Στα Μέσα Ενημέρωσης της Τουρκίας επικρατεί βαθύς στρατηγικός πανικός, καθώς η πολυδιάστατη ελληνοϊσραηλινή σύγκλιση και οι συνεχείς τοποθετήσεις Νετανιάχου για την παράνομη κατοχή της Κύπρου συνθέτουν ένα εφιαλτικό σενάριο συντονισμένης στρατιωτικής επέμβασης στα βόρεια εδάφη του νησιού. Τούρκοι αναλυτές κάνουν λόγο για σενάρια που αντικατοπτρίζουν βαθιά την ανησυχία όχι μόνο της ηγεσίας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων αλλά και της κυβέρνησης.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Η τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία παρακολουθεί με έκδηλο προβληματισμό την ποιοτική αναβάθμιση του άξονα Αθήνας – Λευκωσίας – Τελ Αβίβ.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έχει επανειλημμένα και με απόλυτη σαφήνεια επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της τουρκικής κατοχής στα βόρεια εδάφη της Κύπρου, αποδομώντας πλήρως τα πολυετή αφηγήματα της Άγκυρας περί δήθεν «ειρηνευτικής αποστολής» ή «προστασίας των μειονοτήτων». Σε αντίθεση με τις φαντασιώσεις του τουρκικού εθνικισμού και τις μονομερείς αξιώσεις περί δύο κρατών, τα κατεχόμενα εδάφη δεν αποτελούν αναγνωρισμένη οντότητα ούτε στον χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ούτε στη συνείδηση της διεθνούς νομιμότητας.
Αντιθέτως, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας καταδικάζουν απερίφραστα την τουρκική εισβολή του 1974 και τη συνεχιζόμενη βίαιη στρατιωτική κατοχή. Αυτό ακριβώς το αδιαμφισβήτητο νομικό και πολιτικό πλαίσιο είναι που τρέμει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το τουρκικό επιτελείο. Στο υποθετικό σενάριο μιας δυναμικής δράση ή ακόμη κι ενός αιφνιδιαστικού πλήγματος στα κατεχόμενα από ελληνοϊσραηλινές δυνάμεις, η Τουρκία γνωρίζει εκ των προτέρων ότι κανείς απολύτως δεν πρόκειται να σταθεί στο πλευρό των «Αττίλων».
Ούτε οι παραδοσιακοί σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ ούτε οι μεγάλες δυνάμεις θα προσφέρουν διπλωματική ή στρατιωτική κάλυψη σε μια χώρα που διατηρεί κατοχικά στρατεύματα κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου. Η Άγκυρα αντιλαμβάνεται ότι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα βρεθεί απομονωμένη διεθνώς, μετρώντας βαριές στρατιωτικές απώλειες, βλέποντας το εθνικό της γόητρο να καταρρακώνεται ανεπανόρθωτα και με την παγκόσμια κοινότητα να παρακολουθεί απαθής ή ακόμα και θετική στην τιμωρία του παραβάτη.
Η «Γαλάζια Συμμαχία»
Η βαθιά ανησυχία στην Τουρκία δεν πηγάζει μόνο από το διπλωματικό πεδίο, αλλά κυρίως από τη θεαματική και ποιοτική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Κύπρου μέσω της αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ.
Απέναντι στα φληναφήματα της «γαλάζιας πατρίδας», Ελλάδα, Ισραήλ, Κύπρος έχουν συστήσει την «Γαλάζια Συμμαχία». Η διαφορά των «δύο» είναι ότι το πρώτο αποτελεί τουρκική ονείρωξη ενώ το δεύτερο υπαρκτό στρατηγικό συνασπισμό, με δομή, στόχευση και απτά αποτελέσματα.
Η απόκτηση προηγμένων ισραηλινών οπλικών συστημάτων αιχμής, πυραυλικών τεχνολογιών υψηλής ακρίβειας, σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων και δορυφορικών δυνατοτήτων έχει μεταβάλει άρδην τους όρους του παιχνιδιού στο πεδίο της μάχης της Ανατολικής Μεσογείου.
Ελλάδα και Κύπρος διαθέτουν πλέον τη δυνατότητα να επιβάλουν απόλυτη απαγόρευση πρόσβασης και στρατηγική κυριαρχία στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο της ευρύτερης περιοχής. Τα ισραηλινής κατασκευής περιφερόμενα πυρομαχικά, τα προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου που ενσωματώνονται στα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη και στις σύγχρονες φρεγάτες, καθώς και η στενή διασύνδεση των κέντρων επιχειρήσεων των τριών χωρών δημιουργούν έναν αδιαπέραστο θόλο ασφαλείας. Η τουρκική αεροπορία, εγκλωβισμένη σε τεχνολογική υστέρηση έναντι αυτού του συνδυασμένου ελληνοϊσραηλινού πλέγματος, δεν θα μπορούσε ούτε καν να προσεγγίσει την περιοχή της Κύπρου χωρίς να αντιμετωπίσει καταστροφικές συνέπειες και μαζικές απώλειες.
Το «δόγμα των δυόμισι πολέμων»
Το μεγαλύτερο στρατηγικό αδιέξοδο της Τουρκίας εντοπίζεται στο γεγονός ότι το περίφημο «δόγμα των δυόμισι πολέμων», επί του οποίου θεωρητικά προετοίμαζε τις Ένοπλες Δυνάμεις της επί δεκαετίες, έχει αποδειχθεί μια κούφια θεωρία στα χαρτιά. Στην πράξη, η γειτονική χώρα είναι ήδη εγκλωβισμένη σε πολλαπλά και αιμοβόρα ανοιχτά μέτωπα που απομυζούν συστηματικά τις δυνάμεις της, αφήνοντάς την ευάλωτη σε στρατηγικά αδιέξοδα.
Η συνεχιζόμενη στρατιωτική εμπλοκή στο βόρειο Ιράκ κατά των Κούρδων ανταρτών, η διαρκής και πολυδάπανη παρουσία στη βόρεια Συρία, καθώς και η εσωτερική οικονομική και κοινωνική αποσάθρωση έχουν εξαντλήσει τις αντοχές του τουρκικού στρατού. Σε όλα αυτά προστίθεται η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Η έλλειψη κρίσιμων ανταλλακτικών, τα σοβαρά προβλήματα στον εκσυγχρονισμό του στόλου των F-16 και η αδυναμία απόκτησης προηγμένων δυτικών μαχητικών αεροσκαφών την αφήνουν επικίνδυνα ευάλωτη.
Εάν η Άγκυρα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα ταυτόχρονο μέτωπο με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο, πέραν της απόλυτης αδυναμίας της να υπερασπιστεί τα κατεχόμενα εδάφη, έρχεται αντιμέτωπη με έναν εφιάλτη που κανένας Τούρκος επιτελής δεν τολμά να σχεδιάσει: την ολική κατάρρευση του μετώπου και την απώλεια κυριαρχικών εδαφών, ακόμα και εντός της ίδιας της Μικράς Ασίας.
Η ψευδαίσθηση των τουρκικών drones
Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που καλλιεργεί συστηματικά η τουρκική προπαγάνδα είναι η δήθεν παντοδυναμία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της. Η πραγματικότητα, ωστόσο, στο σύγχρονο πεδίο των μαχών υψηλής τεχνολογίας αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Τα τουρκικά drones, τα οποία διαφημίζονται ως game-changers από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, στηρίζονται σε δυτικά εξαρτήματα και υστερούν δραματικά σε ανθεκτικότητα απέναντι σε σύγχρονα ολοκληρωμένα συστήματα αεροπορικής άμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου.
Για την ακρίβεια, όπως έχει αποδειχθεί από τις πρόσφατες γεωπολιτικές εξελίξεις και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, οι δυνατότητες και η αποτελεσματικότητα των τουρκικών UAVs υπολείπονται ακόμη και του επιπέδου αντίδρασης και πληγμάτων που επιδεικνύουν ασύμμετρες δυνάμεις, όπως οι Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα. Ένα τουρκικό οπλοστάσιο βασισμένο κυρίως σε μαζική παραγωγή φθηνών drones δεν έχει καμία τύχη απέναντι σε έναν πολυστρωματικό αντιαεροπορικό θόλο ισραηλινής και ελληνικής τεχνολογίας. Η Τουρκία γνωρίζει πως σε μια ευθεία σύγκρουση, οι «ναυαρχίδες» της τεχνολογίας της θα καταρριφθούν σαν χάρτινοι πύργοι σε ελάχιστα λεπτά, αφήνοντας τις ένοπλες δυνάμεις της τυφλές και ανήμπορες να αντιδράσουν αποτελεσματικά.
Γεωπολιτικός στραγγαλισμός
Καθώς οι περιφερειακές ισορροπίες μετατοπίζονται αποφασιστικά εις βάρος της Τουρκίας, για τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης το ενδεχόμενο μιας στρατιωτικής αναμέτρησης στην Κύπρο παύει να αποτελεί θεωρητικό σενάριο και μετατρέπεται σε υπαρκτό φόβο. Ένα σενάριο που αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού και για την τουρκική ηγεσία. Η Άγκυρα κάνει λόγο για γεωπολιτική περικύκλωση, η οποία βλέπει να ολοκληρώνεται μέσα από τη «Γαλάζια Συμμαχία» Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, η οποία βλέπει ότι διαθέτει τα μέσα, τη νομιμοποίηση και τη βούληση να επιβάλει τη διεθνή νομιμότητα.
Η Τουρκία γνωρίζει ότι οποιαδήποτε λανθασμένη κίνηση ή αλαζονική αντίδραση στα κατεχόμενα θα μπορούσε να πυροδοτήσει εξελίξεις που να σημάνουν ακόμη και το τέλος της κατοχικής παρουσίας στο νησί. Οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου υπερθεματίζουν ότι το κόστος μιας τέτοιας σύγκρουσης θα είναι καταστροφικό για το τουρκικό κράτος, διαλύοντας οριστικά τα όνειρα για περιφερειακή ηγεμονία και αφήνοντας την Άγκυρα απομονωμένη, οικονομικά γονατισμένη και στρατιωτικά εξευτελισμένη μπροστά στην ισχύ του ελληνοϊσραηλινού άξονα.
enikos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου