Πληθωρισμός 5,1%: Το «εισαγόμενο» άλλοθι δεν πληρώνει τον λογαριασμό

Νατάσα Στασινού • nstasinou@naftemporiki.gr

Κάθε φορά που η ακρίβεια εξελίσσεται σε πολιτικό πρόβλημα, η απάντηση έρχεται σχεδόν αυτόματα: παγκόσμιο φαινόμενο, εισαγόμενος πληθωρισμός, κρίση που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει.

Τα δύο πρώτα είναι αλήθεια. Το τρίτο, όταν προβάλλεται ως αθωωτικό πιστοποιητικό, είναι απλώς βολικό.

Ναι, οι τιμές ανεβαίνουν σε όλη την Ευρώπη. Τον Σεπτέμβριο ο πληθωρισμός στην Ευρωζώνη έφθασε στο 3,8% (από 3,2% τον Αύγουστο) στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας τριετίας. Το ενεργειακό σοκ είναι πραγματικό. Δεν είναι, όμως, ίδιο παντού. Και εδώ αρχίζει να χαλάει το κυβερνητικό αφήγημα.
Η απόκλιση έχει ελληνικό αποτύπωμα

Στην Ελλάδα ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 5,1%, από 3,7%. Η ενέργεια ακρίβυνε κατά 25,4%, όταν στην Ευρωζώνη η αντίστοιχη αύξηση ήταν 18,8%. Και στις υπηρεσίες, εκεί όπου η διεθνής τιμή του πετρελαίου δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα, το κόστος στην Ελλάδα κατέγραψε αύξηση 6,3%, έναντι 3,2% στην Ευρωζώνη.

Οι αριθμοί δεν αποτελούν από μόνοι τους απόδειξη για το μερίδιο ευθύνης κάθε κυβερνητικής επιλογής. Αποτελούν, όμως, πολύ καθαρή ένδειξη ότι η επίκληση των διεθνών συνθηκών δεν αρκεί. Αν η κρίση είναι κοινή, η απόκλιση ζητά εξήγηση. Και το «φταίει ο πόλεμος» δεν απαντά γιατί η ενέργεια περνά στις ελληνικές τιμές με μεγαλύτερη ένταση ούτε γιατί οι υπηρεσίες τρέχουν σχεδόν με διπλάσιο ρυθμό.
Ο λογαριασμός δεν είναι εισαγόμενος

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να ορίσει τις διεθνείς τιμές. Μπορεί, όμως, να ελέγχει αν ο ανταγωνισμός λειτουργεί, αν οι ανατιμήσεις περνούν στην αγορά χωρίς έλεγχο και αν τα μέτρα στήριξης φτάνουν εγκαίρως σε όσους τα χρειάζονται. Εκεί κρίνεται η πολιτική – όχι στην επανάληψη της λέξης «εισαγόμενος».

Γιατί ο πληθωρισμός δεν είναι αφηρημένος δείκτης, ούτε ξένο πρόβλημα που απλώς πέρασε τα σύνορα για να το στείλουμε πίσω και να το ξορκίσουμε με σποτάκια εμπνεόμενα από την κυβέρνηση Τραμπ.

Είναι το καλάθι που αδειάζει νωρίτερα, ο λογαριασμός που δεν βγαίνει, η επιχείρηση που μετακυλίει το κόστος στον επόμενο. Το 5,1% δεν μπορεί να σβηστεί με μια ανακοίνωση ούτε να χρεωθεί ολόκληρο στις διεθνείς αγορές.

Παγκόσμιος μπορεί να είναι ο σπινθήρας. Το πόσο θα φουντώσει η ακρίβεια εδώ είναι και ζήτημα πολιτικής. Και γι’ αυτό η κυβέρνηση δεν μπορεί να δείχνει μονίμως προς τα έξω, όταν ο λογαριασμός μένει στην Ελλάδα.

naftemporiki.gr