Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν στη Μέση Ανατολή τη μεγαλύτερη αεροπορική δύναμη από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 – Έτοιμες να χτυπήσουν το Ιράν

Η Ουάσιγκτον μετακινεί μαχητικά αεροσκάφη, αεροπλανοφόρα και κρίσιμα συστήματα αεράμυνας στη Μέση Ανατολή, συγκροτώντας τη μεγαλύτερη αμερικανική αεροπορική ισχύ στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Walll Street Journal το μήνυμα είναι σαφές: οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι έτοιμες να πλήξουν το Ιράν. Το ερώτημα είναι αν – και πότε – ο Ντόναλντ Τραμπ θα δώσει την εντολή. Το CNN την ίδια ώρα μεταδίδει πως ο αμερικανικός στρατός είναι έτοιμος να πλήξει το Ιράν ακόμη και αυτό το Σαββατοκύριακο, αν και ο Τραμπ δεν έχει ακόμη λάβει την τελική απόφαση.

Μαχητικά 5ης γενιάς και δύο αεροπλανοφόρα

Σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους και δεδομένα παρακολούθησης πτήσεων, προηγμένα μαχητικά F-22 και F-35 κατευθύνονται τις τελευταίες ημέρες προς βάσεις στη Μέση Ανατολή. Μαζί τους μεταφέρονται αεροσκάφη διοίκησης και ελέγχου, ιπτάμενα ραντάρ και πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου – κρίσιμα στοιχεία για τη διεξαγωγή μεγάλης κλίμακας αεροπορικής εκστρατείας.

Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln επιχειρεί ήδη στην περιοχή, συνοδευόμενο από αντιτορπιλικά ικανά να αντιμετωπίσουν βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ καθ’ οδόν βρίσκεται και το USS Gerald R. Ford με τη δική του ομάδα κρούσης. Παράλληλα, έχουν αναπτυχθεί πρόσθετα χερσαία συστήματα αεράμυνας.



Η συγκέντρωση αυτή δεν ισοδυναμεί με την τεράστια ανάπτυξη δυνάμεων του 1991 ή του 2003, ωστόσο αποτελεί την ισχυρότερη αμερικανική παρουσία των τελευταίων ετών.Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, το Gerald Ford/SHUTTERSTOCK
Τα σενάρια στο τραπέζι του Τραμπ

Η WSJ αναφέρει πως ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ενημερωθεί επανειλημμένα για τις στρατιωτικές επιλογές. Τα σενάρια που εξετάζονται κυμαίνονται από:περιορισμένα πλήγματα σε πυρηνικές και βαλλιστικές εγκαταστάσεις,
έως πολυεβδομαδιαία αεροπορική εκστρατεία με στόχο την αποδυνάμωση – ακόμη και
ανατροπή – του ιρανικού καθεστώτος.

Η Ουάσιγκτον φέρεται να επιθυμεί πλήρη κατάργηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, διάλυση των περιφερειακών παραστρατιωτικών δικτύων και αποδόμηση της βαλλιστικής ισχύος της Τεχεράνης. Το τελευταίο θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς το Ιράν βασίζεται στους πυραύλους του ως κύριο μέσο αποτροπής.

Την ίδια ώρα, διαπραγματεύσεις διεξάγονται στη Γενεύη, με τον Λευκό Οίκο να κάνει λόγο για «μικρή πρόοδο», αλλά για σημαντικές διαφορές που παραμένουν.REUTERS/Kent Nishimura
Η γεωγραφία του πολέμου

Η αμερικανική αεροπορική ισχύς έχει συγκεντρωθεί κυρίως στην Ιορδανία και σε βάσεις στη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, σε αντίθεση με προηγούμενες δεκαετίες, ορισμένες χώρες του Κόλπου έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμούν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για επιθετικές επιχειρήσεις.

Στο τραπέζι βρίσκεται και η χρήση της βρετανικής βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, από όπου μπορούν να επιχειρούν στρατηγικά βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς.

Παρά τη σαφή τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ – stealth αεροσκάφη, κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας και δορυφορικές δυνατότητες – το Ιράν διατηρεί ισχυρό οπλοστάσιο πυραύλων και τη δυνατότητα να απειλήσει αμερικανικές βάσεις και συμμάχους, καθώς και να επιχειρήσει παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ.
Τι θα ακολουθήσει;

Η μεγάλη αβεβαιότητα αφορά την «επόμενη ημέρα». Σε περίπτωση εκτεταμένων πληγμάτων, ποιος θα αναλάβει την εξουσία στην Τεχεράνη; Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι δεν υπάρχει σαφής εικόνα. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι Φρουροί της Επανάστασης θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον έλεγχό τους.

Υπάρχει επίσης ο παράγοντας της εσωτερικής κοινωνικής πίεσης. Αντιπολιτευτικά κινήματα στο Ιράν ενδέχεται να επιχειρήσουν κινητοποιήσεις σε περίπτωση αποδυνάμωσης του καθεστώτος. Ωστόσο, μια σκληρή καταστολή θα έθετε την Ουάσιγκτον μπροστά σε ένα νέο δίλημμα: συνέχιση της στρατιωτικής εκστρατείας ή περιορισμός των επιχειρήσεων;
Διπλωματία ή πόλεμος;

Ορισμένοι πρώην στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η ενίσχυση των δυνάμεων μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά και να ωθήσει την Τεχεράνη σε ουσιαστικές παραχωρήσεις. Άλλοι, πιο απαισιόδοξοι, θεωρούν ότι το Ιράν θα επιδιώξει απλώς χρονική παράταση, ποντάροντας στην κόπωση ή σε πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι «δεν θέλει πόλεμο», αλλά δεν θα δεχθεί πυρηνικά όπλα στο Ιράν. Η συγκέντρωση ισχύος στην περιοχή μετατρέπει τη διπλωματία σε διαπραγμάτευση υπό τη σκιά των βομβαρδιστικών.

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται και πάλι σε κομβικό σημείο. Και αυτή τη φορά, η απόφαση θα ληφθεί στον Λευκό Οίκο.

naftemporiki.gr