οργανωθεί μια τέτοια επιχείρηση χωρίς να προερχόταν από τον τότε πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν και χωρίς να είχε τη συναίνεση της κυβέρνησης.
Οι αιχμές του δεν περιορίζονται στον Ούγγρο πρωθυπουργό. Αναφερόμενος στον Όλιβερ Βάρχελι, ο οποίος την επίμαχη περίοδο ήταν επικεφαλής της ουγγρικής Μόνιμης Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, ο Γερμανός ευρωβουλευτής υποστηρίζει ότι «θα πρέπει να είχε οργανώσει αυτή την επιχείρηση κατασκοπείας».
Ο Ντάνιελ Φρόιντ επιμένει, παράλληλα, ότι η υπόθεση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί απλώς ως ένα περιστατικό του παρελθόντος, αλλά θα πρέπει να υπάρξουν συνέπειες.
Πώς λειτουργούσε το δίκτυο και πού μπαίνει η «κόκκινη γραμμή»
Από τις Βρυξέλλες, ο δημοσιογράφος Τζακ Πάροκ αναλύει τον τρόπο με τον οποίο φέρεται να λειτουργούσε το συγκεκριμένο δίκτυο, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγονταν οι στόχοι του.
Το ζήτημα που ανακύπτει είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμών: μέχρι ποιο σημείο θεωρείται φυσιολογική η επικοινωνία μιας κυβέρνησης με τους πολίτες της που εργάζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από ποιο σημείο και μετά η συλλογή πληροφοριών μετατρέπεται σε οργανωμένη κατασκοπευτική δραστηριότητα.
Ο Τζακ Πάροκ εξηγεί ότι το καθοριστικό σημείο βρίσκεται στο είδος των πληροφοριών που μεταφέρονται εκτός των ευρωπαϊκών θεσμών. Όπως επισημαίνει, το κρίσιμο ζήτημα είναι «πότε αυτό περνάει στη σοβαρή κατασκοπεία, όταν δηλαδή διαρρέουν πληροφορίες που δεν θα έπρεπε να βγαίνουν από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς».
Η υπόθεση, επομένως, επαναφέρει στο προσκήνιο τα ερωτήματα για το κατά πόσο μια εθνική κυβέρνηση μπορεί να αξιοποιεί τα δίκτυα και τους αξιωματούχους της στις Βρυξέλλες για την απόκτηση πληροφοριών που δεν προορίζονται να εγκαταλείψουν το εσωτερικό των ευρωπαϊκών θεσμών, αλλά και για το ποιοι γνώριζαν και ενέκριναν τέτοιες πρακτικές.
newsbeast.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου