Βαθιά στους καταπράσινους λόφους του Αομόρι, στη βόρεια Ιαπωνία, ο δρόμος περνά ανάμεσα από ορυζώνες, μικρές αγροικίες και πυκνά δάση. Μέχρι που, λίγο έξω από το χωριό Σίνγκο, εμφανίζεται μια μικρή μπλε πινακίδα.
Δύο αγγλικές λέξεις είναι αρκετές για να κάνουν τον ανυποψίαστο ταξιδιώτη να πατήσει φρένο. «Tomb of Christ». Ο τάφος του Χριστού. Ναι, του Χριστού.
Γιατί εδώ και δεκαετίες ένα μικρό ιαπωνικό χωριό περίπου 2.000 κατοίκων διατηρεί έναν από τους πιο παράξενους θρύλους που μπορεί να συναντήσει κανείς στην Ιαπωνία και παγκοσμίως: ότι ο Ιησούς Χριστός δεν πέθανε τελικά στον σταυρό, αλλά διέφυγε, έφθασε μέχρι την Ιαπωνία, έγινε αγρότης, παντρεύτηκε, απέκτησε παιδιά και πέθανε σε βαθιά γεράματα στο Σίνγκο.
Ο «αδελφός» που σταυρώθηκε στη θέση του
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN, που επισκέφθηκε το ιαπωνικό χωριό, η ιστορία βασίζεται στα λεγόμενα «Έγγραφα Τακενούτσι», μια συλλογή χειρογράφων που υποτίθεται ότι είχαν γραφτεί χιλιάδες χρόνια πριν και «ανακαλύφθηκαν» τη δεκαετία του 1930. Η αυθεντικότητά τους έχει απορριφθεί ευρέως, αλλά ο θρύλος έχει αποκτήσει τη δική του ζωή.
Σύμφωνα με την ιστορία που αφηγούνται τα έγγραφα, ο Χριστός είχε ταξιδέψει στην Ιαπωνία ήδη μία φορά πριν από τη Σταύρωση. Επέστρεψε κατόπιν στην Ιουδαία, αλλά όταν έφθασε η ώρα να σταυρωθεί συνέβη η μεγάλη ανατροπή. Στη θέση του, υποτίθεται, ανέβηκε στον σταυρό ο αδελφός του, Ισουκίρι – ένα πρόσωπο που δεν αναφέρεται στη Βίβλο. Ο Ιησούς δραπέτευσε και πραγματοποίησε ένα δεύτερο ταξίδι στην Ιαπωνία. Εκεί, σύμφωνα πάντα με τον θρύλο, εγκαταστάθηκε, απέκτησε τρία παιδιά και έζησε μέχρι την ηλικία των 106 ετών.
Δύο τάφοι – και το αυτί ενός αδελφού
Το 1935, ο Κιγιομάρο Τακενούτσι υποστήριξε ότι τα μυστηριώδη χειρόγραφα τον οδήγησαν στο Σίνγκο – τότε γνωστό ως Χεράι – και στους χωμάτινους τύμβους που βρίσκονταν εκεί.
Τα πρωτότυπα έγγραφα φέρεται να καταστράφηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα στο τοπικό μουσείο εκτίθενται αντίγραφά τους. Λίγα βήματα από το μουσείο, πάνω σε έναν ήσυχο λόφο, βρίσκονται δύο μεγάλοι χωμάτινοι τύμβοι, περιφραγμένοι με χαμηλούς λευκούς φράχτες και σημαδεμένοι με μεγάλους ξύλινους σταυρούς.
Ο ένας παρουσιάζεται ως ο τάφος του Ιησού. Και ο δεύτερος, σύμφωνα με τον θρύλο, περιέχει το αυτί του Ισουκίρι, του αδελφού που υποτίθεται ότι θυσιάστηκε στη θέση του.
Το «φεστιβάλ του Χριστού» με… σιντοϊστή ιερέα
Η ιστορία γίνεται ακόμη πιο παράξενη κάθε πρώτη Κυριακή του Ιουνίου. Από τη δεκαετία του 1960, το Σίνγκο διοργανώνει το Kirisuto Matsuri – Φεστιβάλ του Χριστού.
Μπροστά στους υποτιθέμενους τάφους, ένας σιντοϊστής ιερέας απαγγέλλει προσευχές και προσφέρει ιερά κλαδιά. Ακολουθούν παραδοσιακοί χοροί, μουσική και ο ιδιαίτερος τοπικός χορός Nanyadoyara, με γυναίκες ντυμένες με κιμονό να χορεύουν γύρω από τους τύμβους.
Το φεστιβάλ πραγματοποιείται από το 1964 και έχει πλέον ξεπεράσει τα 60 χρόνια ζωής. Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας.
«Μην το πολυσκέφτεστε»
Οι κάτοικοι του Σίνγκο, όπως παρατηρεί το CNN, δεν φαίνεται να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να αποδείξουν ότι ο Ιησούς βρίσκεται πράγματι θαμμένος στο χωριό τους. Ούτε καν ο διευθυντής του μουσείου.
Όπως εξηγεί, οι επισκέπτες δεν καλούνται να αναζητήσουν απάντηση στο εάν η ιστορία είναι αληθινή ή ψεύτικη, αλλά να την αντιμετωπίζουν αυστηρά ως θρύλο. Ο δήμαρχος του χωριού, Καζουτόμο Σάτο, είναι σαφής: «Μην το πολυσκέφτεστε».
Για τους κατοίκους, λέει, ο τάφος βρίσκεται εκεί όσο θυμούνται οι προηγούμενες γενιές. Το εάν πράγματι ανήκει στον Χριστό δεν είναι το σημαντικότερο. Σημασία έχει ότι αποτελεί κομμάτι μιας παράδοσης που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους και συνεχίζουν να προστατεύουν.
Ένας θρύλος που κανείς δεν χρειάζεται να πιστέψει
Ο Ριοσούκε Οκαμότο, καθηγητής θεολογίας και τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Hokkaido, είναι ξεκάθαρος: δεν υπάρχει καμία απολύτως αξιόπιστη ιστορική απόδειξη ότι οι δύο τύμβοι ανήκουν στον Ιησού και στον υποτιθέμενο αδελφό του.
Οι περισσότεροι κάτοικοι, άλλωστε, δεν πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι θαμμένος εκεί. Ο θρύλος επιβιώνει για διαφορετικό λόγο.
«Δεν επιβιώνει επειδή όλοι πιστεύουν ότι είναι ιστορικά αληθινός», εξηγεί ο Οκαμότο στο CNN. «Επιβιώνει επειδή οι άνθρωποι εκτιμούν τον τόπο, το φεστιβάλ και τη σύνδεσή τους με τις προηγούμενες γενιές».
Ίσως γι’ αυτό το Σίνγκο έχει καταφέρει κάτι ακόμη πιο παράξενο από τον ίδιο τον θρύλο του. Σε μια χώρα όπου οι Xριστιανοί αποτελούν λιγότερο από το 2% του πληθυσμού, ένας χωμάτινος τύμβος με έναν ξύλινο σταυρό έχει αποκτήσει για ορισμένους επισκέπτες σχεδόν τον χαρακτήρα προσκυνήματος.
naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου