28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Το σκηνοθετικό της ντεμπούτο της Ζιλιέτ Μπινός

Ανταπόκριση: Άκης Καπράνος

Κάπως χαλαροί οι ρυθμοί της φετινής διοργάνωσης. Είχαμε βέβαια και την Ζιλιέτ Μπινός, με το σκηνοθετικό της ντεμπούτο In-I In Motion, όπου παρακολουθούμε τη δημιουργία της παράστασης In-I, σε συνεργασία με τον χορογράφο Ακράμ Καν. Χωρίς voice-over, σε πιάνει από τα μούτρα, που λένε, και σε ρίχνει κάπως στα βαθιά, δίχως να νιώθει την ανάγκη να εξηγήσει πολλά.

Το φιλμ της Μπινός έχει αναμφίβολα μεγάλο ενδιαφέρον, ενώ ας σημειωθεί πως προβλήθηκε εδώ σε μία συντομευμένη εκδοχή, κάτι που σίγουρα θα ωφελήσει την πορεία του στις αίθουσες.


Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης συνοδεύει την Ζιλιέτ Μπινός στην επίσημη προβολή του “In-I in Motion” στο Ολύμπιον.

Πάντως υπάρχουν σπουδαίοι και φημισμένοι ντοκιμαντερίστες που σίγουρα θα μπορούσαν να είχαν προσκληθεί στην θέση της αγαπημένης Μπινός, η οποία βρέθηκε με την πρώτη της ταινία να φιγουράρει ως το κεντρικό πρόσωπο του σημαντικότερου φεστιβάλ τεκμηρίωσης των Βαλκανίων.



Η Ιερά Οδός της Νικολέτας Παράσχη ανεβαίνει τον δρόμο χιλιόμετρο-χιλιόμετρο, παρουσιάζοντάς μας ένα πολυσυλλεκτικό ψηφιδωτό ανθρώπων και καταστάσεων, με βλέμμα παρατηρητή. Όμως, ο στοχαστικός τόνος της αφήγησης από την ίδια τη σκηνοθέτιδα, έχω την αίσθηση πως “μικραίνει” το έξοχα φιλμογραφημένο υλικό. Η ταινία στέκεται από μόνη της μια χαρά, κυρίως επειδή ο ρυθμός της φέρνει κάτι το άχρονο στην αφήγηση και ως γνωστόν πίσω από το άχρονο, κρύβεται το αιώνιο. Υπό αυτήν την έννοια, η “Ιερά Οδός” έχει ολοκληρώσει την αποστολή της. Είναι πάντως μία ταινία που δικαιούται να προβληθεί στις αθηναϊκές αίθουσες.



Στο βρετανικό Ντέρεκ Εναντίον Ντέρεκ, δύο συνονόματοι αγρότες με φάρμες γειτονικές, μοιάζουν να έρχονται σε σύγκρουση. Ο πρώτος, αγρότης τακτικός και σχολαστικός, δουλεύει πάνω στις προσταγές του κράτους “προμηθεύοντας τροφή τον κόσμο”, όπως λέει ο ίδιος στα πρώτα λεπτά του φιλμ. Ο άλλος Ντέρεκ τώρα, αηδιασμένος από τον σπαραγμό του φυσικού τοπίου, αποφασίζει να μετατρέψει την φάρμα του σε βιότοπο, απελευθερώνοντας στα χωράφια του λύκους, πτηνά και έντομα, προκαλώντας το μένος των συναδέλφων του. Σαφής και ξεκάθαρη η κριτική της ταινίας απέναντι στην βιοαγροτική πολιτική του 21ου αιώνα, σε ένα ντοκιμαντέρ που βλέπεται πάρα πολύ ευχάριστα, τόσο που στο τέλος το όλο θέαμα (που διαθέτει και μερικές σημαίνουσες αισθητικά στιγμές) μοιάζει σχεδόν ανώδυνο. Οι δύο Ντέρεκ πάντως ήταν παρόντες στην προβολή της ταινίας στο Ολύμπιον.



Βαθιά συγκίνηση, τέλος, προκάλεσε το Broken English που προβλήθηκε σε μία κατάμεστη “Φρίντα Λιάππα”, αφηγούμενο την ζωή της Μαριάν Φέιθφουλ. Οι σκηνοθέτες Ίαν Φόρσαϊθ και Τζέιν Πόλαρντ μπήκαν στον δημιουργικό κόπο να φτιάξουν ένα περίτεχνο πορτραίτο ενός ινδάλματος της ποπ που πέρασε μέσα από την κόλαση, για να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της ως γυναίκα και ως καλλιτέχνιδα, ξανά και ξανά. Όλα αυτά με την βοήθεια της Τίλντα Σουίντον, η οποία “επιβλέπει” την αφήγηση χάρη σε ένα πολύ ξύπνιο εύρημα, γιατί μερικές φορές και η τεκμηρίωση θέλει τη νοστιμιά της.

naftemporiki.gr